Te Gouda was door den Synodalen

Te Gouda was door den Synodalen kerkeraad een adres aan den gemeenteraad ingediend, om de kermis althans op Zondag te laten stilstaan.

De gemeenteraad wees dit verzoek af.

De kermis moest te Gouda dus ook op Zondag doorgaan.

Dit gaf Dr. J. H, Gunning aldaar aanleiding in een aangrijpend schrijven de gemeente op dit droeve feit te wijzen.

Maar niet allen zijn met dit schrijven tevreden.

Ze zeggen dat het niet aangaat, als kerkeraad bij den gemeenteraad op Zondagsrust ook gedurende de kermis aan te dringen, als men de kermis niet in beginsel aantast en geheel afschaft.

Ze zeggen dat het niet aangaat, op roerenden toon de gemeente op zulk een feit te wijzen, als vele waardigheiddragers van zulk een kerk zelf aan al zulke vermakelijkheden deelnemen, modern zijn en tegen de leere Christi reageeren.

En ook dat het niet aangaat, als belijder des Heeren in zulk een kerkelijken toestand te blijven hangen, die nog veel erger dan de gemeenteraad de majesteit van den Christus hoont.

Ia een critiek op dit geschrift van Dr. Gunning lezen we dan ook dit:

Vragen we nu echter: Is er geene oorzaak ?

Hoe komt het, dat de Kerk hier machteloos tegenover staat?

Hoe komt het, dat Staat, Gewest en Stad den gruwel niet keeren?

Van waar, dat de maatschappij wankelt op hare fundamenten? En hoe komen deze toch zoo innerlijk verrot?

De oorzaak is eenig en alleen te zoeken bij de kerk. Men vatte dit wel; niet omdat de kerk bestaat is deze groote ellende over ons gekomen, o neen; juist is de kerk gesteld om de wereld, die in het booze ligt, van een beter beginsel te doortrekken. Daarom wordt zij vergeleken bij het zout, dat vooreerst verderf weert, en tevens alle eten smakelijk maakt. Ja, zelfs staat het zóó, dat deze wereld, die de kerk veracht en bespot juist leeft en bestaan blijft bij de gunst dezer kerk. Was de kerk weg dan was de wereld er ook niet meer.

Neen, wanneer we de schuld schuiven op de kerk, dan bedoelen we daarmee hare verachtering, die haar zóó aan de wereld gelijkvormig heeft gemaakt dat ge ze nauw meer van de wereld kunt onderkennen.

Zout is de kerk. Maar als nu het zout smakeloos wordt, d. i. wanneer alle smaak afgaat van de belijdenis der kerk; wanneer alle wind van leer in haar wordt geduld; 's morgens een Godloochenaar, 's middags een predikant, die de godheid des Heeren ontkent, en 's avonds ook nog een geloovig leeraar wordt geduld — wat is dat dan voor »eene kerk, die hare eigene belijdenis bespot? ”

Wanneer de leden van den kerkeraad vrijelijk .lid kunnen zijn van de Sociteit »Ons genoegen" en de kerkvoogden openbare kermisvrienden en de notabelen geregeld de Remonstrantsche vergaderingen bijwonen; dan dient toch eerst de band in eigen boezem te worden gestoken, eer men aan den Gemeenteraad, die men zelf door zijne booze praktijken stijft in driesten werelddienst, vraagt of hij niet het eenige genot, dat hy op de wereld bezit, op wil geven!

We moeten redelijk zijn in onze eischen.

Stemt gij er in toe, dat uw dienstmeisje door middel van een erkend loochenaar van de hoofdwaarheden der belijdenis toegang krijgt tot het Heilig Avondmaal, dan moet ge ook, als zij nu in praktijk wil gaan brengen hetgeen gij haar hebt doen leeren, d. i. als zij nu als een redeloos dier op de kermis wil gaan rondspringen — dan moet gij haar dit ook niet kwalijk willen nemen. Gij zijt er zelf de aanleiding toe. Want losbandigheid in de leer leidt noodzakelijk tot bandeloosheid in het leven.

Ligt in deze critiek niet een innerlijke geestelijke waarheid, die aan Dr. Gunning's conscientie iets te zeggen heeft?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen