In de Vrije Kerk vraagt

Amsterdam, 12 Juni 1891. r

In de Vrije Kerk vraagt Ds. Beuker ons, dat we met naam en toenaam de gevallen zullen noemen, dat in een Christelijke Gereformeerde kerk iemand is afgesneden, zonder dat de trappen der Christelijke dis. w n z h i r cipline behoorlijk in acht zijn genomen; en Doe. De Cock komt op hetzelfde thema.

In antwoord hierop diene, dat we er ons wel voor wachten zullen, om aan den vooravond van de Synode te Leeuwarden, ook maar een enkelen druppel olie in het vuur te werpen,

Blusschen, niet aanblazen is wat we noodig hebben.

We bepalen ons daarom tot de verzekering, dat ons schrijven steunde op verklaringen, die we niet een enkel maal, maar herhaaldelijk ontvingen, niet van malcontenten, maar van mannen die in de Christelijke Gereformeerde kerk hoog in eere staan.

Dit nu op te rakelen dient natuurlijk tot niets. Dat zou slechts beroering brengen in de plaatselijke kerken, waar deze dingen voorvielen, en zelfs een bladzijde uit vroegere Synoden, doen openslaan, die allicht tal van broederen in ongelegenheid zou brengen.

We doen dit niet.

Ons is het noch om verwijt noch om blaam te doen; onze strijd gaat uitsluitend om beginselen.

En dan is het voor ons alleen de vraag, of de leer der Sleutelmacht, gelijk ze door onze vaderen ontwikkeld is, ook nu nog bij de oefening der kerkelijke discipline in eere wordt gehouden.

Wat nu Doe. De Cock zegt, dat een kerk die Gereformeerd is, iemand wel moet uitbannen, zoo hij den Kinderdoop verwerpt, zonder hem deswege te beschouwen als iemand die buiten het Koninkrijk der hemelen wordt gesloten, kunnen we volstrekt niet met hem eens zijn.

Dat zulk een ketk zulk een broeder zou moeten vermanen en onderrichten, is natuurlijk; en dat ze, zoo dit niet baat, hem onder censuur zou moeten zetten, is even waar; maar deswege Kot uitbanning Q^ex te gaan, zouden we niet licht aanraden.

De loop van zaken zou dan ook veelal deze zijn, dat zulk een broeder zelf inziet in zulk een kerkelijk instituut niet thuis te hooren, en overgaat in een ander instituut.

Desnoods kon men hem overreden, dat eerlijkheid dit vordert.

Maar uitbanning moet altoos uitbanning blijven, en met geweld kan noch mag een kerkelijk instituut iemand de deur wijzen, tenzij men acht zulk een broeder als een heiden en tollenaar te mogen beschouwen.

Dit nu wil ook Docent De Cock niet.

Maar juist daarom zou uitbanning hier dan ook niet op haar plaats zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen