Dr. Scheurer’s vertrek.

Amsterdam, 6 Febr. 1903.

Nu het jaar van rust om is, keert Dr. Scheurer met nieuwe kracht toegerust terug naar Petronella's Hospitaal om daar zijn rijk-gezegenden arbeid te hervatten.

Het afscheid aan Nederland zal ditmaal zwaar vallen. Niet alleen omdat Dr. Scheurer zich tal van vrienden maakte, maar vooral met het oog op den hoogst ernstigcn toestand zijner kranke moeder. Onze broeders in den dienst der Zending hebben zware offers te brengen en bij hen wordt wel het woord des Heeren vervuld, dat wie vader of moeder, vrouw of kind liever heeft dan Christus, voor zijn dienst niet kan gebruikt worden.

Intusschen heeft het zijn in Europa niet alleen Dr. Scheurer goed gedaan, maar ook de liefde voor den Zendingsarbeid bij ons volk aangewakkerd. Wat Dr. Scheurer in oprechte, aller hart innemende eenvoudigheid meedeelde aangaande zijn arbeid in Indië, de kleine hulpmiddelen waarmee hij wonderen verrichtte en den zegen, dien God op zijn werk schonk deed de rijke gave, die God ons in dezen dienst der Zending schonk, te meer waardeeren. Van reclamemakerij, showisme, of hoe men het noemen wil, was bij dit alles geen sprake. Wie Dr. Scheurer kennen, leerde, weet dat hij de bescheidenheid zelve is en soms schier gedwongen moest worden uit zijn schuilhoek te voorschijn te komen.

Bij zijn vertrek roepen wij Dr. Scheurer een hartelijk vaarwel toe. Moge het verblijf in Holland hem niet alleen gesmaald hebben naar het lichaam, maar hem ook de overtuiging hebben geschonken, dat zijn arbeid in Indie de hartelijke Jiefde heeft van ons Gereformeerde volk en in het gebed zijn naam niet wordt vergeten.

Onze zendingsdienaren in Indië hebben vooral daaraan behoefte. Geplaatst op eenzame wachtposten, té midden van een heidensche bevolking en een ontkerstende maatschappij, is de behoefte aan sympathie dubbel sterk. Zoo licht sluipt de gedachte in het hart binnen, dat afstand en tijd die sympathie verminderen doet en het vaderland hen vergeet. Juist daarom is het zoo goed, dat deze mannen van tijd tot tijd in Holland weerkeeren, niet alleen om sterking der verzwakte kracht voor het lichaam te zoeken, maar ook om in het rijkere gemeenschapsleven onzer Kerken een geestelijk stortbad te nemen, dat hun hart verkwikt, hun geloofsleven verrijkt en de banden weer vaster snoert tusschen hun persoon en de Kerken, die zij dienen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen