Onze Universiteitsdag.

Amsterdam, 2 Juli 1897.

Op aanstaanden Woensdag en Donderdag vergadert te Rotterdam, al wie de Vrije Universiteit liefheeft; er het bolwerk onzer sterkte in begroet; en met ons den God onzer vaderea voor het bezit dier moedige stichting dankt.

Het zal niet de eerste maal zijn, dat we in Rotterdam saamkomen. Reeds de herinnering spreekt van goede dagen, daar saam doorleefd.

Rotterdam was steeds opgewekt van geest, warm in zijn enthousiasme, ijverig in het benaarstigen.

Een Universiteitsdag te Rotterdam waarborgt reeds vooruit levendige belangstelling, frischheid van toon, en hartelijkheid in de ontmoeting.

Ook nu zijn we deswege van het welslagen dezer vergadering vooruit reeds verzekerd.

En dat te meer, omdat veel droefs en pijnlijks, dat ons nu tot twee malen toe de stemming bedierf, en te veel bangen ernst op den voorgrond plaatste, thans tot het verleden behoort.

Doch juist daarom zal het dan ook goed zijn, dat ditmaal het oog op de toekomst worde gericht.

De eerste periode is nu door deze stichting doorleefd.

Die ligt achter haar.

Maar wel verre van ons daardoor van zorg te ontslaan, doe het naderen der nieuwe periode met te meer klem de vraag rijzen, hoe ook voor de toekomst in de nooden en behoeften dezer stichting zal kunnen voorzien worden.

Iets waarbij we nog niet zoozeer, althans niet in de eerste plaats, aan geldelijke verlegenheid denken.

Immers, dank zij de offervaardigheid der broederen, is nog geen geldelijke verlegenheid door ons gekend.

Mild stroomde steeds wat voor ons bestaan noodig was, ons toe.

Maar wel rijst voor de toekomst de vraag: Hoe zal kunnen voorzien worden in de behoefte aan de noodige onderwijskrachten, nu er nog zoovele vacaturen openstaan, en de dagen naderende zijn, dat de eerste docenten door God kunnen worden afgeroepen.

Die vraag, die in veler hart reeds sinds eenigen tijd binnendrong, wenschen we hiermee openlijk uit te spreken.

Opdat het gebed zich vermenigvuldige.

Maar ook opdat de komende Jaarvergadering ook van die zijde den ernst leere inzien, die bij de gedachte aan de toekomst onzer stichting, haar trouwe vrienden onwillekeurig aangrijpt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen