Uit de Pers.

De Ileidejibode is nog al verstoord' over wat we in zake de overdracht van liet arbeidsveld op Midden-Java schreven.

Het is billijk, dat we onze lezers de hoogte stellen. hiervan op

vangt aan met er op te wij­ Het //tVrtaAartikel zen, dat

»met I Juli (Juni) houdt de uitkeeriug van een deel der Zendingscoilecte (l'inkstercoUecte) aan de Gereformeerde iiendingsvereeniging op, " en dat »dus öf de overdracht van haar arbeid aim de Kerken zal moeten volvoerd zijn, öf uit eigen middelen in de kosten van haar Zending moeten voorzien worden.''

En verder: ' ,

»Van I Juli af zou het continue'éren der verecniging dan niet anders kunnen beschouwd worden, dan als duidelijk bewijs, dat deze Vereeniging een Zending naast die der Jierken wilde blijven drijven. Ze zou alsdan de ge? tootsc/uipsiedémg in beginsel tegenover de ker/: elijke Zending stellen; en.hierdoor uiteraard een tegenover het Gereformeerde beginsel en de Gereformeerde kerken vijandige positie gaan innemen."

Vijandige positie zou de Vereeniging innemen, in fliigranten strijd met geheel haar historie, tegenover het Gereformeerd beginsel en de Gereformeerde Kerken, omdat zij op een, door de Synode gestelden datum, buiten liaar sclmld, haar Zendingarbeid niet aan de Kerken had overgedragen; niet had Icunnen overdragen? ?

En daarom:

«Zij, die nu nog leden zijn, zouden dan ook moeilijk anders kunnen doen, dan na i Juli hun lidmaatschap opzeggen, voorzoo vel ze althans, , naar Gereformeerd beginsel, de kerkelijke Zending voor de eenig goede houden. •

Kringen, kransen en kleine vereenigingcn, die dusver de genootschapszending steunen bleven, altoos in uitzicht op de overdracht, zouden van dat oogenblik zich moeten terugtrekken, op straffe van niet het beginsel der Gereformeerde Zending in strijd te geraken."

Met andere woorden:

Als de Zendingarbcid der N. G. Z. V. op i Juli niet aan de Kerken is overgedragen, dan zou zulks de schuld der Vereeniging zijn, die de zaak op sleeptouw hield; de overdracht eigenlijk «/V^ wil; maar toont, dat zij de ongerijmdheid begeert van een «verbloemd voortbestaan een'er verkapte Vereeniging in de Kerkelijke Zending."

Gevolgelijk, moeten alle Gereformeerde leden der Vereeniging van i Juni af, zich aan haar onttrekken »op straffe van met het beginsel der Gereformeerde Zending in strijd te geraken."

En waar zulks geschiedt, dan, moet de Vereeniging, die kwalijk steun verwachten kan van niet Gereformeerden, uit gebrek aan stoffelijke middelen, den arbeid opgeven.

Ergo: de Vci'eeniging moet wel, vóór i Juni a. s. haar arbeid overgeven, óf zij begaat zelfmoord door uithongering.

Tegen geheel deze redenecring, zij met kracht protest aangeteekend.

Vooreerst is het op geenerlei wijze aan de N. G. Z. V. te wijten, dat haar arbeid niet, reeds kort na de Doleantie, aan de 'Ned. Gei'ef Kerken overging.

In de officieele Acta Synodi dier Kerken, gelijk uit die der Vereeniging, liggen de bewijzen voor de hand, hoe van meet aan door de N. G. Z. V. kerkelijke aanraking met de Ncd. Geref. Kerken gezocht is. Niet om het geld, want het kostte, haar een aantal leden, maar om het beginsel; en hoe de Vereeniging begeerd heeft, dat de. Kerken haar dienst (niet Mwodliulpdienst" maar geregelde dienst, naar het ambt der geloovigen) zouden opnemen. Zouden in deze van «zeldzame vertraging'' sprake zijn, dan komt deze voor rekening van de Kerken en niet der Vereeniging, die steeds, bona /u/e, tx o^ aandrong, dat geheel haar arbeid, en haar arbeid geheel, door de Kerken zou worden opgenomen. En hoe zou diezelfde Vereeniging dan nu een «verkapt voorbestaan in de Kerkelijke Zemli/ig" bedoelen ?

Ten tweede, wordt de overdracht "dezerzijds •begeerd, iiiet uit vrees vcior geldgebrek, maar uit beginsel. Al kon de Vereeniging haar inkomsten bij millioenen tellen, dan zou zij, volgens haar beginsel handelend, nog steeds tot de Kerken zeggen : «Gij zijt tot den arbeid der Zending direct geroepen; op Ü rust de verplichting daartoe.'' En dankbaar zou de Vereeniging haar geestelijken arbeid aan de Kerken overdragen, met millioenen incluis.

Doch zij dit dan ook duidelijk verstaan. Onder bedreiging van starvatie; uit vrees voor geldgebrek, MAG de N. G. Z. V. haar arbeid niet, aan wie ook overdragen.

Niet van eenig mensch, maar des Heeren is het zilver en goud. Daarbij : geld is noodig in de Zending, doch niet in de eerste plaats GELD. De macht van het geld was nooit tot zegen in de Zending; eer ten vloek. En liever dan, uit vre83 VOOr geldgebrek, de arbeid der N. G. Z. V. vóór i Juni, hoe dan ook, aan de Kerken overgeven, blijve deze voortbestaan, in de vaste overtuiging, dat de HEERE het niet zal laten ontbreken aan mannen en middelen, waar niet voor de macht van het geld gebogen wordt.

NIET OM HET GELD EN NOOIT OM HET GELD, mag de overdracht van den Zendingarbeid aan de Kerken geschieden, en zal die ook niet geschieden.

En zij het daarbij ook wèl verstaan, dat de N. G. Z. V., begeerend om het beginsel, dat haar arbeid aan de Kerken overga, daarmede bedoelt haar gelteelen arbeid. Haar misnoemde «bedingen", hadden nooit een andere bedoeling, dan dat de Geref Kerken geheel haar arbeidsveld en arbeid zouden overnemen, om liet werk voort te zetten, beter dan een Vereeniging zulks zou vermogen.

Geheel den arbeid, insluitende de KEUCHENIUSsticliting voor opleiding van Inlandsche helpers, Evangeliesatie-colportage, ondenvijs ' op Zendingscholen door Christen-Inlanders, geneeskundige Zending, enz. mét de arbeiders der Vereeniging, en ook, zoodra zulks maar mogelijk is, hare vaste goederen op Java ten behoeve der Zending. Niets hoegenaamd uitgesloten, dan misschien haar schulden, die zij, door haar ijverige Financieele Commissie, nog wel in staat gesteld zou worden om af te doen. Geen sprake dus van eenige begeerte tot «verkapt voortbestaan."

Alleen: Zouden de Kerken meenen, iets van het werk niet te kunnen, of moeten overnemen, , dan zou de Vereeniging daardoor gedwongen worden, als Vereeniging te doen, wat de Kerken niet aanvaardden. De Vereeniging biedt alles aan; doch het gaat bij haar niet om; aut Caesar, aut nihil. Nemen de Kerken alles óver, natuurlijk tot voortzetting (waarbij de wijze van doen, aan hét oordeel der Kerken blijft), dan wordt de begeerte der N. G. Z. V. ten volle vervuld. Doch wat de Kerken niet overnemen van haar Zendingwerk op Midden-Java, dat »; < ? , ? / door de Vereeniging blijven geschieden. En de Heere God zal het haar dan ook niet aan de noodige middelen laten ontbreken.

Tenvijl het bovenstaande penrijp werd, verscheen in de Heraut van i April een ander artikel, dat meer bevredigen zou, indien de Redacteur, al ware het slechts met een woord, zich veroiitschuldigd had wegens de ongegronde beschuldigingen aan het adres der N. G. Z. V. (om van het v/aetotuni' niet te spreken) in dat vorig artikel. Een verdediging van «Deputaten tegen de bewering, dat hun Rapport over de Zending al zeer treurig was uitgevallen ; meer poëtisch-aphoristisch dan zakelijk gesteld"; en dat, naar aanleiding van dat Rapport, de Synode, in zake de Vereeniging, oordeelde en besloot, ligt h. t. p. niet op onzen weg. Behalve n dan onze opmerking, dat ons van «poëzie" in dat Rapport geen spoortje bleek; en het geheel zoo bondig was als het ónder de omstandigheden zou verwacht worden.

Ten slotte. Versta men toch onder ons Gereformeerden, dat een zaak wel voortgang kan hebben, al wordt niet van ieder stadium in het proces in couranten melding gemaakt. Dit laatste kan, onder omstandigheden, noodig zijn; doch waar zulks niet geschiedt, te concludeeren, dat er niets gesdiicdt, is niet recht. Aan alles wat de Zending betreft, moet de meest mogelijke publiciteit gegeven worden, anders kan er geen belangstelling in het werk worden gewekt en verwekt; doch ontijdige, of onnoodige, overbodige publicaties doen veel kwaad.

Naar wij vertrouwen, zal de overdracht van het Zendingwerk der Vereeniging nu wel spoedig beslag krijgen. Een Vergadering van Deputaten Synodi tot de Zending is daartoe saamgeroepen te Utrecht tegen 19 APRIL a. s. en de Algeraeene Vergadering der Ned. (ïeref. Zending Vereen, tegen 17 Mei a. s. te Amsterdam. De zaak zal dus wel tijdig in orde komen. Alleen: NIET OM HET GELD, EN NOOIT OM HET GELD.

Deze expéctoratie is ons uit het hart geschreven.

Alleen vergeet de Ileidenbode., dat wij juist intijds waarschuwden, opdat er geen starvatie zou komen, maar opdat gelijk er letterlijk in ons artikel stond, de Vereeniging uit eigen middelen in de kosten van haar Zending zou kunnen voor­

zien. De expéctoratie was dus overbodig.

Maar het overbodige schaadt hier niet.

Zulk een getuigenis in zake de Zending behoudt altoos zijn waarde.

Slechts dit ééne nog.

De lleidenbode vat niet, dat we het rapport over de Zending ten deele poëtisch noemden, wijl er immers geen versmaat of rijm in voorkwam.

Behoeven we het haar te herinneren, dat er ook een poëzie zonder maat of rijm is, en dat zoo alleen hier hef woord spoëtisch" bedoeld was.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen