Goede hope.

Amsterdam, 24 Dec. 1897.

Ook onzerzijds gaan we het pas ontsloten jaar met goede hope tegen.

Er is metterdaad zooveel dat verheft en verblijdt.

Kerkelijk consolideert zich bet Gereformeerde leven steeds vaster en inniger. Bijna allerwegen zijn de dubbele formatiën reeds ineengesmolten, en wie nog toeven, staan beschaamd. - W^ê

Geschillen die eerst een diepe klove schenen te zullen maken, zag men door rondborstig spreken over en weder, nu reeds uitloopen op een afsnijden beiderzijds van wat eenzijdig was.

Theologisch komen we steeds verder, en beginnen we zelfs buiten af gehoor te vinden.

Op wetenschappelijk gebied in algemeenen zin mag gezegd, dat onze kring wint in ictellectueele kracht, en van lieverlee in staat wordt, om op meer. dan één post positie te nemen.

De kennisse wordt meerder, de blik op de beginselen dieper, en hieruit komt vanzelf het tweeërlei voordeel, dat onze eenstemmigheid toeneemt, en dat onze invloed op het volksleven zich sterkt.

Vergelijk eens den toestand op dit geheele terrein van nu met voor dertig jaren en ge gelooft uw oogen nauwelijks.

Gaat het zoo nogmaals dertig jaren door, hoe rijk en gezegend kan dan onze positie niet reeds in de eerste helft der volgende eeuw worden.

Ook practisch breidt onze invloed zich steeds uit, én op allerlei phüanthropisch gebied, én niet het minst in zake de Zending, onderwijl de ofifervaardigheid verblijdend blijkt. Ware een statistiek opgemaakt van wat er vóór dertig jaren en van wat er nu voor kerk, school, wetenschap, philanthropic, en zending van Gereformeerde zijde gegeven werd, en nu wordt gegeven, men zou tot in het cijfer een o, zoo machtigen vooruitgang constateeren kunnen.

Daarbij wat ommekeer in de opinie.

De Gereformeerden buiten onze kerken beginnen in te zien, dat koud, koel en bitter een Christelijke stemming des gemoeds egenover broederen in Christus is. Zelven eginnen ze voor het belang van de wetenchappelijke beoefening der Gereformeerde eginselen een open oog te krijgen. Er komt aardeering, er komt gedachtenwisseling, er omt niet te bittere beoordeeling van geoelens.

Onderwijl het Modernisme almeer als r heologie een fata morgana blijkt, deoud-g thische school bankroet is, de nieuw-Ethi­ s che van de Schrift afdoolt, en de vroegere cholen van Doedes en Van Oosterzee eiken D invloed hebben ingeboet, dringt almeer het besef door dat alleen de Gereformeerde Theologie, de studie der Gereformeerde beginselen, en de beoefening van het Gereformeerde kerkrecht de belofte der toekomst heeft.

Voeg hier nu bij, dat ook op het gebied van het Lager onderwijs dit betere te ontdekken valt, dat men paedagogisch naar beginselen gaat vragen, en zijn leven verdiept en daardoor zuivert, terwijl op politiek gebied reeds stemmen van liberale zijde opgingen, die op vrijer examen en zelfs op pensioen van Staatswege voor onze onderwijzers hoop geven, en ge troost u over het altoos droeve feit, dat, helaas, enkele Ethische onderwijzers af doolden en voor het Christelijk onderwijs te loor gaan.

En daarbij komt dan nog, last not least, dat het Gymnasiaal onderwijs zich onder ons uitbreidt en ongemeene kracht wint, en dat op een reorganisatie van het Hooger onderwijs meerdere kans bestaat.

Het in de Tweede Kamer voorgevallene in zake een tweeden hoogleeraar voor de geschiedenis te Utrecht, waaromtrent we in ditzelfde nummer van ons blad een en ander uit de Handelingen mededeelen, had vooral daarom belang, omdat de reor ganisatie van ons Hooger onderwijs, die van onze zijde steeds geëischt was, nu ook noodzakelijk werd gekeurd door de Vooruitstrevende Liberalen bij monde van de heeren Drucker en Kerdijk,

Al is het toch, dat zij hierbij hun oog op een ander doeleinde richten dan wij, er wordt zoo dan toch de mogelijkheid geboren, dat ook wij op die reorganisatie invloed uit kunnen oefenen; te meer daar ook de Roomsch-Katholieken ten deze op verandering van toestand aandringen.

Wel blijft het te betreuren, dat het tegen woordig Kabinet, in plaats van met dezen stroom mede te gaan, er tegen inging; maar dit heeft het Kabinet dan ook verzwakt. En ook zoo mag toch niet vergeten, dat ook deze Minister van Binnen landsche Zaken op meer^dan één punt reeds meer toegaf, dan we vroeger ooit voor mogelijk zouden hebben gehouden.

Alles hangt maar hiervan af, of wij. Gereformeerden, in den lande eendrachtig staan; hard en ernstig doorstudeeren; winnen in zedelijke en intellectueele kracht; en alzoo in het midden onzes volks sta^n mogen als een invloedrijke groep, waar mede men rekening houdt, die weet wat ze wil, en actief in den gang van zaken weet in te grijpen.

En dit kan, mits alle zelfverheffing verre van ons blijve, mits er geofferd, gewerkt, gestreden worde, en onder dat alles kracht worde gezocht in steeds trouwer aansluiting aan de Waarheid, in een broederliefde die dienen wil, en in het stille zoeken van de gemeenschap des Heiligen Geestes.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen