Uit de Pers

Ook Ds. Beuker maakt in zijn „ Vrije Kerk" de missive tot een onderwerp van bespreking, die door de Voorloopige Synode van Leeuwarden aan de Deputaten der Synode van Kampen gezonden is.

Zijn oordeel over dit stuk is te merkwaardig, om het onzen lezers te onthouden:

Wat zullen wij tot deze dingen zeggen? Is dat in 't wezen iets anders dan wat in Assen verlangd werd? In eli; geval, had men in '88 van ons reglement, en van ons bekend zijn bij de Regeering enz. geen struikelblokken gemaakt; had men, in stede van ons allerlei beschuldigingen van coUegialisme enz. naar het hoofd te werpen, ons toen voorgesteld om alleen op grond van de Gereformeerde Belijdenis en Kerkorde te ver eenigen, niemand onzer zou er aan gedacht hebben iets anders van de broeders te vragen.

Nu men daarentegen aan het beginsel der afschei ding heeft getornd; de wettigheid van het bestaan onzer Kerk heeft in twijfel getrokken; ons een »bij kerkje" naast en buiten de Kerk der Vaderen heeft genoemd, nu op sommige plaatsen door hun later opgerichte ^egenkerken van onechtegeboorte aan onze gemeente die een halve eeuw vroeger ontstaan was. den onbeschaamden eisch durfde r^chl^rx: dat wij voor aan zonder verlof van hun ksrkeraad, nitnamd uit de Hervormde Kerk, die %ich bij ons wilde aansluite mochten aannemen, wijl zij voor allen het juk hadd afgeschud en alle Hervormden eigenlijk leden hunn doleerende Kerk waren; nu men voortging tegenover onze gemeente allerlei sectarische tegenkerkjes te stichten en te doen alsof in zulk een plaats nog geen reformatie der Kerk had plaats gehad; nu men om zich met dergelijke kerkelijke ongerijmdheden te redden, tot allerlei wonderlijke'uitleggingen van Belijdenis en Kerkorde de toevlucht heeft genomen, nu zeg ik kun nen wi zulk een voorstel tot vereeniging zoo maar niet klakkeloos aannenen. Wij moeten weten of men dan die beschuldigingen loslaat en onze gemeenten werkelijk als wettige gemeenten des Heeren, als wettige voortzetting van de Kerk der Vaderen erkent. Of men dus nu de vereeniging denkt op te houden met het stichten van tegenkerken. en of men op houden zal aan scheurmakers de hand toe te steken, teneinde hun zondige bedrijven met het schild der doleantie te dekken.

Wil men werkelijk van sectarisme aflaten en gerefor meerde paden bewandelen, dan zullen wij de eerste zijn, die gaarne alles vergeven en vergeten. Het is ons niet om wraak of heerschappij voeren te doen, maar wij begeeren waarheid en oprechtheid. We moeten weten wat we aan elkander hebben.

Zwijgt men van al deze dingen, niet omdat men ze loslaat, maar omdat men met dit nieuwe voorstel den I schijn kan aannemen alsof de schuld van het niet ver-' eenigen niet bij de doleerenden, maar werkelijk bij de Chr. Gereformeerden lag, dan verfoeien wij zulk een voorslag met al wat inons is. Ook in dezen moet de boom aan zijn vrucht gekend worden.

Onze Commissie deed, onzes inziens dan ook zeer wijs, met de afdrukken nog niet dadelijk aan onze Kerkeraden toe te zenden, maar eerst aan de doleerende broederen om inlichting te vragen, hoe en wat men met dezen nieuwen grondslag bedoelde. Zij kan dan tegelijk met het stuk ook de verkregen inlich tingen aan onze Kerkeraden verzenden

