Buddhisme.

Naar de couranten mededeelden, zijn onlangs ten Paleize korte lezingen gehouden, o. a. door den hoogleeraar De la Saussaye van Amsterdam, over het Buddhisme.

Het Buddhisme wordt steeds interessanter.

Vooral sinds het Godsdiensten-congres te Chicago gaat er zelfs een besef door zekere kringen, alsof we aan den vooravond van een Buddhistischen reveil in Amerika en Europa staan.

Zelfs het denkbeeld, dat na den ondergang van het Christendom, het Buddhisme eens de wereldgodsdienst der ontwikkelde menschheid staat te worden, is meer dan eens rondgefluisterd.

In verband hiermede is het niet onbelangrijk, kennis te nemen van een onderhoud, dat de correspondent van de Christian Commonwealth (zie nummer van'18 April) gehad heeft met Prof. Lindsay, die aangediend wordt als Voorzitter van de Zendingsdeputaten der Vrije Schotsche kerk, werkend lid der Schotsche Oudheidkundige Maatschappij en gewezen Voorzitter van het Oudheidkundig Genootschap te Glasgow.

Daarin nu lezen we o, m. dit:

Nadat Prof. Lindsay eenige inlichtingen omtrent zijne vroegere werkzaamheden gegeven heeft, doet de correspondent hem de vraag:

Uwe belangstelling in het zendingswerk leidde u er toe om Indië te bezoeken is het niet? "

En het antwoord is: «Ja. Ik bracht meer dan een jaar in Indië door. Behalve onze eigen en andere zendingstations, bezocht ik de Sj'rische Christenen aan de Malabar Coast en woonde eene godsdienstoefening bij te Arthat, waar reeds langer dan 1000 jaren de Christelijke godsdienst gepredikt wordt.

Ook bracht ik eenige ^veken door in de dorpen ten Noordwesten van het gebied der Nizams. Ik bezocht ook dorpen in andere deelen van Indië. Vele van deze dorpen zijn bijna even afgezonderd, als die in Midden-Afrika.»

Wat vernaamt gij van de zedelijkheid van den Hindoe-godsdienst, zooals die heden ten dage wordt uitgeoefend? "

Op verzoek van wijlen Dr. Bissel van de Amerikaansche zending in Ahmednugger, stelde ik een onderzoek in naar het afschuwelijke van den Hindoe-godsdienst, waarover weinig gesproken wordt in de verzameling van »de heilige boeken van het Oosten", uitgegeven door Professor ivlax. Muller, en welks bestaan door Mrs. Besant schijnt te worden ontkend, ik heb bevonden, dat Prof. Max. MüUer, in plaats van volledige vertalingen te geven, groote gedeelten heeft weggelaten, zonaer zijne lezers te laten %\eten, dat deze weggelaten zijn en dientengevolge oorzaak is, dat zijne lezers onkundig zijn van den onfatsoenlijken kant van deze godsdiensten.

Toen Prof. Max. Muller ter verantwoording geroepen werd, erkende hij openlijk, dat hij gedeelten weggelaten had en wel om de meer dan voldoende reden, dat, indien hij ze vertaald had, zooals ze in de origineele boeken staan, liij vervolgd zou geworden zijn wegens het verspreiden van onzedelijke lectuur. Niemand kan Prof. Max. Muller kwalijk nemen deze gedeelten niet openbaar te maken, maar het is een onverantv/oordelijke daad zulks te doen, zonder er bij te vermelden, dat zijn werk onvolledig is. De afschuwelijke kanten van deze Oostersche godsdiensten zijn onvermeld gebleven. De »Yagur Veda", een van de heilige boeken is zóó gemeen, dat het door do hoogste wettelijke autoriteit in Bombay verklaard is een sti-aibare misdaad te zijn, dit boek in eene levende Indische taal te vertalen.

Ik heb de verklaringen van Prof. Max. Muller in de Commonwealth van 4 C)ct. gelezen. Zij komen mij niet alleen onvoldoende, maar zelfs valsch voor (dis ingenuous). Zijn uitval op den bisschop van Colombo en zijne vergelijking van Ilindoetempelvrouwen met Middeleeuwsche nonnen hebben de innige verachting (quiet contempt) weder opgewekt, Vvaarmede mijn oude vriend en groot Oostersch geleerde Dr. John Muir mij leerde Professor Max, Muller te beschouwen."

Wat moeten wij denken van Mrs. Besant's verheerlijking van het Hindoeïsme? Is het de moeite waard eenige aandacht te schenken aan wat zij zegt ? "

Ik geloof het niet. Zij heeft ongetwijfeld inlichting bekomen van Baber Chakravarti, en iemand, die in Indië geweest is, kan gemakkehjk raden, wat voor inlichtingen dat zijn. Maar hier zijn een ot tv/ee feiten: Er is in Indië, evenals in Engeland, eene wet tegen het openbaar maken van onzedelijke platen en beelden: Het Indische gouvernement heeft zich echter genoodzaakt gezien er een artikel in op te nemen dat de wet niet toepasselijk is op Hindoetempels.

De oude tempels te Elephanta en EUora bevatten vele onzedelijke beelden. Ik photographeerde eenige van de minst onzedelijke om bewijs te hebben, indien mijne gezegden in twijfel werden getrokken. Deze oude tempels toonen aan wat het Hindoeïsme 2000 jaren geleden was. Het hedendaagsche Hindoeïsme is even gemeen, leder, die de gewone Hindoetempelcars in Zuid-Indië gezien heeft, weet, dat zij onzedelijke voorstellingen bevatten. Ik heb in een tempel, een weinig ten noorden van Ahmednugger, de geheele muur van een cel bedekt gezien met groote afbeeldingen van Krishna op een booiii met een groote hoeveelheid vrouwenkleederen naast zich, en tal van geheel naakte vrouwen, die trachtten om hunne kleederen terug te bekomen. De Brahmin wees er met een grijnslach op. De Murlis of tempelvrouwen van Khandoba, een god, vereert over een groot deel van Deccan, zijn met dien god gehuwd en een gedeelte van de huwelijksbelofte is, zich te laten prostitueeren door eiken pelgrim die daar komt, onverschillig tot welke kaste hij behoort.

Mij werd te Jegari, waar Khandoba's voornaamste tempel staat, door een Hindoe (geen Christen zijnde) verteld, dat de tooneelen ten tijde van de pelgrims onbeschrijvelijk waren, maar dat zij nu niet zoo gemeen zijn dan vroeger, daar men door de verspi-eiding van Westersche begrippen niet meer zoo gemakkelijk gelooven kan, dat prostitutie een daad van godsdienst kan zijn.

Het is noodig, Mijnheer de Redacteur, dat het Christelijk publiek van bovenstaande feiten kennis neemt. Men kan daaruit zien, op welke wijze sommige geleerden het volk zoogenaamd voorlichten. Zoo langzamerhand zou men ons in den waan willen brengen, dat het Christendom «verouderd" is, en wij wèl zouden doen, met ons in de armen van Boedha te werpen. Dat er geen enkele reden bestaat om aan die roepstem gehoor te geven, is ons allen bekend, maar na de onthullingen van Prof. Lindsay zal het zelfs mannen van naam moeielijk vallen gehoor te verkrijgen, behalve van menschen met onreine geesten. ƒ ƒ

Is het niet opmerkelijk, eerst heeft Von Darmestetter de heerscheude meening omtrent de Perzische afgoderij omvergeworpen, en nu blijkt uit Prof. Lindsay's mcdedeelingen, dat zelfs Max. Muller, zonder er een woord van te zeggen, ter vergoelijking van het Buddhisme, een onware voorstelling van de handschriften en van den inhoud der handschriften gegeven heeft.

Laat ons daarom Prof. Lindsay dankbaar zijn, dat hij den moed had dit bedrog van Max. Muller, er is geen zachter woord voor, openlijk op de kaak te stellen.

De papieren van het Buddhisme dalen er aanmerkelijk door.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen