Gevaar van een Synode die om is.
Herhaaldelijk wezen we er op, dat, als de Haagsche Synode om was, de moeite voor de Gereformeerden in het Genootschap eerst recht beginnen zou.
Het kan niet anders, zoo schreven we, of de gematigd-orthodoxen zullen de kerk op hun manier confessioneel maken, en zoo ten slotte de Gereformeerden uitdrijven.
Thans reeds toont Dr. Kromsigt te Rotterdam voor dit dreigend gevaar een open oog te krijgen.
Hij schrijft toch in de Gereformeerde Kerk:
Maar zoo is dan ook dit gevaar, waarop wij met nadruk wilden wijzen, dat onze Kerk, naarmate de organisatie zich vaster om haar heen gaat sluiten, ook hoe langer hoe meer in Qtx\& gematigd orthodoxe Kerk zal worden omgeze
Naarmate de organisatie, die naar haren aard alle besliste belijdenis buitensluit en alleen kan dulden wat „gematigd" is, zich vaster sluit om het lichaam der Kerk, naar die mate zal het ook voor de Gereformeerden, vooral voor degenen, die een ambt bekleeden, steeds moeilijker zijn zich binnen haar te bewegen.
Nu spreekt het wel van zelf, dat de Gemeente, in wie juist een krachtig leven is ontstaan, zich maar niet zoo eens even gematigd-orthodox laat maken. Indien men dus van zekere zijde niet ophoudt met pogingen om de organisatie steeds vaster te doen klemmen, dan zal de wrijving tusschen de gemeente en de organisatie steeds heftiger worden en dus ook de spanning tusschen de Gereformeerden en de andere orthodoxen in de gemeente steeds scherper.
Waar men dan den Gereformeerden geen kerkelijk leven heeft gegund, daar zullen zij dan hunne kracht wel moeten zoeken in een onkerkelijk leven, d. w. z. in een Gereformeerd partijwezen. Dit hebben dan (men versta dit wel) die orthodoxen, die a tout prix vasthielden aan de organisatie, uitgelokt. Het gaat dan» hard tegen hard. Enjhet einde zal, naar menschengedachte, zijn, dat op de puinhoopen onzer tegenwoordige Ned. Herv. Kerk en wellicht ook van de „Gereformeerde Kerken A en B" (waarbinnen zich ook reeds ernstige woelingen merkbaar maken) de Gereformeerde Kerk der toekomst voor Nederland geboren wordt. Doch alle geleidelijke ontwikkeling is dan uitgesloten.
Natuurlijk wil hij het thans nog langs den „geleidelijken weg" beproeven, maar het eind zal den last dragen.
Ook hij zal zijn beginsel en zijn ambt moeten verloochenen, óf... in botsing komen, en dan is er geen pardon.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 7 april 1901
De Heraut | 4 Pagina's