Ons zal het een stoffe van vreugde zijn, als de dolee rende Commissie zich ditmaal niet achter allerlei voorwendsels van niet bevoegdheid en dergelijke ver schuilt, maar ridderlijk komt verklaren: Broeders het zoeken van spijkers op laag water heeft uit. Wij bedoelen met dezen voorslag in 't wezen der zaak hetzelfde wat gij in Assen met uwe bedingen in punt één bedoeld hebt en wenschen te vereenigen op grond van wederzijdsche erkenning, latende, de lijn van de voortzetting der Gereformeerde Kerken niet langer loopen over het uitwendige corpoiatieve bestaan der Ned. Herv. Kerk, maar enkel over de Belijdenis en de Kerkorde, en over eene gereformeerde practijk

Er bestaat een dtleerende theorie en eene doleere werkelijkheid. Deze theorie maakt allerlei luchtsprongen, bewerende dat de Ned. Herv. Kerk ook na 1816, de Kerk des Heeren, de Kerk der Vaderen is; dat zij, doleerenden, de Herv. Kerk zijn en alle Ned. Hervormden bij hen behooren; dat enkele geloovigen, krachtens »hun ambt", voor een heele Herv Gemeente ja eigen lijk voor alle gedoopten het juk hebben afgeworpen, door een brief te schrijven aan de Herv. Besturen, dat zij de reformatie der Kerk ter hand genomen, een nieuwen Kerkeraad aangesteld hebben en de Dordsche Kerkenordening weer hebben ingevoerd; dat de «afgescheiden broeders de Kerk der Vaderen verlaten hebben en een »bijkerkje" hebben gebouwd; dat deze door met hen (de doleerenden) te /«reenigen - hetzij dan m.et of zonder verklaring dat ze met de Gereformeerde Belijdenis en Dordsche Kerkorde eens zijn - weer moeten terugkeeren tot de Herv. Kerk, die de Kerk der Vaderen is en blijft; dat daarom de Doleerenden van de Chr. Gereformeerden welattestatiën kunnen ontvangen, wijl ze wel zeker zijn dat deze de waarheid leeren en getuigen, maar dat ze aan hen geen attestatiën mogen afgeven wijl zulke per sonen dan afgescheiden zouden worden en buiten de Kerk der Vaderen zouden komen.

Er bestaat ook een doleerende werkelijkheid en deze is dat ze evenzeer afgescheiden zijn van de Herv. Kerk als wij Chr Gereformeerden; dat zij dezelfde Belijdenis dezelfde Kerkorde en dezelfde liturgie vasthouden als wij. Deze praktijk is eigelijk Chr. Gereformeerd.

Indien bii onze doleerende broeders, nu de praktijk en de werkelijkheid hét winnen van bovengenoemde dwaze, onware theoriën, dan is de vereeniging slechts een quaestie van tijd; dan komt ze gewis. Met liefde zullen we ze dan aanvaarden.

Maar indien daarentegen deze theoriën, die een ver standig en consciëntieus niensch niet moest willen uitspreken, bij onze doleerende broeders het winnen van de praktijk, vooral in zake de vereeniging, dan komt er, onzes erachtens, van de vereeniging nooit iets. En dan mogen wij den Heere wel srneeken, dat Hij onze Kerk toch voor zulk een zelfmoord beware.

Aan het verzoek om de circulaire aan de kerkeraden der Chr. Geref. kerk rond te zenden, kon, blijkens dit schrijven, dusver niet worden voldaan.

En voorts komt heel deze critiek hierop neer, dat Ds. Beuker blijkbaar de gave mist, om in zijn broederen een zienswijze en een overtuiging, we zeggen niet te waardeeren, maar ook slechts te dragen, ja, te verstaan, zoodra deze zienswijze en deze overtuiging niet in ellc opzicht Strookt met zijn eigen inzicht

Al wat onzerzijds gevoeld, bedoeld, beleden wordt, is kort en goed uit den Booze. Het zijn voorwendsels, het zijn verzonnen theorieën, het zijn machinatiën, waar geen steek waarheid in zit.

En dan eerst zal Ds. Beuker ons de broederband der gemeenschap toereiken, als we tot hem komen, om te belijden, niet slechts, dat we in alles ongelijk hadden, maar dat we dit eigenlijk van meet af zelf wel wisten, en slechts uit berekening en ora hem dupe te maken, gesproken hebben met gemaakte woorden.

Is het niet pijnlijk?

KUYPER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen