Waardeering van Rome.

Opmerkelijk.

Bij den lijkdienst, dien de Moderne theologen bij het graf van hun eigen theologie hielden, was een der nummers op het répertoire een bezingen van Romes lof.

Natuurlijk niet, alsof er tegen Rome geen bedenkingen overbleven. Zelfs gaf men toe, dat de waardeering van Rome steeds zekere grenzen moest eerbiedigen.

Op staatkundig en sociaal gebied moest niet de Syllabus, maar moesten Rousseau en Voltaire den toon blijven aangeven.

Maar als kerk, als instituut, als machtige organisatie, als openbaring van den gemeenschapszin, als bolwerk voor de orde, kon Romes machtige kerk niet hoog genoeg gewaardeerd worden.

Voor de heeren van de Evangelische Maatschappij natuurlijk een lastig parket.

Deze heeren hadden zich jarenlang afgesloofd, om onze Roomsche landgenooten, vooral in Noord-Brabant en Limburg, van hun geloof af te trekken, en voor het Moderne ongeloof te winnen.

Wat lieve boekjes en traktaatjes hadden deze heeren niet al tegen Rome uitgegeven!

In wat bombastische redevoeringen, rapporten en toasten hadden ze den geest van Rome niet gebrandmerkt 1

En zie, nu komen uit hun eigen kring mannen van zeker gezag juist het omgekeerde vertellen.

Voor de Protestantsche, voor de Gereformeerde theologie hebben ze geen goed woord. Daar kennen ze zelfs geen zweem van waardeering voor.

Nog onlangs schreef een hunner in de Hervormhig, dat men nu wel moest verstaan, dat er heusch geen Bijbel meer is; dat de Bijbel voorgoed weg is; en dat het niets dan een illusie is geweest, zich in te beelden, dat men ooit een Bijbel gehad had.

Die Bijbel had alleen maar in de verbeelding bestaan.

Voor het Calvinisme dus niets dan minachting, maar voor Rome waardeering, bijna niets dan waardeering, alleen nog met zekere «reserves".

Voor de Evangelische Maatschappij blijft er dan ook weinig anders over, dan zich failliet te verklaren, en wat ze nog aan have bezit, voor spotprijs te verkoopen.

Ook met het Gustaaf-Adolf-Verein men nu breken. kan

Unitas, Welstand, Phylacterion, en wat vereenigingen men meer gesticht heeft om Rome kwansuis afbreuk te doen, kan men opruimen.

En daar op dezelfde vergadering van Moderne theologen de Moderne theologie tamelijk wel voor dood verklaard is, zou het wel op de lijn liggen, indien de Moderne hoogleerarcn in de theologie stil hun ontslag namen, en aan hun curatoren in overweging gaven, eenige Roomsche theologen in hun plaats te benoemen.

Dat kan volgens de wet op het Hooger Onderwijs.

Dat zou het nieuwe bondgenootschap tusde heeren Liberalen en Roomschen zeer in het gevlei komen.

En ons dunkt, voor de moderne theologen zelve zou dit nog het beste zijn.

Immers, nog hoogleeraar in een theologische faculteit te blijven, als men zoo tamelijk wel inziet, dat zijn heele theologie pure fantasie was, heeft geen houding en zou gemis verraden aan karakter.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen