Vrije Universiteit.

Vrije Universiteit.

W^aar zullen onze zonen stadeeren?

Deze vraag zal in de laatste maande* wetr bij vele Christenouders aan de orde geweest zijn. De nieuwe cursus staat weer voor d© deur en bij de meesten is de keus stellig ree^s gedaan. Ik weet, dat weer in menig knisgezi» de officieële Universiteit den voorrang z«.l hebben weggedragen, en de zoon uit Christelijken huize daarheen zal gaan, alhoewel hij bg ons te huis behoorde. Dat het tot die beslissing geheel zonder stri/d zal zijn gekomen, kan ik evenwel niet aannemen. De conscientie zal wel getuigd hebben: »mijn zoon behoorde aan die hoogeschool te gaan, waar Gods Woord in eere wordt gehouden. Terwijl ik eca ijverig voorstander ben van de school met den bijbel voor de kinderen des volks, terwijl ik voor mijn eigen jongens en meisjes met zorg gewaakt heb, dat zij op Christelijke scholen kwamen, waar nog gebeden werd en zij in de Schriften onderwezen werden; terwijl er een Hoogeschool is, die daar staat als eea getuige, dat het niet hetzelfde is, of de wetenschap beoefend wordt in gebondenheid aan Gods Woord, dan wel los van dat Woord —• eischt de consequentie van mijn beginsel, dat ik mijn zoon ook aan die Universiteit laat studeeren." Eene andere redeneering kan ik mij niet denken. En waar dus desniettegenstaande anders gehandeld mocht worden, kan ik niet gelooven, dat het gemoed daarmee vrede kan hebben. De bewering, alsof de maatschappelijke positie van den jongeling daarmee in gevaar zou worden gebracht, is reeds zoo vaak en nog onlangs door Prof. De Savornin Lohman op de jaarvergadering te Groningen wederlegd, dat deze buiten bespreking kaa blijven. En al ware daarvoor ook éénigen grond, zoo zou ik toch willen vragen, of het geloof niet over deze dingen heen moet zien ? «Ziende op het gebod, blind voor de gevolgen, " is toch immers de leus van den Christen, die gelooft, dat de Heere gezegd heeft: > Zoekt eerst het Koningrijk Gods en zijne gerechtigheid" ; en dat Hij beloofd heeft, dat de haren onzes hoofds ook geteld zijn en geen enkel haar ons kan gekrenkt worden, zonder den wil des Hemelschen Vaders. De plaats waar wij wonen, de arbeid waarin wij werken zullen, wordt ons van God aangewezen. Wanneer wij meer in het geloof stonden, zou heel wat zorg kunnen bespaard worden, en de uitkomst zou verrassender zijn. Hoe heeft de Heere reeds nu alle vrees ten deele beschaamd. Toen de Vrije Universiteit opgericht werd, scheen het b. V. alsof voor geen der theologische studenten eenig vooruitzicht bestond. Dat zal zeker thans niet meer beweerd worden, veel minder nu de vereeniging der Gereformeerde kerken een feit is geworden. Die God, die in deze de bezwaren deed smelten als sneeuw voor de zon, zal ook verder alles wèlmaken. In Zijne handen zijn wij en zijn onze kinderen veilig. Hoe meer wij Hem vertrouwen en nederig volgen, hoe beter de uitkomst zal blijken.

W. HOVY.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen