Professor Daubanton.

De benoeming van Dr. Daubanton tot kerkelijk hoogleeraar aan de Universiteit te Utrecht heeft ons verblijd.

De keuze van de Hervormde Synode was in den laatsten tijd niet bijster gelukkig.

Mannen van erkend wetenschappelijke reputatie werden voorbijgegaan. Men voer volop in het sop der Groninger wateren. Een theologische richting, die hoogstens als antiquiteit belang inboezemt, scheen de meest geschikte om de aanstaande predikanten der Hervomde Kerk op te leiden. Wel een bewijs, hoe weinig men in de Synodale kringen den eisch van den tegenwoordigen tijd verstaat, die juist door scherpe tegenstellingen gekenmerkt wordt.

Met Dr. Daubanton komt er in de kerkelijke professorenwereld althans frisch bloed. Het muffe en duffe der verouderde Groninger richting is hem geheel vreemd. Hij heeft een open blik voor den strijd onzer dagen; leeft mede in de nieuwere ontwikkeling der theologie, en toonde zelfs meermalen een meer dan platonische belangstelling voor het weer oplevend Calvinisme.

Wij verstaan daarom, dat de Gereformeerden in de Hervormde Kerk, al hadden zij liever een confessioneel man gehad,

toch met deze keuze zijn ingenomen. Van het aangeboden drietal staat Dr. Daubanton den Gereformeerden zeker het naast. En het is zelfs een publiek geheim, dat Dr. Daubanton's Gereformeerde sympathieën hem wel eens in hoog-kerkelijke kringen met een zwarte kool deden geteekend staan.

De studiën door Dr. Daubanton op dogmatisch en encyclopaedisch gebied uitgegeven, doen hem kennen als een man van veelomvattende kennis, scherpen analytischen geest en onbevooroordeelden blik. Hij toonde telkens den moed te hebben, boven het enge tuintje zijner eigen theologische denkwereld uit te durven zien. En ook waar hij critiek leverdeop de Gereformeerde theologiegeschieddedit steeds met hoffelijkheid, met een poging om het goede te waardeeren, waardoor de strijd een riddelijk karakter droeg.

Al blijft het te betreuren, dat de Gereformeerde richting onder de kerkelijke hoogleeraren niet een vertegenwoordiger heeft, en aan Utrechts hoogeschool, waar eens Voetius als de kampvechter van het Calvinisme optrad, thans niemand het voor de Gereformeerde belijdenis opneemt, toch verheugt het ons, dat de Synodale keuze op Dr Daubanton viel.

Op grond van zijn verleden mag van hem verwacht worden, dat hij het wetenschappelijk peil der theologie hoog zal houden en ook bij zijn studenten belangstelling en waardeering zal weten te wekken voor de kracht die in het Calvinisme schuilt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen