INGEZONDEN STUKKEN.

(Buiten verantwoordelijkheid van de Redactie).

Mijnheer de Redacteur!

Mag ik ZOO vrij zijn naar aanleiding van het schrijven van Ds. Adriaanse in de Heraut van 27 Mei 1894, in het volgend nummer van dat blad een enkele opmerking te maken ?

Volgens mededeelingen ZEerw. door oudgasten te Den Helder versterkt, zou het niet saamvergaderen van Javanen en Blanken in de Geref. kerken in Indië, niet een gevolg zijn van het verschil in taal, doch van den onwil der Blanken om smet de bruintjes saam in de kerk te zitten." Die oudgasten verklaren daarmede het getuigenis van den Ouderling Idenburg te Batavia, en dat van den Dienaar des Woords te Soerabaia als eene onwaarheid. Voorwaar eene krasse bewering, die, om geloofd te worden, m. i. wel met degelijke bewijzen mag worden gestaafd. En is dit nu geschied? Neen! Naar luid dier berichten verstaan alle Europeanen het Maleisch, want zij, die in Batavia bij de gemeente behooren, zijn uit den aard hunner betrekking genoodzaakt voortdurend Maleisch te spreken en te hooren, en de meesten zelfs zijn er in geëxamineerd.

Die inlichtingen schijnen op Ds. A. nogal indruk te hebben gemaakt, want ZEerw. meent, dat voor de waarheid daarvan ook pleit, dat de heer Idenburg met zijne echtgenoote wel de Mal. Avondmaalsviering bijwoonde, wijl hij voor de Holl. verhinderd was; alsmede wat Ds. Bolwijn schreef, »dat menig Europeesch Christen met Javanen naar Gods huis gaat en met hen aan den disch des Heeren aanzit."

Nu komt het mij voor, dat het geval van den Heer I., en wat Ds. B, schreef, niet meer bewijst dan dat die godsdienstoefeningen door onderscheidene Europeanen worden bezocht, van wie dan ook kan vermoed, dat zij de Mal. taal machtig zijn, doch in lange niet, dat dit nu met alü Europeanen zoo is. Tijdens mijn verblijf te Soerabaia is het wel gebeurd, dat Europeanen de Mal. godsdienstoefening bezochten, om daardoor hun: ^'eenheid met de ïbruintjes" te openbaren, doch aan de prediking weinig hadden, omdat ze de taal niet machtig waren. Ook is er een groot verschil tusschen Maleisch sprekenden spreken. Al is, het, dat men zich in den omgang met de Javanen vrijwel redden kan, dan is men daarom nog niet in staat een Mal. godsdienstoefening goed te kunnen volgen.'

Het is waar, dat er te Batavia zeer vele leden zijn, die uit den aard hunner betrekking goed Maleisch moeten kunnen spreken, en er zelfs zijn, die er in zijn geëxamineerd; doch rekenen die oudgasten dan alleen maar met de mannelijke leden der gemeente ? Zijn er dan ook gejn vrouwelijke, met wie dat in 't geheel liet geval niet is?

M-.'t Soerabaia zijn die berichtgevers zoo 't schijnt al zeer slecht op de hoogte, want dan zouden ze ook weten, dat wat van Batavia kan ge/; egd, van Soerabaia in i't geheel niet geldt. Het gros der P^uropeanen, die daar de godsdienstoefening in de Ger. kerk bezoeken, bekleeden geen belrekkingen die eischen, dat zij goed Maleisch verstaan. Er zijn er, die 15 en meer jaren daar wonen, '] en het niet verder braciiten in het Maleisch dan wat de gewone saamleving van hen eischt; aan eene prediking in het Maleisch hebben dezulken niets. Ook is uw vermoeden zeer juist, dat de Mal. taal zich niet zoo leent als de Nederlandsche voor een rijk geschakeerde en juist geformuleerde predikatie van het Evangelie. Wanneer nu nog in aanmerking wordt genomen, dat de prediker voor zijne Javaansche leden, zoo eenvoudig mogelijk moet spreken, en zijn meer ontwikkelde Europeesche leden wat meer noodig hebben, dan is het duidelijk, dat het niet gaat om Javanen en Blanken in ééns godsdienstoefening saam te doen komen, en allen in de Mal. taal toe te spreken. Om dezelfde reden is het reeds moeielijk eene gemeenschappelijke M'ondmaalsviering voor beide deelen der gemeente te houden, daar de belangen dier beide gelijktijdig niet genoeg kunnen behartigd worden. Vraagt men, cl' er dan bij niemand der blanke leden der gemeenten in Indië iets, wat op rassenhaat gelijkt, aanwezig is, dan zouden wij, op grond \an ervaring, daarop niet zoo gerust zijn, maar de gemeente als zoodanig mag toch Om een enkele niet in staat van beschuldiging gesteld, zoomin als dit met onze Vaderlandsche kerken het geval is, waar er onder hare leden wellicht ook nog enkelen zijn, wier beeld we geteekend vinden in Jac. 2 : i —g.

Van Ds. A. is het verstandig, dat ZEerw. uit de verkregen inlichtingen geen aanleiding neemt, om de scheiding in Holl. en Mal. dienst onvoorwaardelijk af te keuren. Als ZEerw. in Indië komt, waar de Heere hem tot een rijken zegen stelle, dan zal hij door persoonlijke waarneming wel zien, dat de inlichtingen van de BB. I. en B. wel zoo betrouwbaar waren als die van bedoelde oudgasten, wie ze ook mogen zijn. Van deze laatsten verblijdt het mij, dat zij het althans niet beneden zich geacht hebben om, waar zij_ er voor in de gelegenheid waren met de sbruintjes saam in de kerk te zitten." Immers dat mag men uit hunne mededeelingen besluiten, want ware dat niet het geval, welke waarde zou men dan aan hunne veroordeelende inlichtingen moeten hechten ?

U dankende voor de verleende plaatsruimte Hoogachtend

Uw II. G. dw. dienaar.,

Oud-zendeling van Soerabaia.

Ilelkvaet^luin., 28 Mei 1894.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen