INGEZOHDEN STUKKEN.

(Buiten verantwoordelijkheid van de Redactie).

Hooggeachte Redactie

Beleefd vraag ik u, de volgende regelen in uw geëerd blad te willen opnemen. Bij voorbaat mijn weigemeenden dank.

Dankbaarheid voor de overwinning van ds Juni-stetnbus.

Geestelijke nood in Drente.

De blijdschap over het heuglijk feit, dat ons land een Christelijk Ministerie uit de goede hand onzes Gods ontvangen heeft, is onder al wat Christen heeten mag, groot. Wij kunnen den Heere daarvoor dan ook niet genoeg dankbaar zijn. De troonrede, die om haar Christelijk beginsel ons als muziek in deooren klinkt, geeft ons gereede aanleiding, om onder den zegen des Heeren een betere toekomst te verwachten.

Wij mogen met eenig recht de hoop koesteren, dat het ongeloof een nederlaag heeft geleden, die het vooreerst niet weer te boven komt. En het liberalisme heeft men zelfs een algehee-!en ondergang voorspeld.

Op de Drentsche heide zou het ten slotte zijn graf vinden.

Maar afgedacht, of deze profetie vervuld zal worden, dit is zeker. God heeft ons land een onverdiende weldaad geschonken. Een weldaad, die ons niet tot verhoovaardiging mag leiden, maar tot dankbare verootmoediging. Met het oog op de zonden van Nederland, mogen we wel vragend uitroepen: Wat is de mensch, dat Gij zija«r gedenkt? Nederland heeft zulk een zegen niet verdiend.

Maar zal nu deze zegen ook een zegen voor ieder Christen persoonlijk zijn, dan moet hij hem tot meer gebed uitdrijven, tot dieper vernedering voor den Heere. Een vernedering, die niet alleen bestaat in uiterlijk vertoon, maar die op den bodem van het hart stoelt, zoodat zij ons dringt om in verlegen dankbaarheid te vragen: Wat zal ik den Heere vergelden voor alle Zijne weldaden, aan mij bewezen? Hoe meer en grooter de zegeningen zijn, hoe veelvuldiger ons gebed, hoe grooter onze inspanning moet zijn, om te ijveren voor den Naam en Zaak des Heeren.

Verre dus, om na den politieken zegen van den laatsten tijd, in zoete rust en blijde voldaanheid over de behaalde overwinning, stil neder te zitten, moeten we met nog meer kracht trachten voort te gaan op den ingeslagen weg.

Excelsior! moet onze leuze blijven.

Ons streven blijve, om den invloed van Gods Woord in steeds breeder kring te doen gelden. In de kracht onzes Gods en ter eere van Zijn naam, moeten we onzen strijd tegen het ongeloof voortzetten; voortzetten met een moed, zooals die alleen uit rechte dankbaarheid en zuivere liefde tot den Gever van alle goede gave en volmaakte gifte kan geboren worden. Laat ons volharden in den strijd tegen het liberalisme.

Wanneer het op de Drentsche heide zal begraven worden, dan moet het liberalisme eerst dood, geheel machteloos zijn. Men kan geen levende begraven.

Nu is in die streken van ons vaderland, waar het liberalisme reeds stervende is, het meeste werk gedaan. Veel meer vragen thans zulke plaatsen onze aandacht, waar het nog krachtig leeft. Het allerkrachtigst leeft het nog in de provincie Drente. Niet één provincie waar het ongeloof zooveel te zeggen heeft.

Zoo terecht noemde De Standaard Drente het bolwerk van het liberalisme. Het is hier schier oppermachtig. De bevolking bestaat hoofdzakelijk uit gedoopte heidenen. De moderne en ethische predikanten, en niet 't minst de openbare staatsscholen, hebben Drente geestelijken zedelijk verwoest.

Evenwel, door Gods genade, zijn er in Drente ook belijders der zuivere Waarheid. Hun getal is echter klein. Zij beteekenen zoowat niets. En waar zij nog eenige beteekenis en macht hebben, daar tracht de ongeloovige massa hun deze te ontnemen. Zij gevoelen zich midden in een ontembaren stroom van liberale wateren als drenkelingen, die worstelen moeten om het hoofd boven water te houden. Sommigen zinken dan ook weg; gaan met den stroom mee. Zoo nemen de gelederen der Christelijke partij weinig in kracht toe; ja worden hier en daar dunner. Het Christelijk beginsel wint in Drente w^einig veld. Het blijft ongeveer wat het is. Terwijl in bijna alle andere provincies vooruitgang is op te merken, neemt in Drente de getalsterkte der antirevolutionairen naar verhouding met de liberale partij, eer af dan toe.

Voor dit treurig verschijnsel moeten redenen zijn. Deze redenen liggen voor de hand. Terwijl door de Gereformeerde Kerken van Drente ijverig en steeds ijveriger gewerkt wordt aan den arbeid der inwendige zending, ontbreken in diezelide provincie, nog altijd op zeer veel plaatsen Christelijke scholen.

Heel Drente heeft er slechts 13 van de 653, die in^de 10 provincies (Limburg niet meegerekend) zijn opgericht.

Hierbij komt nog, dat Drente geen Christelijke bladen heeft, behalve één klein, plaatselijk weekblad.

En dit gebrek aan scholen met den Bijbel en Christelijke bladen, doet niet geringe schade ook in eigen gelederen. Dit begrijpt een ieder. Allereerst en allermeest heeft Drente behoefte aan Christelijke scholen. Indien er geen Christelijke scholen komen, zal de Christelijke partij even zwak én klein blijven; ja eerder achteruit gaan dan vooruit. Zij zal steeds kleiner worden in verhouding tot de ongeloovige massa.

Er is geen grooter ramp voor Drente, dan et gemis aan scholen met den Bijbel.

Er zijn in deze provincie 4 Masses onzer Gereformeerde Kerken. In twee dezer klasses gaan, met uitzondering van ééne Gemeente, alle kinderen van alle de Gereformeerde Kerken van deze beide klasses nog naar de openbare staatsschool.

Zoo worden de kinderen, van verreweg de meeste gemeenten, in hun prilste jeugd met het gif van de openbare, den God des Bijbels loochenende staatsschool gevoed.

Indien dus God de kinderen niet bijzonderlijk bewaart, komt er niet veel van hen terecht. Maar mogen we op zulk een buitengewone bewaring hopen? Immers neen. Dat zou God verzoeken zijn. Bovendien, de doopsbelofte eischt van alle ouders, dat ze voor Christelijk onderwijs zorgen.

Wanneer Drente geen Christelijke scholen krijgt, wordt het nooit het graf van het libera lisme. Eerst dan, wanneer op bijna alle plaatsen zulke scholen aanwezig zijn, zal men er aan kunnen denken, om op Drente's heide het liberalisme te begraven.

Drente mag niet rusten, voor het overal scholen met den Bijbel heeft.

Van uit Friesland roept men herhaaldelijk en luidkeels om scholen. Dit getuigt, belooft veel voor Friesland. Dit zal haar geestelijk en stoffelijk verheffen. Dit zal Friesland's ouden roem doen herleven.

Zulk een roepen moet ook Drente aanheffen, waar het in eigen kring machteloos staat.

Drenthe mag niet langer zoo arm aan scholen met den Bijbel zijn. De geestelijke verwoesting door de openbare scholen, mogen.we in deze provincie niet langer toelaten.

Het zou zeker een schoon bewijs van oprechte dankbaarheid voor het Christelijk ministerie zijn, indien in en buiten Drente tot eer van Hem, die ons de overwinning van dejunistembus gaf, de stichting van de scholen met den Bijbel in deze provincie, krachtiger dan te voren ter hand werd genomen.

Laat geen arbeid te zwaar, geen offer ons te groot zijn, om tot verheerlijMng van den Naam des Heeren Heeren werkzaam te zijn. Wat is toch alle arbeid voor de eere Gods, dien wij uit liefde tot Hem mogen verrichten, onbeduidend, vergeleken bij wat Hij, die ons eerst heeft liefgehad, voor ons gedaan heeft en nog doet.

Hoe moet de liefde van Christus ons dringen! Maar hoe ook het besef van plicht en verschuldigde dankbaarheid, ons voor traagheid in den arbeid voor Gods koninkrijk bewaren!

K. OussoREN, V. 4. m.

Koevorden, i—10—'01. Zie advertentie: „Paul Kruger-School."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen