Allengs nadert de tijd,
Amsterdam, 30 Jan. 1891.
Allengs nadert de tijd, waarop Ds. Lion Cachet voor e-cnige maanden naur Indië trekt, om als Deputatus Synodi betrekkingen aan te knoopen met de Gereformeerde kerken of beginselen van kerken in Midden-Java. Hij is daartoe gedeputeerd in vereeniging met onze vrienden Keuchenius te Batavia en Ottolander te Sitoebondo.
Waarschijnlijk vertrekt hij in April, en zal zijn reis missschien wel zes maanden duren, daar reeds de heen-en terugreis zulk een aanmerkelijk aantal weken in beslag neemt, en de Geref. Zendingsvereeniging hem tevens de inspectie van haar stations opdroeg.
Het is nu maar te hopen, dat de kerken hier te lande in deze zending zullen medeleven.
Niet door overspannen verwachtingen, alsof LJon Cachet de apostel der Javanen stond te worden en straks de mare van een voor Christus veroverd Java or-s oor bereiken mocht.
Dat zou wel heerlijk wezen, en tot dien prijs zou Nederland niet aarzelen hem aan Java af te staan.
Maar dit is nu eenmaal het doel zijner zending niet.
Hij gaat heen, om te zien, met eigen oogen te zien, hoe de toestand er is; om zoo mogelijk duurzame kerkelijke betrekking-en aan te knoopen; en om ds broederen op Java door een broederlijk woord te verkwikken.
Voor sanguinische verwachtingen is dus geen plaats.
Maar wei behooren onze kerken mee te leven in deze zending, omdat zij het zijn die hem, senden.
De Synode, d, w. z. de gezamenlijke kerken besloten tot zijn uitzending, en in de Ciedentiebrieven hadden alle kerken zich verbonden, om de gezamenlijke besluiten te eeren, als door haar zelve genomen.
En nu spreekt het toch wel vanzelf, dat kerken die naar Java zenden, om er betrekkingen aan te knoopen, óf onwaarachtig vcor God staan, óf wel ze behooren ook in eigen kerkelijk leven aan de zending al meer een plaats te geven.
En ook, dat onze kerken zich zelven te schande zouden maken, zoo Ds. Lion Cachet op den bepaalden dag niet gaan kon, om de zeer nuchtere reden, dat er qeen geld was voor de reis.
Zulk een reis is duur. Zeer duur. Daar zal zeker een drie duizend gulden mee heengaan.
Daarom hebban de Deputaten voor de Zending de kerken opgeroepen om de reis van Ds. Lion Cachet mogelijk te nuken, en mag nu irrrners de verwachting uitgesproken, dat geen enkele kerk, hoe klein ook, achter ral blijven, 'cm haar reispenning" aan den heer VV. Hovy toe te zenden.
Voor bijna 300 kerken is het natuurlijk een zeer lichte zaak, te meer daar reeds f 1000 van de / 3000 gevonden is door particuliere gifien.
Brengen nu de stadskerken saam de helft van de rest bijeen, dan blijft het voer de overige kerketi een kleine som van ƒ 10, ƒ S of/2, 50.
En zulk een klein bedrag is toch voor geen enkele kerk te veel.
Zoo slechts niemand zich onthoudt van deze Christelijke saamwerking.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 februari 1891
De Heraut | 4 Pagina's