Diaconale conferentie.

Onze • Geldersche kerken zagen nogmaals eene Diaconale Conferentie saamkomen, die ditmaal zelfs de aandacht trok van wie buiten onzen kring staan. En mits zulke Conferentiën nu maar in geenerlei opzicht een officieel gelaat willen dragen, particulier blijven, en niets dan een samenspreking van broeders Diakenen zijn, kunnen ze uitmuntend werken.

Dat ze belangrijk kunnen zijn, blijke voorshands alleen uit de veertien stellingen die V

Ze luidden aldus:

I. Er zijn drieërlei behoeftigen: ver-veesde kvendigen., sclmldigen en in Imti loon verkorten. In een Christelijke maatschappij kunnen alleen de eersten voorwerp zijn van diaconale zorg.

II. Ieder mensch, geboren als kind des huizes, heeft zedelijk recht op ouderlijke verzorging, totdat hij toegerust is voor eigen levenstaak. Luk. II : II. Straks rust op hem de verplichting .»den voorouders wedervergelding te doen." Gen. 45 : 11, Ex, 20 : 12, Mark, 7 : li, 1 Tim, 5 : 4, Daarom is het een oneere voor een vader, diaconale ondersteuning te ontvangen voor zijn kroost en-evenzeer een oneere voor een man, als zijne ouders diaconale ondersteuning genieten.

III. Diakenen der gemeente hebben, als een ellendige hulp behoeft, eer ze zelven verzorgen, naarstig en nauwkeurig te onderzoeken, of er voor dezen ellendige geen natuurlijke verzorgers zijn.

Voor een arm weeskind in bij ouders of bloedverwanten; Ps, 83 : 3, Job 31 : 17, 18.

Voor een armen kranke of gebrekkige of een arme weduwe in familiebetrekkingen.; Lev, 25 : 25, I Tim, s : 8, 16, Ruth 4 : 14.

Voor arme oii-den van dagen in kinderen of kleinkinderen, i Tim, 5 : 4.

IV. Wanneer diakenen zoodanige fiatimrlijke verzorgers in of buiten hunne gemeente vinden, dan is het hunne roeping dezen goed in te lichten omtrent den bedoelden ellendige, voor dezen door vriendelijk ernstig verzoek ondersteuning te bekomen en zich aan te bieden, om bij deze verzorging allen gewenschten dienst te bewijzen.

(Vgl. Formul. v. bevestiging: salie naarstigheid aanwenden om goede middelen te bekomen".

V. Blijken deze bloedverwanten onwillig, dan roepen diakenen de hulp in van hun kerkeraad. Zijn de onwilligen leden der eigen gemeente, dan beproeve de kerkeraad door trouwe vermaning en desnoods door scherpe bestraffing deze onwilligen tot hun plicht te brengen. Zijn ze lidmaten van eene andere Geref. kerk, dan wende zich de kerkeraad tot hunne opzieners met verzoek, om de onwilligen onder behandeling te nemen.

VI. Mislukken al dc^e — ook nog later telkens te herhalen pogingen — dan onderzoeken diakenen, of de ellendige ook vrienden of beweldadigden of vroegere patroons in léven heeft, die er eene eere in stellen hulp te bieden. Ook hierbij bieden diakenen hunne bemiddeling aan. Josua 2 : 12 en 14, 2 Sam. 16 : 17a, Job 6 : 14, Spr. 19:7.

VII. Wordt er zoodoende eenige doch onvoldoende ondersteuning gevonden, dan vullen diakenen aan, blijvende in hunne wijze van verzorging zooveel mogelijk op den achtergrond.

VIII. Blijkt een ellendige ; z/> «a«^ op de wereld te hebben, die iets voor hem over heeft, dan worde deze waarlijk verweesde geheel en mildelijk geholpen door de gemeente. Diakenen brengen deze hulpe toe precies alsof zij vader., broeder of zoon van deze ellendigen zijn. — i Tim. S : I—S«, 16^, Jac. 2 : 15, 16.

IX. Wendt zich tot de diaconie een sclmldige., d, i, iemand, die door zijn eigen onverantwoordelijk wangedrag armoe lijdt, dan weigeren zij elke ondersteuning aan den luiaard en den dronkaard. De ontslagen gevangene, die met berouw wederkeert, worde niet meer als schuldige, immers, hij heeft geboet, maar als ellendige behandeld en wel naar de regelen boven aangegeven.

X. Als in hun loon verkorten beschouwe de diaconie alle weerbare mannen, jongelingen en maagden, die te weinig verdienen, om zich of hun gezin met eere te onderhouden en door tijdelijke krankheden heen te worstelen, of die, afgewerkt of door den arbeid verminkt, zonder voldoend pensioen verlegen gelaten worden, i Tim. 5 : 18.

XI. Voor dezen trede desnoodig de diaconie op bij boer, baas of heer, dien deze in zijn loon verkorte dient of gediend heeft of ook bij den landheer, wiens akker hij bewerkt heeft, met vriendelijke uitnoodiging dezen arbeider tevreden te stellen met het benoodigde voedsel en deksel voor hem en zijn gezin. Rom. 12 : 81^. I Tim. 6:8.

XII. Wordt dit verzoek geweigerd, dan brenge de diaconie deze zaak in den kerkeraad, opdat deze beproeve door vermaning in dezen iets te kunnen uitrichten. Mal. 3 : 5, Jas. 5 : 4.

XIII. Blijkt ook dit vruchteloos, dan betale de gemeente het te weinig ontvangene loon aan haar medelid uit, naar den regel waar één lid lijdt, alle leden lijden, 1 Cor, 22 : 26,

XIV. Dize uitkeering worde afzonderlijk geboekt en door contributien of collecten verkregen, als zijnde niet het oorspronkelijke en eigenlijke werk der diaconale verzorging, die slechts het verweesde, kranke en gebrekkige, met vaderlijke, broederlijke en kinderlijke liefde onderhoudt, verpleegt en verkwikt.

De toeleg om orde in den chaos te scheppen, is in deze stellingen onmiskenbaar.

Schiften en scheidea in de massa van wie hulpe vragen.

Teruggaan op - de natuurlijke, van God gestelde verzorgers.

Alleen waar die natuurlijke verzorgers ontbreken, zelven den geldelijken last overnemen, maar dan ook mildelijk.

En eindelijk, tegenover de abnormale toestanden een abnormale gedragslijn volgen.

Natuurlijk denken we er niet aan, ditmaal op elke dezer stellingen in te gaan.

Slechts op Stelling II, die zoo licht tot misverstand kon leiden, een enkel woord.

Te zeggen, dat het een oneere is voor een vader, om Diaconale ondersteuning te ontvangen voor zijn kroost, en zoo ook oneere voor een man, als zijn ouders Diaconale ondersteuning genieten, is wel goed bedoeld, maar toch niet geheel juist uitgedrukt.

De gevallen toch zijn zeer wel denkbaar, dat ziekte, verminktheid of andere oorzaken dit noodzakelijk maken, en in den grond zou dan alle Diaconale ondersteuning eere roovend zijn.

De bedoeling strekt natuurlijk niet verder, dan tot die vaders en die zoons, die konde? i verzorgen, maar het niet doen, en nu er geen been in zien, den last op de Diaconie te schuiven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen