Dezer dagen verliet eindelijk

Dezer dagen verliet eindelijk de rectorale oratie van Prof. Rutgers de pers.

Nu zulk een uitgave mag heeten, de be­ langstelling van het publiek op de proef te hebben gesteld.

De oratie wierd toch gehouden op 20 October 1889 en eerst omstreeks 20 April 1890 kon de grage kooper zich bij den heer Wormser aanmelden, om een exemplaar machtig te worden.

De geachte redenaar heelt dan ook gevoeld, dat hij er ditmaal niet zonder een woord van publieke verontschuldiging af kon.

Toch heeft hij het niet gewaagd, de verantwoording van heel deze zes maanden uitstel op zich te nemen. Hij zegt althans op blz. 5, dat de uitgave vier maanden vertraagd is. De twee resteerende maanden blijven dus voor rekening van den heer Wormser,

Maar voor die vier maanden uitstel is zijn excuus dan ook volkomen voldoende.

Vooreerst de alles dekkende influenza die ook hem een tijdlang uit de studeerkamer naar de slaapkamer deed verhuizen. En dan, wat nog meer zegt, hij heeft zijn kindeke niet zonder behoorlijken uitzet de wereld in willen zenden, en daarom aan zijn oratie een schat van aanteekeningen en bijlagen toegevoegd, die best vier maanden wachtens waard zijn.

De oratie zou geen 40 pagina's hebben beslagen, en nu krijgen we een klein boekdeel van HO bladzijden.

Door deze oratie met haar bijlagen en aanteekeningen zijn we nu in vierderlei opzicht weer een belangrijken stap verder gebracht.

Vooreerst toch prent deze oratie aan ons kerkelijk publiek eens en voor altoos de overtuiging in, dat er eigenlijk nooit meer dan één Gereformeerde kerkenordening bestaan heeft, en dat deze kerkenordening wel nu en dan gewijzigd is, maar toch als stam, altoos door, de ééne zelfde kerkenordening is gebleven. Zoodat al het gehaspel, of de kerkenordening van 1586 of wel die van 1619 gold, nu van achteren blijkt doelloos gekeuvel te zijn geweest.

In de tweede plaats licht deze oratie den sluier op, waarachter de boosaardige toeleg, om ons kerkrecht opzettelijk te vervalschen, langen tijd verborgen bleef.

In de derde plaats wordt de principieele quaestie rakende den grond van geldigheid onzer kerkenordening eens voorgoed uitgemaakt, en aangewezen in de vrijwil-: lige aanneming der kerken.

En in de vierde plaats levert de 2de bijlage ons het volledig dossier van alle stukken over de agreatie der kerkenordening, in haar vorm van 1619; ten gevolge waarvan aan al het gekibbel over de geldigheid dezer kerkenordening in de onderscheidene provinciën nu eens voorgoed een eind is gemaakt.

Minder principieel, maar daarom niet minder belangrijk is de eerste bijlage, die ons een rijke bijdrage voor het dossier der Emdensche Synode voorlegt.

Dit dossier strekt minder om geschilpunten uit te maken, dan veelmeer, om ons een historisch genot te geven.

Want ja, een historisch genot is 'het, zoo met de brieven en instructiën voor u, van stukje tot beetje, te kunnen nagaan, wat er destijds geworsteld en gewoeld is, om uit zoo kleine beginselen op weg te gaan naar zoo groote toekomst.

Dat dit kon, lag alken daaraan, dat de mannen van die dagen muurvast in de begin7 selen stonden.

Van schipperen of loven en bieden wisten ze niet.

Ze hadden de ster van de toekomst der kerk in het Oosten gezien, en het schijnsel van die ster volgden ze.

En vraagt ge nu ten slotte naar den volledigen titel van deze oratie, welnu, hij luidt: De geldigheid van de Oude Kerkenordening der Nederlandsch Gereformeerde kerken. Rede bij de overdracht van het Rectoraat der Vrije Universiteit, den 21 October 1889, door F. L. Rutgers, Theol. Dr. en Prof., met aanteekeningen en Bijlagen. Amsterdam, J. A. Wormser, 18 go.

De prijs is ons niet gemeld; maar kan niét hoog zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen