INGEZONDEN STUKKEN.

(Buiten verantwoordelijkheid van de Redactie).

(Buiten verantwoordelijkheid van de Redactie).

Hooggeachte Redacteur!

Sta mij toe in uw blad enkele opmerkingen te maken ten opzichte van het ingezonden stuk van den heer Stomps in den Heraut No. 1160 over de verbetering van het kerkgezang.

Daarin wordt ontkend de wenschelijkheid van de wederinvoering onzer psalm molodieën met den oorspronkelijken langen en korten tijdduur der tonen, bepleit in den Heraut No. rrsó, en gewezen op eene veel betere verandering, n. 1. om door bekwame componisten geheel nieuwe, bij de woorden passende, melodieën te doen vervaardigen.

En nu zal niemand ontkennen, dat die verandering een hoogst belangrijke verbetering zou zijn, en dé waarde onzer psalmen in het gebruik zou verhoogen, als dan die melodie dienstbaar gemaakt is tot het aandachtiger indenken der woorden; maar een andere vraag is: zal dat ideaal bereikbaar zijn?

Gesteld, de kerken zijn er in geslaagd van bekwame componisten de melodie te verkrijgen, die bij elk psalmvers past; zou er beginnen aan zijn om die voor kerkelijk gebruik in te voeren?

Wat toch zou het gevaar daarbij zijn! Zonder te overdrijven, is wel aan te nemen dat het grootste deel der gemeenteleden niet in staat is in vele jaren de meeste dezer melodieën te leeren; het zou zeker niet tot stichting medewerken, wanneer zij bij het zingen de gedachten veel bij het orgel moesten bepalen; velen zouden zwijgen, en het opkomen van een kerkelijk koor te vreezen zijn.

Laat het nu waar zijn, dat de lange en korte noten, zooals die in den bloeitijd der kerk gebruikt werden, niet geheel sluiten op onze tegenwoordige psalmberijming, en niet voldoen aan de eischen der toonkunst, — zouden wij met het weder gebruiken daarvan een stap achteruitgaan? Klinken de psalmen niet veel kloeker en krachtiger, en dwingt het den zanger niet, meer aandacht aan de woorden te schenken dan nu het geval is, waar de slepende gang tijd te over geeft om met andere dingen bezig te zijn?

Met een weinig goeden wil, is de melodie met den oorspronkelijken rhytmus zeer spoedig voor niet muzikale leden te volgen; en wanneer, zoo als vroeger reeds werd opgemerkt, bij huiselijk gebruik en op de scholen hiermede begonnen werd, zou degemeente, na weinige jaren, even goed thuis zijn in de oorspronkelijke, als nu in de tegenwoordige zangwijze. Alleen, men gebruike dan ook uitsluitend de door Prof. Acquoy herziene uitgaaf, omdat, waar sommige psalmboeken ook heele en halve noten aangeven, de verschillende waarde niet overal overeenkomt, en er daarom verwarring zou ontstaan

Met dank voor de plaatsing,

Uw dienstv. Dienaar,

Amsterdam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen