Bij hun ouders in den kost.

Dit moet toegejuicht.

Zoolang zulk een zoon geen eigen huishouden opzet, is het heerlijk, zoo hij er voorkeur aan geeft, niet bij vreemden als commensaal in te gaan, maar bij vader thuis te blijven.

Nu rijst echter de vraag: Op welken voet zal dit zijn?

Totdat hij meerderjarig werd, stond hij onder het vaderlijk gezag, en moest dus zijn geld thuis brengen. Vader zorgde dan voor hem, en gaf hem zijn weekgeld.

Maar als hij nu 23 jaar is, moet dat dan zoo blijven ?

Op die vraag nu zeggen sommigen: Ja. Anderen zeggen: Neen. En de practijk heeft er meestal heengeleid, dat de meerderjarige zoon voortaan zijn eigen geld hield, en aan vader een vergoeding of bijdrage betaalde voor zijn inwoning en voeding.

Dit laatste nu wraakt men in sommige kringen. Een enkele acht dit zelfs een zondigen toestand. Zelfs zijn er, die achten dat de kerk zulk een toestand niet dulden mag.

Den broederen nu, die zoo oordeelen, zouden we willen verzoeken, uiterst voorzichtig met hun uitspraken te zijn.

Ze dreigen er zooveel meê te bederven.

Wat toch zal van zulk een denkbeeld, als het algemeen ingang vindt, het onvermijdelijk gevolg zijn?

Dit, dat elk vader gaat zeggen: »Zoolang ge bij mij inwoont, is het geld dat gij verdient ««yw ygeld, '^enjneem].ik dus geen bijdrage aan, maar eisch alles, en zal u dan, naar mij goed voorkomt, geld voor zakgeld en voor kleeding geven."

Hiermede echter zal in den regel de meerderjarige zoon, die volwassen en zelfstandig man is geworden, geen genoegen nemen, en hij zal antwoorden: »Vader, handel zoo niet met mij. Ik blee|^ zoo gaarne bij u inwonen. Onder uw ouderlijk dak is het mij zoo goed. Maar als gij daarbij blijft, dan dwingt ge mij om een vreemd kosthuis te gaan zoeken. Nu ik meerderjarig en volwassen man ben, heb ik de kinderschoenen uitgetrokken, en kan niet langer vrede nemen met een positie als toen ik een jongen was."

Gevolg zal dan zijn, dat bijna alle zoons uit het ouderlijk huis weggaan, bij vreemden gaan inwonen, en dat er niet geringe schade aan hun huislijken zin, aan den familieband, zoo maar niet aan hun godsdienstig en zedelijk leven wordt toegebracht.

Wenscht men dit?

Immers neen, maar wees dan ook met de stellingen die ge uitspreekt, voorzichtig.

De vraag, of zulk een jongman met dat e zeggen, goed zou doen, zullen we later onder de oogen zien.

Thans laten we alleen een ernstig woord an waarschuwing tot veler conscientie uitaan, door hen te wijzen op de noodlottige evolgen.

Elk jongman, die meerderjarig is, heeft, at zal men toestemmen, het recht om desverkiezend zijn ouders huis te verlaten, en zich zelfstandig in de wereld te vestigen.

Kan hij geheel in zijn eigen onderhoud voorzien, dan is er geen enkele geldige reden denkbaar, waarom hij bij zijn ouders zou moeten blijven iawonen.

Hij kan dus weggaan.

Ea waar het nu zoo wenschelijk is, dat hij 7iiet wegga, maar blijve, zouden we onzen broederenzoo gaarne óp het hart drukken: Vermijdt alles waardoor ge hem wegjaagt.

Dat als vader zelf niet rond kan komen, een goed kind verplicht is, zijn vader te hulp te komen, spreekt vanzelf.

Maar dat kan hij evengoed doen, als hij elders woont, en ook daaruit volgt dus zijn verplichting om te blijven inwonen niet.

i) Bedoelde plaats luidt aldus: «Nog kiest de taat partij. Nog houdt «het schriklijk pleit van wang en vrijheid aan». Het onderwijs is nog staatsnderwijs en aan de Hoogescholen wordt nog offiieel gestempelde wetenschap gedoceerd. Nog altijd pookt naast de infaillibiliteit' van godsdienstige ogmata de zekerheid van wetenschappelijke hypoesen en kleedt de staatswetenschap zich in den fgedragen mantel van de staatsgodsdienst.» Nog ordt «strijd gevoerd voor openbaar neutraal staatsnderwijs, ja zelfs voor schoolplicht en leerdwang. aar men mag, met het oog op de algemeene chting der rechtsontwikkeling, veilig aannemen at deze beweging is eene reactionaire beweging, ene voorbijgaande ebbende strooming in den groon vloed der vrijheid». De wet vafi hei recht, a" 881, bl. 12 en 13.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen