Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

De politieke gebeurtenissen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De politieke gebeurtenissen

4 minuten leestijd

Amsterdam, 14 Febr. 1890,

De politieke gebeurtenissen namen de laatste dagen een verloop, dat ook het kerkelijk publiek in hooge mate belangstelling inboezemt, en rechtstreeks het religieuse leven der natie raakt.

Onze Gereformeerde kerken vragen thans om geen privilege. Den eisch dat ze als eenig ware kerken door de Overheid zullen erkend, en met uitsluiting van andere als Staatskerk zullen geëerd worden, gaven ze uit volle overtuiging prijs. Ze leerden inzien, dat een kerk van Christus haar hooger adel te toonen en niet door privilege af te bedelen heeft. Welke onder de verschillende kerken de meest ware en de zuiverste is, moet blijken uit haar optreden en uit de vrucht die ze ook voor het nationale leven dragen.

Vandaar dat zelfs de vroegere zucht om op de landskas te teren er uit gaat, en men inziet, dat de kerk van Christus veel hooger eere geniet en veel beter haar Christelijk karakter doet uitkomen, zoo ze buiten alle frnancieeele aanraking met den Staat blijft en zelve in eigen nood voorziet. Maar juist daarom stelt de Christelijke kerk er dan ook te hooger prijs op, dat de invloed van het Evangelie op elk gebied des levens doorwerke, en dat ook waar onze natie als volk tegenover derden optreedt, dit Christelijk karakter van ons volk te helderder en te krachtiger uitkome.

Vooral nu God de Heere ons zoo groote en uitgebreide koloniën toevertrouwde, voelt al het Christenvolk de dure verplichting, om deze koloniën niet te misbruiken als wingewest, waaruit men zijn voordeel zoekt, maar als een machtige volksgroep, waar tegenover wij een hoogst ernstige zedelijke verplichting hebben, en die van ons volk den zegen des Evangelies ontvangen moet.

Steeds was het ons daarom een hinder en een doorn in het oog, dat onze Overheid in de Oost en iii de West optrad, als ware Nederland een godsdienstlooze staat, die enkei heil wachtte van beschaving en volksverlichting en de kracht der religie ten eenemale ontkende.

En hierom te erger, overmits de Islam er gansch anders over denkt, en zoodoende onze regeering drong, om in onze koloniën feitelijk den Islam boven de Christelijke religie te begunstigen.

Toen daarom Minister Keuchenius optrad en in deze verhouding een gunstigen keer te weeg bracht, heeft heel ons Christenvolk zich hierover hartelijk verblijd en zijn optreden begroet als een beteren dageraad die over Indië opging.

Wel besefte men, dat de liberalisten van alle gading hiertegen in verzet zouden komen, om hun stelsel tegenover dat van Keuchenius en van heel het Kabinet te stellen; maar men had nimmer gedacht, dat zij den euvelen moed zouden hebben, om zóó kras en zóó onbesuisd te werk te gaan, als de Eerste Kamer thans deed.

Feitelijk toch heeft de Eerste Kamer door haar beslissing, voor zooveel aan haar hing, uitgemaakt, dat van een roeping van het Christelijk Nederland tegenover Indië geen sprake mag zijn, en dat het oude régime, dat de facto voor den Islam de knie boog, moest worden gehandhaafd.

Hierin nu is ook onze kerkelijke eere aan­ erand. Immers ook onze kerken kunnen ich van haar plicht tegenover Indië niet wijten, zoo nogmaals het oude régime tot acht moest komen.

Ja veel meer, en dieper nog, is de ere van alle Christelijke kerken door dit ndoordachte votum geketst.

Er ligt toch de uitspraak in, dat er in et Nederlandsche volk ook ja, zekere erken zijn, maar dat deze Christelijke erken niets met het karakter van ons volk ls natie te doen hebben, en het niet tot en Christelijke natie stempelen.

Daarom kan het niet anders, of alle kerk g n Nederland, die aan den Christus vastoudt en onze natie als een Christelijke eert, moet in dit geding aan de zijde van het Kabinet staan, waarvan een der leden zoo ruw wierd aangetast; en de bede mag niet gesmoord, dat we voor alle verzwakking van ons beginsel bewaard mogen blijven.

Liever buiten de regeering als oppositie voor het Christelijk karakter onzer natie gestreden, dan in het Kabinet zelf, dat onder Christelijke auspiciën optrad, het Christelijk beginsel vermoord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 16 februari 1890

De Heraut | 4 Pagina's

De politieke gebeurtenissen

Bekijk de hele uitgave van zondag 16 februari 1890

De Heraut | 4 Pagina's