Gereformeerde prediking.

XIII.

Onder dit hoofd, wegens plaatsgebrek, ditmaal alleen een schrijven van Ds. M. van der Boom te Capelle aan den IJsel, over de vraag, of men bij de Catechismusprediking een tekst ten grondslag moet leggen.

Wij bestreden dit.

Hij volgde dusver deze gewoonte, en wenscht er voor te pleiten.

Ziehier, wat hij ons schrijft.

Geachte Redacteur !

Met instemming heb ik uwe verhandelingen over j Gereformeerde prediking" gelezen. In uwe laatste verhandeling trok het mijne aandacht, dat gij u zoo beslist verklaart tegen het gebruik maken van een klein gedeelte uit Gods Woord, bij het aflezen van den Catechismus.

Nu is het mijne gewoonte vóór de behandeling van den Catechismus, een of meer teksten voor te lezen, met de mededeeling, dat op deze en pteer andere uitspraken van Gods onfeilbaar Woord, de leer berust, welke in deze afdeeling van den Catechismus behandeld wordt.

Ik gevoel volstrekt niet, dat ik hiermede de waardigheid van Gods Woord aanrand. Juist het tegendeel. Ik acht het gepast even te herinneren, dat de leer in den Catechismus op Gods Woord gegrond is en het dus ook Dienst des Woords is, wanneer de Catechismus wordt verklaard.

Hèt is u zeker wel bekend, dat Dr. Van Oosterzee dit gebruik niet het eerst invoerde. Om nu maar niet te wijzen op Ds. Molenaar, op Ferré .en Brinkman, wijs ik u liever op eene zeer oude uitgave van den Catechismus.| Het is die van Balthasar Copius, dienaar des H. Evangeliums te Nieuwstadt in den Paltz. Zijne Catechismus-prediking werd door zekeren G. N. M. overgezet in onze taal en gedrukt bij Gillis Kooman te Haarlem in het jaar 1588.

Wanneer ik nu zie, dat Ds. Copius in den martelaarstijd boven elke afdeeling van den Catechismus een Schriftwoord plaatste, dan zou ik het als een nieuwigheid kunnen achten, het na te laten AVellicht komt dit gebruik, bij de kerken A bijna algemeen, ook bij de ineensmelting van A en B hier of daar ter sprake.

Wie zal nu van zijne gewoonte afzien ? Ik voor mij geloof niet, dat er een beginsel in steekt. Laat elke plaatselijke kerk dit regelen. Nimmer mag het eene verhindering worden voor de plaatselijke ineensmelting. Het behoort tot de middelmatige dingen, waarin vrijheid kan gelaten. Elke leeraar moest hierin vrij gelaten worden. In de vrije kerk moet niet alles aan bepalingen gebonden, te minder omdat èn kerkeraden èn leden in de vrije kerk wel zoo vrij zijn, om den afwijkenden leeraar terecht te wijzen.

Geachte Redacteur, met de plaatsing dezer regelen zult u verplichten

Uw Dv. Dr. en Br, itt Christus M. VAN DEN BOOM.

Capelle aid. Ifsel.^ 8 Juni.

Ongetwijfeld heeft Ds. Van der Boom gelijk, dat niet eerst Dr. Van Oosterzee deze gewoonte uitvond. Hij heeft ze alleen opnieuw in zwang, gebracht. Ze is van veel ouder dagteekening. Vooral in Duitschland, gelijk blijkt uit Copius, die ook leeraar in den Paltz was. Doch ook hier te lande neigde men er soms zoo sterk toe, dat Petrus van Maastricht, gelijk men weet, zelfs zijn Dogmatiek, dogma vóór dogma, uit één tekst beoogde at te leiden.

Ook geven we Ds. Van der Boom volkomen toe, dat dit vraagstuk thuis hoort onder de middelmatige dingen.

Juist daarom echter is het te meer zaak, dat men 'tzij men de ééne, 'tzij dan de andere practijk, almeer indenke, met ons levensbeginsel in verband zette, en zich alzoo rekenschap geve van wat men doe

Nu schijnt, als we het wel begrepen. Ds. Van der Boom ons zeer nabij het door ons aanbevolen stelsel te naderen.

Hij zegt toch: «Ik ben gewoon een of meer teksten voor te lezen, met de mededeeling, dat op deze en meer andere uitspraken van Gods onfeilbaar Woord, de leer van onze afdeeling berust."

Slechts blijven hierbij twee vragen open: i". welke teksten kiest hij daar toe? , en 2'°. predikt hij daarna over dien tekst of over den inhoud van den Catechismus ?

Welke teksten?

Leest hij voor die teksten, die er in den Catechismus bij staan, dan zijn we geheel accoord, zonder dat wij het altoos noodzakelijk oordeelen, alle deze teksten te lezen. Een keuze is vaak voldoende.

Maar dan ook: Hoe predikt gij nu?

Uit dien éénen of die vele teksten, zoodat gij daar zelf uw thema uitneemt, en nu en dan op den Catechismus wijst ? Of wel zoo, dat ge het thema neemt dat de invoersters van den Catechismus, dat zijn de kerken, uit deze teksten genomen, en u ter behandeling voorgelegd hebben?

Indien het laatste, dan zijn we ook op dit punt accoord.

Een vruchtbare, steekhoudende discussie over dit punt is deswege dan eerst mogelijk, als men niet zegt: »Zoo deed Copius, en zóó en zóó doe ik, " maar indien men ter zake komt, en met redenen handelt.

En dan zal het debat moeten loopen over deze punten:

1°. Vormen niet de teksten die bij het Antwoord staan, dat deel der Schrift, dat behandeld moet worden ?

2°. Moet uit deze teksten niet als résumé genomen, datgene wat in het Antwoord op de vragen als inhoud van die teksten geresumeerd is?

3°. Leidt het kiezen van een anderen tekst er niet toe, dat men het prediken overeen ander Schriftwoord voor het prediken over het door den Catechismus aangewezen Schriftwoord, in de plaats schuift ?

En 4°. wordt door zulk een vermenging van prediking én over een zelfgekozen tekst én over den Catechismus, niet én aan dat Schriftwoord én aan de beteekenis van de Catechismusprediking te kort gedaan ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen