Dr. Scheurer.

Omtrent de aankomst van Dr. Scheurer te Djocja deelt Ds. Weijers in de Getuige het volgende mede:

Wat was het heerlijk in Djocja op Vrijdag 13 Maart j.l.

Hoe schoon die boschrijke dreven, waartusschen de hooge palmen, glanzend in het Zonnelicht, hunnen jubelzang van vrede en overwinning altijd door ruischten !

Op aller gelaat was blijdschap te aien

Een vaderlijke vriend keert terug. Dokter Toeloeng zou straks weer in hun midden zijn.

Daar komt de trein; en Dr. Schreurer en de zijnen worden door tal van Europeanen, die ook bloemen gezonden hadden, om hunne feestvreugde uit te drukken, warm verwelkomd. Straks gaat het naar het Petronella-Hospitaal. Aan de beide ingangen prijken schoone eerepoorten. De voorgalerij is smaakvol versierd. In het midden stond het orgel, waarom zich de Javaansche bewoners van het erf hadden geschaard. Daar nadert het rijtuig en een vierstemmig welkomstlied rijst aangrijpend schoon uit aller mond.

Dr. Scheurer is geroerd. Daarna kwam allen, mannen, vrouwen, kinderen, de nieuw aangekomcnen de hand drukken. Ook de kleine Jan, het petekind van Dr. Scheurer, dat in zijnen verloftijd daar geboren was.

Op aller gelaat was blijdschap te zien. Elk straalde van innerlijke vreugd. Langzaam gingen nu de bescheiden Javanen weg, en bleven de bevriende familiën, waaronder ook die van den assistent-resident, saam.

Nu moest de dokter zijn huis zien, dat, zooals we reeds weten, door de inwoners van Jogja was gemeubeld geworden. Javanen en Chineezen, allen hadden hieraan meegedaan.

Overal stonden schoone bloemstukken, die de meubelen nog beter deden uitkomen. Op de schrijftafel stond eene lamp als geschenk van het personeel.

Er was aan rust geen denken. Alles moest bezocht, bezien, genoten.

’s Middags werden de helpers in hunne eigene nette woningen begroet; en 's avonds waren het muurtje langs den grooten weg en de eerepoorten geïllumineerd, totdat een zacht regentje de meeste lichtjes kwam dooven.

Vader was er weer. Alles juichte; alles jubelde; en in het hart van den dokter rees een danktoon ten hemel, dat God hem aan de zijnen had weergegeven.

Dit korte verslag, in schier dithyrambischen vorm gegoten, doet zien, met wat groote blijdschap onze uitnemende missionaire arts weder te Djocja ontvangen is.

Hoe dankbaar men ook was voor den hulpdienst, tijdelijk door anderen verleend, het hart hing aan Dr. Scheurer, den grondlegger van het Hospitaal; en men was schier kinderlijk blijde toen de man, die in Djocja ais een „vader" door zijn kinderen geliefd wordt, weerkeerde.

Niet het minst zal de waardeering van de niet-Christelijke bevolking, die op zoo sympathieke wijze zich uitte, het hart van Dr. Scheurer goed hebben gedaan.

Ook daaruit bleek bij vernieuwing, hoe kostelijk de indruk is, dien deze dienst der barmhartigheid op de heidensche bevolking maakt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen