Uit de Pers.

In zake de leer en belijdenis onzer vaderen, dat men niemand., kind noch man noch vrouw, mag doopen, indien men ze houdt voor onwedergeboren, levert Ds. Wolf, van Maasland, in de Zuid/wil. Kerkbode een niet onbelangrijke bijdrage.

Zijn brief luidt aldus:

Hooggeachte Redacteur.

Dat , onze Belijdenisschriften en ons Formulier van den Doop uitgaan van eene veronderstelde wedergeboorte in het kind bij de bediening van het sacrament des Doops, is zoo duidelijic, dat wel niet vele jaren kunnen voorbijgaan, of minstens elk ambtsdrager in de Gereformcer4£^kerken ziet dit m. Tot nog toe. zijn er echter altijd velen, die in de Belijdenisschriften en in het Formulier maar niet lezen kunnen, ' dat bij den Doop wedergeboorte moet verondersteld worden. Zij houden deze leer dan ook voor eene nieuv/e leer.

En dat, waar, om nu maar iets te noemen, de catechismus in het antwoord op vraag 73 leert, dat God ons door den Doop wil verzekeren, «dat wij zoo waarachtiglijk van onze zonden geestelijk gewasschen zijn, als wij uitwendig met water gewasschen worden'', en in het antwoord op vraag 74, dat de kinderen, «zoowel als de volwassenen in het verbond Gods en in zijne Gemeente begrepen zijn". De kinderen moeten dus volgens den catechismus gedoopt worden, omdat zij in de gemeente onzes Heeren Jezus Christus begrepen zijn, en de Heerc verzekert hun, volgens dienzelfden catechismus, dat zij waarachtiglijk geestiglijk van hunne zonden geasschen zijn.

Geeft de Heére nu ook aan ? ; /£^ wedergeborenen de verzekering, dat zij waarachtiglijk van alle hunne zonden gewasschen zijn? En kan men ook lid der gemeente zijn zonder wedergeboorte?

Maar ik ga niet verder op de leer onzer Belijdenisschriften in.

Mijn doel is, Mijnheer de Redacteur! eene kleine istorische bijzonderheid onder de oogen der lezers van uw blad te brengen.

In het werk van Dr. G. D. J. Schotel, «de openbare eeredienst der Ned. Herv. kerk in de i6de, 17de en i8de eeuw (bedoeld is natuurlijk: de openbare eeredienst der Geref. kerken) las ik, dat bij den aanvang der Reformatie in ons vaderland, lang voordat onze Geref. kerlcen haar tegenwoordig FormuHer van den Doop hadden (zij kregen dit in 1574) de dienaar des Vv'oords, terstond nadat hij den Doop aan het kind had bediend, de volgende woorden sprak; «God en de deVaderonses Heeren Jcsu Christi bestendige ende bekraftige door sijnen heyligen Gheest, in dese !< inde en de in ons allen de gaven sijner ghescliunken wedergeborten ende gherechtichheyt in Christo Jesu ten eeXiwighe leven, Amen." Hoe blijkt ook weer uit deze woorden, dat onze vaderen doopten in de veronderstelling, dat het kind reeds wedergeboren is. Immers in deze woorden wordt gebeden, dat God door Zijnen Heiligen Geest in dit kind moge bestendigen en bekrachtigen de gaven Zijner geschonken wedergeboorte.

Ook deze woorden zijn dan, naast tal van.andere uitspraken uit de i6de eeuw, ten bewijze, dat de leer der veronderstelde wedergeboorte bij den Doop, niet eene nieuwigheid is door zekeren hoogleeraar te Amsterdam uitgevonden, maar de leer, waarin onze vaderen reeds stonden bij. den aanvang der Reformatie.

Ontvang geachte redacteur, mijnen dank voor de mij in Uw blad geschonken ruimte en geloof mij

Uw dw. br. in Christus,

J. H. M. G. WOLE.

21aasland, 18 Maart 1895.

Hier ligt natuurlijk niets verrassends in. Veeleer kon het niet anders zijn, dan het is.

Maar het kan toch zijn nut hebben onze lieve broeders in Christus, die voor deze teedere en heilige zaak nog altoos verkeerd staan, en ze daarom mis zien, en er dus ook de schoonheid niet van beseffen, telkens opnieuw te wijzen op allerlei, dat ten slotte ook hen overtuigen moge.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen