Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Voor Kinderen.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Voor Kinderen.

3 minuten leestijd

KERSTfERST.

Het jaar loopt ten einde; nog weinige dagen en we staan, zoo de Heere wil dat wij leven, voor een nieuw.

Maar eer het jaar voorbij is, de oude tijd voor den nieuwen plaats maakt en zoo de tijden wisselen, vieren we nog een feest, ter gedachtenis van Hem, die ook gelijk wij, een Kind des tijds was, en toch tegelgk de Vader der eeuwigheid, die ons in alles is gelijk geworden en toch tevens den naam draagt: Sterke God.

Hij, de Zoon Gods, werd de Zoon des menschen, en dat om onzentwil, om verloren, schuldige zondaren te behouden. »Ik kom, zegt Hij, om uw wil te doen o God"; en »alzoo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eeniggcboren Zoon gegeven heeft (Joh. 3:16, )

Dat is een groot wonder; niemand begrijpt het. Ik niet, gij niet, ja ook niet de heilige engelen in den hemel. Daarom riep ook reeds een eeuw geleden een vroom dichter uit:

»Als ik dit wonder vatten wil. Zoo staat mijn geest uit eerbied stil, Aanbiddend, en met recht gewis, Dat 's Heeren liefde oneindig is."

En hij voegt er bij:

»De volk'ren hebben U verwacht. Totdat de tijdkring, was volbracht, Toen zond ons God van 's hemels troon, Het heil der wereld, U, zijn Zoon.

Verwachten! Deden wij dat ook? We verwachten nu "t Kerstfeest en zijn big. Maar, vrienden, verwacht gij ook den Heere Christus ? Want een landgenoot van dienzelfden dichter zei met recht:

»A1 wara Christus duizendmaal in Bethlehem geboren.

En niet in u, zoo waart gij toch verloren.

Doch er staat geschreven, dat wie hem verwachten, dat wil zeggen verwachten tot verlossing, zullen niet beschaamd worden. David zegt: Ik blijf den Heer verwachten. Ik hoop op Hem. Én zoo moet het ook bij ons zijn. Wij moeten uitgaan tot het kind, dat te Bethlehem is geboren, opdat wij recht leeren »zich in zijn geboorte verblijden." Want dat kunnen alleen zij die weten, dat de Heere Christus hun Heiland is, dat Hij is gestorven om hun zonden weg te nemen.

Deze Heiland nu, die zelf een kind werd en was, zegt: »laat de kinderen tot Mij komen" en heeft hen gezegend. Dit doet Hij ook nu nog. Want Hij is steeds dezelfde. Laat ons dan met vrijmoedigheid tot Hem komen, opdat Hij ons helpe, en zoo het Kerstfeest voor degenen, die nog niet in Hem waren, ook het feest moge zijn, van hun geboorte, de nieuwe geboorte-, waardoor zij kinderen Gods worden en deel hebben aan de erfenis der heiligen in het licht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 21 december 1890

De Heraut | 4 Pagina's

Voor Kinderen.

Bekijk de hele uitgave van zondag 21 december 1890

De Heraut | 4 Pagina's