Reeds nu hebben de gelukkige besluiten
Reeds nu hebben de gelukkige besluiten van de beide Synoden te Leeuwarden en te 's-Gravenhage zoo boven verwachting gelukkig gewerkt, dat men in onderscheidene steden en dorpen reeds ongeduldig wordt, om de rijpende vrucht van liefelijke eenheid te plukken.
Op zich zelf nu is dit uitnemend, en verheugen we er ons van harte in. Maar wat ons ongerust maakt, is het bericht uit meer dan ééne plaats ontvangen, dat sommigen hun ongeduld niet weten te be dwmgen, en nu, als stond hun kerk op zich zelf, als bestond er geen Synode, en als werden er geen onderhandelingen gevoerd op staanden voet ineen smelten willen.
Wat nu ware dit a aders dan eenvoudig een verbreken van het bestaande kerkverband, een zich losmaken van zijn classis, een niet meer rekenen met zijn Synode, een zich loopen in verderfelijk Independentisme ?
En dit nu maakt ons ongerust, niet alsof zulke broeders hierbij eenig kwaad opzet in het schild zouden voeren. Dit in het allerminste niet. Maar uit drang der liefde zouden ze onbedachtzaam handelen; zich geen rekenschap van hun daad geven ; en juist daardoor zouden ze ten slotte heel het zoo moeielijk tot stand gebrachte werk der vereeniging weer ganschelijk in duigen doen vallen..
Slaat men toch dien onberaden weg in dan komt er van de vereeniging eenvoudig niets.
Iets wat een kind in kan zien.
Immers het spreekt vanzelf, dat zo moeielijke en ingewikkelde onderhandelingen alleen van Synode tot Synode kunnen gevoerd worden, gelijk dan nu ook Leeuwarden en 's-Gravenhage met zoo zeldzaam goeden uitslag onderhandeld hebben.
Doch, natuurlijk, zulke onderhandelingen ontleenen uitsluitend haar zedelijke kracht aan het vertrouwen dat de kerken beiderzijds in haar Synode stellen.
Neem dat vertrouwen wel naar huis gaan. weg, en we kunnen
Maar zal dat kerkelijke cement van vertrouwen werken blijven, dan is het hiermede ook onbestaanbaar, dat deze of gene kerk het werk zoo maar eens aan de Synode uit handen neemt, en op eigen gelegenheid gaat handelen.
Al verstaan we zulk een drang dan ook uitnemend wel, en al kunnen we er best inkomen, dat men in een kleine stad of in een dorp zegt: „Laat ons nu maar alle muren afbreken, " toch waarschuwen we deze broeders ten ernstigste, om nergens, in geen enkel opzicht, en ook niet voor een enkei oogenblik, aan dezen onverstandigen drang toe te geven.
Zal de vereeniging gelukken, ook inbaar uitwerking, dan moeten alle kerken over en weer, gezamenlijk, naar één accoord, handelen; en dat kunnen ze alleen door het orgaan van haar Synoden.
De Christelijke Gereformeerden zien dit dan ook zeer goed in.
Vaste regel zij derhalve, dat in afwachting van den definitieven loop der onderhandelingen, alles officieel precies zoo blijve, als het dusver was.
In elke kerk.
In elke classis.
Zoo van de zijde der Christelijke Gereformeerde, als van de zijde der Nederduilsche Gereformeerde kerken.
at Nog eenige maanden hebbe men geduld, en dat geduld zal niet berouwen.
En juist wanneer men zich daar stipt aan houdt, dat alles officieel blijft, precies zooals het is, kan Ö; ^«V«S de broederlijke toenadering te vrijer kracht oefenen.
Men kan elkander opzoeken. Wederzijds kunnen de predikanten, ouderlingen en diakenen elkander ontmoeten. Men ka over en weer eens bij eikander kerken. Predikbeurten kan men, om en om, eens uitwisselen. In elkanders organen en kerkboden kan men meer notitie van elkaar nemen, en zich onthouden van alle twistgeschrijf.
In het gebed kan men elkander meer dan dusver vjor den Troon der genade brengen.
Maar kerkelijk, wat het instituut betreft, zijn we wel bruid en bruidegom, maar nog niet gehuwd, en zou dus elk zich aanstellen alsof het huwelijk reeds voltrokken ware, tegen recht en wet zijn en eiken zedelijken zin missen.
Mocht men in een enkele plaats de godsdienstoefening gemeenschappelijk willen houden, dan bestaat hiertegen uiteraard geen overwegend bezwaar, mits het bij behoorlijk contract geschiede. Maar dan zouden we in elk geval aanraden, zulk een concept-contract eerst op te zenden aan de Deputaten voor de Vereeniging, adres Prof. Dr. F. L. Rutgers te Amsterdam. Alleen dit toch waarborgt tegen overijling en misverstand.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 11 oktober 1891
De Heraut | 4 Pagina's