Vrije Universiteit.

Vrije Universiteit.

Een paar nummers te voren heb ik misschien iets geschreven, dat een anderen indruk zou kunnen geven dan door mij was bedoeld. Althans van zeer bevriende zijde is mij deswege een bemerking gemaakt. Sprekende over de jonge mannen, die bij ons theologie studeeren, heb ik gezegd, dat — alhoewel ook voor hen dezelfde genade noodig is, om hen te maken tot dienstknechten des Heeren, die hunne zielen aan Hem hebben overgegeven, — de omstandigheid, dat zij niet den meer gemakkelijken weg wenschen te kiezen, om zich aan te sluiten bij hen, die nog meegaan met de synodale organisatie, althans éénigen waarborg geeft voor den levensernst, dien men bij hen mag onderstellen. — Zooals ik zeide, heeft men mij tegengeworpen, dat ik hierdoor zou hebben uitgesproken, dat, volgens mijne meening, de theologische faculteit aan onze Universiteit alleen bestemd ware, om predikanten voor de kerken in doleantie op te leiden. Hierdoor — zoo meende men — kwam ik in tegenspraak met vroegere uitingen, dat de Vrije Universiteit niet vraagt naar de verdere plannen van de bij ons studeerende jonge mannen, doch er alleen is, om onderwijs te geven aan allen, die bij haar wenschen te komen om onderwezen te worden. Het zij mg vergund hier aan te teekenen: i. dat laatstgenoemde opvatting van het doel en streven der Vrije Universiteit de éénig ware is; a. dat ik mij ook denken kan, dat bij ons studeerende jonge mannen nog te goeder trouw wèl meenen, zich te moeten aansluiten aan de Synodale organisatie en dat zij, evenzeer als hun medestudenten, ernstige jonge mannen kunnen zijn. Zoo ook, dat er aan de Overheidshoogescholen ernstige jonge mannen zullen zijn, die meenen in de «Volkskerk" te moeten blijven en van den Heere bidden een zegen te mogen ^ijn in hun toekomstige ambtelijke bediening. Ik heb alleen gesproken van éénigen meerderen waarborg, en kan voor mij zelven niet anders vinden, dan dat de toekomstige bedienaren des Woords, die zich voegen bij de kerken, los van de Synodale organisatie, door die daad toonen, dat zij, niet ziende op de onzekerheid hunner toeko mst, wat het stoffelijke betreft, nochtans uit gehoorzaam» heid aan Gods Woord, den moeielijker weg boven den meer gemakkelijken verkiezen. Die zich de moeite doet een kleine vergelijking te maken tusschen de financieele vooruitzichten van beide soort predikanten, en die nog één stap verder gaat, en eens een' blik slaat in de tegenwoordige omstandigheden van menig predikant, die in zijn inkomsten, door meê te gaan met de reformatie der kerken, op de helft of een derde is verminderd geworden, zal misschien met mij instemmen, dal ik éénig recht had te zeggen, dat men mag hopen, dat alléén liefde voor den Heere hen tot het brengen van die offers kon bekwamen.

Dr. H. Kuyper legde dezer dagen ook in de handen van de opzieners der kerk in de classe, waartoe Baarn behoort, met goed gevolg het kerkelijk examen af dat hem den weg baant om op te treden als Bedienaar des Woords. Een drukke tijd voor onzen jongen doctor, voorwaar. Een dubbele gelukwenschingontvange hij dan ook van heeler harte. Ook worde de kerk van Baarn bij deze ten zeerste gelukgewenscht, die zoo lang gewacht heeft op haren herder, totdat hij zijn omvangrijke studie had voleind. Wat God ook in deze samen voegde blijve lang tot wederzijdschen zegen vereenigd! W. HOVY.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen