Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Uit de Pers.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Uit de Pers.

4 minuten leestijd

In de Ztcider-Kerkbode schrijft Dr. Wagenaar dit pittig stukje over de vraag, of men ook op Zondag het beroepingswerk ter hand mag nemen;

Men vraagt ons dringend om toch eens onzege dachte te uiten omtrent het door sommige lidmaten van een onzer Gerefoimeerde kerken ingediend gemoedsbezwaar tegen t vergaderen der gemeente om een predikant te beroepen, op den dag des Heeren.

Eerlijk gezegd, vatten wij het bezwaar niet recht tenzij dan dat die broederen in den waan verkeeren, dat de rust als zoodanig godsdienst is.

Zoo zijn er menschen, die meenen, dat walien vromer is dan slapen; dat vasten hooger staat dan eten; dat bedelen godsdienstiger is dan werken (denk aan de bedelmonniken); dat ongehuwd te zijn heel wat heiliger is dan getrouwd te leven; dat rusten iets meer godverheerlijkend is dan arbeiden.

Deze gedachten behooren echter niet thuis op het terrein der Gereformeerde Kerken.

De ascese mag bij de Roomschen thuis zijn en bij nieuwerwetsche Protestanten te logeeren gevraagd worden, wij Gereformeerden kennen haar als een ouden dwaalgeest en zijn tegen haar op onze hoede.

Kusten is op zichzelf niets vromer dan werken. In onzen arbeid dienen wij God en Gods goedheid geeft ons na den arbeid ontspanning tot verzame-Img van nieuwe krachten en dat is onze rust.

Nu is die rust drieërlei.

Nachtrust, schafttijd en Zondagsrust.

God geeft ons de nachtrust en beveiligt haar door de scherpe bedreiging: Wee degenen, die van den nacht een dag maken!

Voorts vraagt naar Goddelijke bestel onze levenswet eiken dag tusschen uren van arbeid schafttijden tot het houden van de gezamentlijke maaltijden. En 'tis een weldaad Gods als de avonduren vrij zijn tot verpoozing of wisseling van werkzaamheid Het denkbeeld 8 uren slaaps, 8 uren ingespannen arbeid en 8 uren voor maaltijden en ontspanning en gezellig verkeer, heeft veel voor zich, althans in het stadsleven, 't Buitenwerk moet eenigerniate lengen en korten met de dagen; heeft zijn zomerdrukte en zijn winterrust.

Eindelijk is als groote weldaad Gods ons gegeven de afwi|seling van een zevende-daagsche rust na zesdaagschen arbeid.

Die wekelijksche rustdag in een groote weldaad Gods.

En de Christelijke Kerk, die haar aan de wereld gaf, is geroepen den rustdag te handhaven en te verdedigen met groote kracht.

Doch God heeft dien zevenden daagschen rustdag niet bestemd voor nachtrust; voor slaap en vadzigheid.

Neen. Hij heeft hem geheiligd. Dat is, afgezonderd tot Zijnen eeredienst. Het is de dag des Heeren! De dag voor de godsdienstoefeningen.

De Kerkedag.

’t Kerkelijk leven heeft recht op den Zondag. Zeer sterk lag dit beginsel in de Sabbatswetten voor de priesters onder Israël. Die moesten schromelijk hard werken op Sabbat. Slachten, toonbrooden bakken, enz. enz. Want deze dag was de Kerkedag voor den openbaren dienst van God.

Zoo nu is 't ook onder t N. V.

Onze Dordtscbe Vaderen eischten voor den Zondag zooveel rust, als tot het kerkgaan en de heilige medidatie van 't in de kerk gehoorde, noodig is.

En daarom is 't o. i. boven eiken twijfel verheven, dat het zeer gepast is om op Zondag ook de gemeentelijke vergaderingen te houden, waarin gebeden wordt om een herder en leeraar, en na 't gebed onder de leiding des Heiligen Geestes doo r de gemeente een Dienaar wordt aangewezen, dien men mag hopen de door Christus voor die gemeente thans verordende te zijn.

Op den. dag des HEEREN de kerkedier st! Preeken, bidden, psalmzingen, catechiseeren, collecteeren, beroepen — dit alles is het rechte Zondagswerk, waarvoor de gewone dagelijksche arbeid rust.

Natuurlijk bedoelt de schrijver hiermede niet, dat het beroepingswerk niet evengoed in de week zou mogen plaats vinden.

Een bepaalde dag is hiervoor niet aangewe zen, en het hangt van de omstandigheden af, of de Kerkeraad daarvoor den Zondag of een anderen dag nemen zal.

Maar waar wij van harte onze instemming meê betuigen, is het protest tegen het meer dan Joodsche sabbatisme, dat in den beroepingsarbeid op Zondag een sabbatsschennis meent te zien.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 29 september 1901

De Heraut | 4 Pagina's

Uit de Pers.

Bekijk de hele uitgave van zondag 29 september 1901

De Heraut | 4 Pagina's