Buitenland.

EngeIand. Een nieuw tijdschrift beoogende vereeniging van alle kerken. Drie part ij en in de Episcopal e kerk.

Een nieuw tijdschrift is in Engeland verschenen. Dat is voor Albion, waar dagelijks honderde bladen verschijnen, niets bijzonders.

Maar wel is het eigenaardig dat het nieuw opgerichte blad niets minder dan de vereeniging van alle christelijke kerken beoogt. Het is getiteld: «Review of the Churches" en verschijnt bij James Clarce en Co., te Londen Onder de redacteurs telt men de aartsdeken Farrar, een bekend geestelijke van de Episcopaalsche kerk; Dr. Donald Eraser, leeraar bij eene Presbyteriaansche gemeente; Dr. A. Makennal, pr'ïdikant bij de Congregationalisten of Independenten; Dr. John ClifFord, een Baptistisch leeraar en de heer Bunting, een Methodist.

Van lieverlede is men, zonder het te weten, medegcsleept door den stroom van het ongeloof en nu is men zoover gekomen, dat de geloofsverschillen geen wezenlijkheid meer voor velen hebben. Het verschil over het al dan niet doopen van de kinderen der gemeente, het verschil omtrent algemeene of bijzondere verzoening, vinden velen in onze dagen van geen beteekenis meer: men zegt alle Protestantsche kerken zijn het toch hierin eens, dat God liefde is en dat het heil in Christus is en dat de menschen als broeders moeten verkeeren, en daarom betaamt het ook om naar vereeniging te zoeken! Men ziet uit al deze uitdrukkingen hoe men van het fundament van Gods onfeilbaar woord is afgedreven.

Iets is er toch wat dit jagen naar vereeniging eenigszins rechtvaardigen kan. Er zijn geheele menschenmassa's die van God en zijn gebod niets willen weten, die ook door de kerken niet worden bereikt. Als men de handen in een sloeg, zou men beter kuimen arbeiden onder de duizenden en millioenen die nu door de kerken verwaarloosd worden. Doch om te kunnen arbeiden moet men een vasten grond onder de voeten hebben. Worden echter de fundamenten, waarop de kerken rusten, ondergraven, dan wordt weldra elke arbeid onmogelijk. De schrijvers van de nieuwe fReview" raeenen dat de kerken tot meerdere eenvoudigheid zouden geraken door de wetenschap, en zij leeren dat de weg tot vereeniging is eene wederkeerige wetenschap, want als men elkander beter leert kennen, zal men ook meer elkander gaan liefhebben. Met andere woorden : door de wetenschap moeten de scherpe punten der verschillende leerstukken afgevijld worden, dan komt men wel nader bij elkander; wij voegen er aan toe: en wordt men meer der wereld gelijkvormig.

De Anglicaansche bisschop van Liverpool heeft dezer dagen een brief geschreven aan de geestelijkheid zijner diocese, waarin hij o. a. spreekt over den neteligen toestand waarin tegenwoordig de Anglicaansche kerk zich bevindt. Behalve de aanvallen der dissenters, die zich van haar afscheidden, heeft de Episcopale kerk veel te lijden van verdeeldheid in eigen boezem. De dingen kunnen niet langer zoo blijven, zegt de Engelsche bisschop. Er is te veel verschil over de leer en over de uitwendige plechtigheden in de kerken, om op den duur eendrachtig saam te werken. Drie huisgezinnen in één huis gaat goed, wanneer zij in slaap zijn, maar de vrede kan op den duur niet bewaard, wanneer zij beginnen te ontwaken. En er is krachtig leven ontstaan onder de drie partijen die elkander het terrein beïwisten. Men heeft rationalisten, wier kamp onlangs nog versterkt werd door de schrijvers van het werk > Lux Mundif er zijn hoog-kerkelijken, die er niet niet tegen opzien om een Mariabeeld in de prachtige St. Paulskerk te plaatsen, die aan de werkelijke tegenwoordigheid van Christus' lichaam en bloed bij het Avondmaal gelooven, en die met gejuich de wederinvoering van de biecht zouden begroeten, dingen die in de confessie van Westminster, het formulier van eenigheid der Episcopale kerk, als dwaze en godslasterlijke fabelen worden gebrandmerkt; en er zijn laag' kerkelijken, die de Episcopale kerk, in den toestand waarin zij voor 60 jaren was, zouden willen herstellen. Wat moet er van zulk een verdeeld huisgezin worden?

o! Dat in Engeland hoog-en laag-kerkelijken nog eens tot het besef kwamen, dat zij bezig zijn de heerlijke schatten die de reformatie der kerk terug gaf, te verkwisten en dat daarom deels wegzinking in het ongeloof of deels terugkeer tot Rome het eind zal zijn van een strijd, die thans in haren boezem gevoerd wordt. Mocht de Heere God genadiglijk verhoeden, dat het werk der reformatie in Engeland vernietigd werd.

Zwitserland. Strijd in de Vrije kerk vanWaadland.

De Vrije kerk van het canton Waadland in Zwitserland is dezer dagen het toonéel van een pijnlijken strijd. In 1845 werd de Gereforiheerde kerk van Waadland gesphst in eene Vrije en eene Staatskerk. In de Staatskerk heerscht het kerkelijk liberalisme, maar ook in de Vrije kerk heeft het zich eene plaats weten te veroveren. Althans heeft de hoogleeraar Astié in bond met zijn ambtgenoot, den hoogleeraar Dandiran, de driestheid gehad, om schoon te Lausanne de Vrije kerk dienend'; , het voorbestaan van Christus te loochenen, betoogende dat de schriftuurplaatsen die s'-hijnen te wijzen op een persoon, enkel een .shkbeeld aanduiden, en slechts te kennen geven, dat het voornemen van verzoening bestond vóór de grondlegging der wereld, een deel uitmakende van het Scheppingsplan. Het voorbestaan van Christus ontkennende, leeren de twee genoemde hoogleeraren, dat alleen 's Heeren hooge persoonlijke reinheid. Hem den naam verwierf van den eenigen welbeminden Zoon dès Vaders.

Men ziet hieruit, dat wij eenige jaren geledeUy zij het ook tot ergernis van enkelen, den hoogleeraar Astié, naar aanleiding van zijn opstel over Alexandre Vinet, niet geheel ten onrechte bij de moderne theologen indeelden.

De heer Astié doet thans zeker niet anders dan de oude dwalingen der Socinianen vernieuwen.

Het is ons eene vreugde te kunnen mededeelen dat de hoogleeraar Godet van Neufchatel de pen tegen de professoren van Lausanne heeft opgevat, om in dit stuk de rechtzinnige leer te verdedigen. Ook moet het ons tot blijdschap stemmen, dat het comité van het seminarium der Vrije kerk reeds tegen den heer Astié is opgetreden.

Immers was den heer Astié opgedragen om de openingsrede voor de lessen van het seminarium der Vrije kerk te houden. Doch men

heeft den hoogleeraar doen weten, dat het comité niet geneigd was om iemand eene bijzondere gelegenheid te geven om onwijze taal te doen hooren.

Wij kunnen verwachten dat het daarbij niet zal blijven. Mocht de hoogleeraar tot inzicht komen dat hij de vrije kerk van Waadland niet kan dienen, zoodat hem bespaard blijve wat de Schotsche hoogleeraar Robertson Smith ovetkwam, die door de General Assembly der Vrije Schotsche kerk werd afgezet. Of liever mocht de hOogleeraar het gaan betreuren dat hij een der groote verborgenheden der Godzaligheid, en wel de eerste die in de Schrift genoemd wordt, heeft geloochend, nl. God geopenbaard in het Vleesch.

Japan. Het Christendom in Japan.

Eeeds meermalen hebben wij in deze rubriek geschreven over de vorderingen die de Christelijke religie in Japan maakt. Geen land biedt inderdaad meer hoop door de zending voor het Christendom gewonnen te worden, maar ook is er wellicht geen land waar de prediking van het Evangelie op meer bezwaren stuit.

Wel is waar heeft de zending in Japan geen ernstigen tegenstand te wachten. Immers is bij den Japanner de afgoderij niet met het volksleven verbonden; eigenlijke tempels kent hij niet; de door monniken bediend wordende bedehuizen hebben weinig te beteekenen; men moet het fanatisme met opzet prikkelen wil het zich openbaren. De priesters zijn door allerlei twisten innerlijk verdeeld. De oudste religie die men bij de Japanners vindt is de vereering van een hoogste wezen, die de zorg voor de wereld aan een menigte ondergoden overlaat; daar naast heeft een soort Boedhisme ingang gevonden, waarvan de Bonzen de meest bekende vertegenwoordigers zijn. Daarbij is de leer van Confusius van uit China naar Japan overgewaaid. Bij zulk eene gedeeldheid op het stuk der religie kan er op de scholen geen sprake zijn van godsdienstonderwijs, de jeugd wordt alleen een zekere »moraal" medegedeeld.

De prediking van het Evangelie stuit in Japan dus niet op een krachtigen priesterstand die met hand en tand de voorvaderlijke afgoderij zoekt vast houden, maar heeft des te meer te kampen ; met onverschilligheid aangaande de dingen der relegie. Men is over het algemeen van de voortreffelijkheid der Christelijke religie overtuigd, men heeft achting voor hare vertegenwoordigers, maar om er zich voor te verklaren komt niet licht in de gedachten der Japanners op. Trouwens de zoogenaamde godsdiensten die in Japan inheemsch werden bevatten geen elementen die als »tuchtmeesters" tot Christus dienst konden doen.

Daarbij is het feit dat onderscheidene ker ken op Japansch grondgebied arbeiden om er propaganda te maken, een belemmering, voor de christianiseering van het Japansche volk. Behalve eene Grieksche en eene Roomsche missie, heeft men zendingen van verschillende protestantsche kerken, vooral Engelsche, die ieder in Japan een orgaan hebben.

Ook oefent de uit Europa naar Japan overgebrachte ontkennende critiek een verderfelijken invloed uit en ook Japanners wagen zich aan pogingen om het wezen van het christendom zoogenaamd van onnoodige toevoegselen te ontdoen. In dezen tijd wordt in Japan veel gespiroken over het boek van zekeren Kanamari: »het heden en de toekomst van het christendom in Japan", getiteld. Htj wil van de Godheid van den Heere Jezus Christus niets weten, zelfs niet van eene openbaring boven de rede.

De schrijver wil ieder als christen erkennen, die Jezus liefheeft en dit door zgn wandel bewijst. Dat deze leer de nacht van het Japansche heidendom niet kan verlichten, is te begrijpen. Meer rechtzinnige Japanners hebben' tegen Kanamaii de pen opgenomen. Zeker is hel dat de Booze er voor zorgt dat het onkruid van het rationalisme gezaaid wordt op de velden die wit staan om te oogsten. De Heere ontferme zich, over het uit een maatschappelijk oogpunt zoo verstandige Japansche volk!

WINCKEL.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen