Recensiën.

Het leven van Charles Hadion Spurgeon. Naar bescheiden, uit zijn Dagboek, Aanfeekeningen en Brieven, saamgesteM door zijne weduwe. Vertaald door Elisabeth Freysiadt. Deel II. Rotterdam, D A. Daamen.

Het tiveede deel van dit groote en interes santé werk loopt over de jaren 1854—1860. Er is in verhaald van Spurgeon's verloving, huwelijk en huiselijk leven; van zijne eerste uitgegevene werken; van de oprichting van het Pastor's college of opleidingsschool voor predikanten; maar hoofdinhoud maakt uit de beschrijving van zijn reusachtige en rijk gezegende prediking des evangelies. Hoe hij zijn dienstwerk in de NewParkstreetkerk der Baptisten te Londen aanving; eenerzijds met vreugde begroet, anderzijds met bittere vijandschap bejegend werd; hoe het kerkgebouw spoedig te klein werd; hoe hij toen in „Exeter-Hall" en later in de muziekzaal van de „Surrey Gardens" telkens voor duizenden optrad; hoe hij behalve op tallooze plaatsen in Engeland, ook in Schottand, Ierland en op het continent het evangelie predikte; in kerken, openbare gebouwen en in de open lucht; twee-a driemaal eiken dag, uitgenomen des Zaterdags; hoe hij menigmaal 10 a i2, ooo menschen onder zijn gehoor had; hoe zijne leerredenen bij tienduizendtallen gedrukt en door heel de wereld verspreid werden, en hoe er door dezen arbeid groote scharen van menschen voor Christus gewonnen werden.

Met het verhaal van de toebereidselen voor den bouw van „de Tabernacle" wordt dan dit tweede deel besloten.

Indien ooit een auteur onder de bekoring van den held, dien hij teekende, gekomen is, dan is dit zeker wel mevrouw Spurgeon geweest.

Soms zou men haast gaan denken, dat het niet de levensbeschrijving van een arm zondaar is.

Het verhaal is boeiend, ook omdat het doorweven is met vele interessante voorvallen, waaraan het leven van dezen dienstknecht van Christus zoo rijk geweest is.

Schoone illustraties versieren ook dit tweede deel. en de uitgever heeft alles gedaan, om aan dit belangrijke werk een daarbij passend gewaad te geven.

Ik blijf het dus met warmte aanbevelen, al zou ik niet in elk opzicht geacht willen worden een lofredenaar er van te zijn.

Mijne bezwaren, reeds bij de verschijning van het eerste deel te berde gebracht, blijven van volle kracht.

Ofschoon Spurgeon zegt: „naar de ordening van Johannes Calvijn zelven, ben ik een waar Calvinist, " en ook wij dankbaar erkennen, dat hij in de stukken van uitverkiezing, geloof en bekeering, de beginselen van het Calvinisme heeft voorgestaan, toch was en bleef hij Baptist en van den kinderdoop een felle tegenstander, en dit stond niet op zich zelf, maar hing met heel zijn opvatting der waarheid samen. Zijne prediking was m. i. te uitsluitend gericht op de bekeering des zondaars. In dit opzicht was hij methodistisch getint; degelijke uitlegging en toepassing der Heilige Schrift op het veelzijdige leven, naar eisch van het verbond der genade, wordt in zijne leerredenen al te zeer gemist.

Ook kan ik mij goed voorstellen, dat er onder de Calvinisten niet weinigen zijn, die meenen, dat in deze levensbeschrijving de mensch, al is het dan de door God rijk begaafde en begenadigde mensch, maar al te veel op den voorgrond staat.

Niettemin, Spurgeon is een groot man en een buitengewoon gezegend arbeider in Gods koninkrijk geweest.

Groot was zijn geloof; vurig zijne liefde tot Christus; ondoofbaar zijn ijver; zeldzaam groot de vrucht die hij op zijn prediking gezien heeft. De lezing dezer biographie zal ongetwijfeld velen ten zegen kunnen zijn, en daarom zij den uit gever een ruim debiet toegewenscht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen