Jonkheer Rochussen heeft bij den uitgever

W. A, Beschoor te 's-Gravenhage een vlugschrift ter perse gelegd, 'dat zeer de aandacht verdient.

Het voert ten titel: Christen of Modern, een woord ter overweging bij de keus van een predikant voor zijn kerkgang en catechisatie der kinderen; en de conclusie er van is, dat een iegelijk die nog den Heere Jezus naar de Schrift belijdt, geroepen en gehouden is, om de prediking der Modernen te mijden en zijn kinderen niet bij de Modernen ter catechisatie te zenden.

Dit nu wordt betoogd op nobele en toch energieke wijze. De tegenstelling wordt zuiver opgevat, Aan waardeering ook van het goede in de Modernen ontbreekt het niet. Maar toch de tegenstelling blijkt te groot, om verzoening denkbaar te achten. Met de Modernen moet én voor de prediking én voor de catechisatie gebroken.

Nu ontleent dit woord natuurlijk zijn beteekenis minder aan zijn inhoud dan aan den schrijver.

In den inhoud, hoe degelijk ook en goed gestileerd, staat niets nieuws. Dezelfde raad die hier werd gegeven, wierd reeds voor jaren duizend en duizendmaal op allerlei wijs aan de Christenen en Christenouders op het hart gedrongen. Zelfs ontvangt I men bij het lezen eenigszins den indruk van iemand, die niet mee heeft geleefd, en deswege thans spreekt, gelijk een man, die meeleefde, voor tien cf twintig jaren sprak.

Over de periode, wEaruit hij argumenteert, zijn we reeds lang heen. Ze ligt reeds een eindweeg.s achter ons. De tegenstelling van Christen en Modern is niet meer de tegenstelling van dit decennium.

Maar wel verdient het de .iandacht dat Jonkheer Rochussen zoo schrijft.

Een man van zijn positie. Niet een theoloog, maar een man van adel, uit de rij onzer diplomaten. Een geacht medeburger, in wien blijkbaar iets nawerkt van den geest van den Reveil.

Wel was de tijd van verschijning niet gelukkig gekozen, want in de dagen van den stembusstrijd is er voor deze teederder belangen toch oog noch oor.

Maar dit neemt niet we_^; Jat we met dat getuigenis seer ingenon; «cf« aijn; althans indien Jhr. Rochussen nu ook consequent doorgaat.

Want immers doet hij dit, dan moet er nu uit dezelfde overtuiging ook een tweede brochure volgen: Christen of Heiden, een woord ter overweging bij de keus van een gymnasium of universiteit voor onze zoons.

Het is toch niet aan te nemen, dat Jonkheer Rochussen wel een oog zou hebben voor het gevaar, dat schuilen kan in één uur catechisatie per week, en niet zou inzien hoe ia den grond goddeloos het is, als Christenen hun gedoopte kinderen, jaren Jang, week aan week, en dag aan dag, soms zes uur lang overgeven aan de geestelijke bewerking van mannen, die de grondslagen van het Christelijk geloof loswrikken; en er voor uitkomen, dat ze dit doen.

Eerst daaraan kan dan ook getoetst worden, of deze kreet, uit de conscientie en tot de conscientie, metterdaad de energie der consequentie en derhalve van den diepsten ernst bezit.

Anders toch is het slechts een doekje voor het bloeden, als men zegt dat één uur catechisatie uw kind schaadt aan de ziel, maar dat ge het dan wel jarenlang aan den invloed van nog veel erger kwaad op het gymnasium en de academie moogt, ja, moet blootstellen.

Iets wat niet gezegd wordt, om leerlingen te werven voor het Zettensch of Amster^ damsch gymnasium, noch ook om kweeke lingen te winnen voor de Vrije Universiteit.

Dit slechts wenschen we, dat mannen die zoo bezield schrijven, als Jhr. Rochussen het ''ier deed, «oo , r • < 3nze poging wraken, zelven de hand aan het werk slaan, en wat wij gebrekkig deden, beter doen.

i) I Petr, 5 : 8,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen