Verblijdend.

Steeds verheugen we ons, zoo er onder de trouwe belijders in den boezem der Nederl. Hervomde kerk iets ritselt dat weer leven toont.

Uit dien hoofde begroeten we met ingenomenheid het scherp en afdoend betoog van Dr. Los, predikant te Alkmaar, getiteld : Christenen en Modernen zijn elkandersprincipieele tegenstanders, waarin hij rekenschap geeft van zijn weigering, om met de Moderne predikanten op hunne samenkomsten in twistgesprek te treden.

Hij wijst aan, dat discussie niet baat, zoolang er geen gemeenschappelijk uitgangspunt voor de twee partijen is gevonden, en deze voorwaarde blijft hier onvervuld. Elk gemeenschappelijk uitgangspunt althans op kerkelijk en theologisch gebied ontbreekt hier ten eenemale. En ook de zin der woorden die men bezigt, dient eer men gaat redetwisten vast te staan. Anders praat men over en weer in het honderd. Zoo b. v. als de Modernen zich nog Christenen noemen.

Inderdaad, indien de Modernen bij zoodanige tegenspraak van Christus' viroorden Christenen blijven, dan zijn alle menschen Christenen. Met precies hetzelfde recht kon men dan alle menschen Joden, Mohammedanen, of Heidenen noemen. Want in eiken godsdienst is wel iets, dat door een niet-belijder beaamd wordt. Neem bij voorbeeld het Mohammedanisme. Het pre dikt de eenheid Gods, het prijst deugden als herbergzaamheid aan. Is wie de eenheid Gods gelooft en herbergzaamheid beoefent, dus een Mohammedaan ?

Stel, het verhaal van Christus' woorden en werken beslaat twintig bladzijden druks. Gij kiest er één of twee uit, en bouwt daaruit uw godsdienstig geloof en leven op. Zijt gij dus doende een echte volgeling des Heeren? Ja, indien die achttien onaangeroerde bladzijden niets dan een matte herhaling der twee door u gekozenen bevatten. Neen, indien die achttien een aanvulling zijn der twee. Neen, indien twee slechts is één tiende van twintig. Dan zijt ge slechts voor één tiende volgeling. Juist uw voorbedachte keus bewijst, dat ge naar uw eigen oordeel voor negen tienden tegenstander zijt. Gij hebt negen redenen om u tegenstander, tegen één reden om u medestander te noemen.

Bovendien is uw keus willekeur. Waarom juist dat tiende gekozen? Waarom Jezus' leer der verzoening, der opstanding, des geloofs losgelaten, daarentegen Zijn bergrede en sommigen Zijner gelijkenissen hoog verheven? Hoe terecht heeft de heer Douwes ten aanzien van het Modernisme gezegd: „Deze richting begint van willekeur en gaat naar een einde, waar zij landt en strandt, naar een Godsbegrip, waarbij van geen godsdienst meer sprake kan blijven".

Voeg hier nu bij het bekende betoog van Ds. Hulsman, dat zoovele Ethischen al meer op hetzelfde punt uitkomen, waar de Modernen sinds lang zijn aangeland, al is het ook, dat ze er andere, meer mystieke gevoelens op influenceeren laten, en ge verstaat, wat chaos het leven eener kerk vormt, die nochtans alle deze elementen saam duldt, aan allen ofïicieele qualiteit toekent, en alle zuiverder actie tegenhoudt.

Het is dan ook volkomen duidelijk, dat hier geen sussen baat, en dat deze strijdige elementen, zoolang tegen elkaar in gisten en woelen, tot het toch vroeg of laat op uiteenspatting uitloopt.

In de Maatschappij en in den Staat kan men, al staat men in beginsel en in overtuiging vlak tegen elkaar over, als goede burgers saamleven, in de Kerk niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen