Tot ons leedwezen

Tot ons leedwezen zijn we het antwoord, dat de N. Prov. Gron. Cour. omtrent het collegiaal karakter van de Vrije Schotsche kerk van ons vroeg, langer schuldig gebleven, dan ons lief was.

Dit lag aan onzen boekverkcoper, die niettegenstaande ons herhaald diingen, in gebreke bleef, om ons de laatste uitgave van de kerkenordening dezer kerk toe te zenden, die, gelijk men weet, op last van de General Asseinbly is uitgegeven onder den naam van: The practice of the Free Church of Scotland in her different Courts.

Thans nu we door vriendenhand, buiten den boekhandel om, het verlangde, binnen een goede week, in handen kregen, willen we daarom onze schuld kwijten.

En dan zij allereerst gewezen op de eenheid, die in den naam van „Vrije Schotsche kerk" ligt. De generale Synode is niet een geconcentreerde saamvergadering van de plaatselijke kerken, maar een court, d. w. z. een bestuurscollege, bekleed met de regeermacht over het geheele lichaam der kerk, die over alle steden en dorpen van Schotland verspreid is.

Dit nu is niet presbyteriaal maar collegiaal.

Het Gereformeerde presbyteriale kerkrecht kent geen ander court oi bestuur dan den kerkeraad, en den kerkeraad alleen, omdat alleen de kerkeraad de saamvergadcring is van de door Christus ingestelde ambtsdragers. In de plaatselijke kerk zijn dienaren des Woords, ouderlingen en armverzorgers, als van Chrlstuswege met dienende macht bekleede personen; en deze met macht bekleede personen komen in den kerkeraad saam, om gezamenlijk hun macht en dienst uit te oefenen.

Zoo is dus de kerkeraad inderdaad een bestuur over de plaatselijke kerk; maar een ander of hooger bestuur is er niet.

Al wat nu buiten^dezen kerkeraad 'm zake de kerkregeering gedaan wordt, kan alleen verricht doordien deze kerkeraden, als representeerende hunne kerken, bijeenkomen, en met onderling goedvinden en onderlinge bewilliging de gemeenschappelijke zaken regelen. Hiertoe is het niet noodig dat allen saamkomen, maar genoeg dat enkelen gecommitteerd worden, mits de kerkeraad maar steeds beslisse in hoeverre hij ook voor zijn kerk het beslotene zal doen geWden. Dit kan nu geschieden door vooraf gegeven beloften, of door daarna gegeven adhaesie. Maar hoe ook gegeven, nooit zitten deze gecommiteerden in de Classis of in de Synode dan als lasthebbers, die verantwoordelijk zijn aan hun commitenten, en die hun commitenten niet verder binden noch binden kunnen, dan deze zelven hebben toegestaan of daarna toestaan.

Maar heel anders is de inrichting van de Vrije Schotsche kerk. Deze kerk vormt een eenheid over heel het land. Geen conioederatie. De plaatselijke kerken worden dan ook bij voorkeur Congregations genoemd, en alleen de heele kerk noemt men er kerk.

En deze ééne kerk nu wordt bestuurd door een Generale Synode (the General Assembly) die volgens haar kerkordening geheel dezelfde macht heeft over de geheele landskerk, als de kerkeraad over een coiigregatie, en een classis over enkele kerken, of een provinciale Synode over een provincie.

Op blz. 69 toch van de Practice lezen we dat de macht van de General Assembly afgeleid is uit geheel hetzelfde beginsel als de macht van den kerkeraad. „Like the kirksession, the General Assembly, excercises rule ministerially under Christ, according to his word and in prayerful consultation. It exercises this rule in spiritual matters over all the congregations, all the kirksessions, all the Presbyteries, and all the Provincial Synoods of the Church Its decisions are without appeal or complaint to any human tribunal." Wat beteekcnt: „Degenerale Synode oefent haar macht, dienaarlijk, onder Christus, in overeenstemming met het Woord en na biddend overleg. Zij oefent deze macht in geestelijke zaken uit over al de gemeenten, al de kerkeraden, al de classes en al de provinciale synoden van de kerken Haar besluiten zijn zonder appel of revisie bij eenigen menschelijken rechter, "

Hiermee nu is het presbyteriaal beginsel feitelijk op zij gezet. Een synode di optreedt als een hooger bestuurscollege, om over alle gemeenten, kerkeraden, classes enz. dezelfde macht uit te oefenen als de kerkeraad over de plaatselijke kerk, is in het Gereformeerde kerkrecht onbestaanbaar.

En al kunnen we nu „erkennen, gelijk we nader zullen aantoonen, dat men, in Schotland alles gedaan heeft, om, behoudens deze ééne kapitale fout, zoo Schriftuurlijk mogelijk te werk te gaan; en al geven we volgaarne toe, dat zelfs de boven aangehaalde bepaling, het collegiale beginsel dat hier insloop, aanmerkelijk tem()eit, zoo is het toch geen oogenblik twijfelachtig-, of het collegiale beginsel is hier aanwezig, en wel aanwezig in zijn hiërarchlschen vorm.

Immers elke kerk in deze Vrije kerk heeft vier besturen in opkümmenden rang over zich.

Eerst stsat elke gemeente onder het bestuur van de kirksessions; dan van de presbytery of classis; dan van de provinciale synode; en eindelijk onder hetrechtsstreeksch bestuur van de General Assembly.

Immers niet alleen over eiken kerkeraad, maar ook over elke gemeente is aan de General Assembly het bestuursgezag toegekend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen