Philippus.

Ons Gereformeerd Traktaatgenootschap Philippus, dat op Hemelvaartsdag zijn zilveren jubileum vieren mocht, heeft aanspraak op een woord van hulde en danbbare waardeering in onze kerkelijke pers.

De broeders, die dit genootschap hebben opgericht, hebben terecht begrepen, dat trots het methodistisch tintje, dat aan den naam tractaatgenootschap kleeft, dit uitnemende propagandamiddel voor de Christelijke beginselen niet ongebruikt mocht blijven. Trouwens, niet elke vrucht van het methodisme is op zichzelf af te keuren, en het methodisme schuilt niet in de tractaatverspreiding zelf, maar in den inhoud der tractaatjes. En Philippus heeft tijdens zijn vijf en twintigjarig bestaan genoeg getoond, dat de naam Gereformeerd niet maar een los opgeplakt etiket was, maar uiting gaf aan den geest, die de oprichters bezielde.

Niet van belang ontbloot is, wat Ds. Littooy, een der oprichters van Philippus, in de Zuider-Kerkbode aangaande den naam van dit Tractaatgenootschap mededeelt:

De geborene werd Filippus genoemd, omdat de mannen, die onder leiding van Ds. Lindeboom destijds te Utrecht samenkwamen, het Woord des Heeren beluisterd hadden, vóór eeuwen tot den evangelist Filippus gesproken, het woord; „En de Geest zeide lot Filippus; „Sta op, ga op den weg naar Gaza, welke woest is." En: „Ga toe, en voeg u bij dezen wagen."

Eerst sprak de Geest, gelijk wij in vers 26 lezen, door een engel; deze zeide; Sta op, en ga henen tegen het zuiden, op den weg, die van Jeruzalem afdaalt naar Gaza, welke woest is, Filippus gaf ons daarop een navolgenswaardig voorbeeld. Wij lezen toch vers 27; „En hij stond op en ging heen."

Waar God ons henen zendt, daar is wat te doen. Het luidt: „En zie, een Moorman, een Kamerling, en een machtig heer van Candacé, de Koningin der Mooren, die over al haren schat was, welke was gekomen, om ann te bidden te Jeruzalem; en hij keerde wederom en zat op zijnen wagen en las den profeet Jesaja."

Nu sprak de Geest rechtstreeks tot hem, ja Hij sprak in en tot hem; „Ga toe, en voeg u bij dezen wagen."

In gehoorzaamheid aan de stem des Geestes in zijn binnenste ging Eilippus, en hij werd aanstonds verrast, want hij hoorde hem, toen hij bij den wagen was gekomen, den profeet Jesaja lezen. O, welk eene verrassing! Hoc goed is het toch Gods slem te hooren en te gehoorzamen.

Een Moorman las den profeet Jesaja! Zou deze zwarte, maar aanzienlijke man het Evangehewoord van Jesaja verstaan? Zoo vraagt Filippus niet slechts zichzelven, maar ook hem; „Verstaat gij ook — zoo luidt het — hetgeen gij leest? " En hij zeide: „Hoe zoude ik toch kunnen, zoo mij niet iemand onderricht? En hij bad Filippus, dat hij zoude opkomen, en bij hem zitten."

Ziet, God brengt ons tot het arbeidsveld. De menschen, die Christus kocht en die Hij redden wil, brengt Hij tot de middelen en de middelen tot hen.

De wagen is hier het zendingsterrein, en Filippus is er heen gezonden, om er de Schrifl te verklaren en Christus te prediken.

Toen hij den Moorman voor Christus gewonnen en alzoo zijne taak volbracht had, nam de Heere Filippus weg en bracht hem naar een ander arbeidersveld. Als de taak volbracht is, geeft hij ons een ander arbeidsveld of neemt Hij ons tot zich in den hemel op.

Dat onbegrijpelijke wegnemen, was mede een middel in de hand des Heeren, om den Moorman de verzekering des geloofs te geven en hem alzoo zijnen weg met blijdschap ic doen reizen.

Daar komt bij, dat zij, die Jezus gevonden hebben, gelukkig zijn, al zijn hun ook de dienaren ontnomen. Met Jezus alleen! dat is zelfs eene heerlijke gedachte.

Welnu, gelijk de Evangelist Filippus hoorde, hoorde ook het Gereformeerd Traktaalgenootschap Filippus, de stem des Heeren: „Sta op, ga op demveg naar Gaza, welke woest is."'i^io.Atiland was door het liberalisme en modernisme, helaas, als tot een woestenij gemaakt, en de Heere wilde er zijne ontferming en de wonderen zijner liefde nog openbaren en verheerlijken.

Velen waren hier en zijn, helaas, nog godsdiensteloozer dan de Moorman geworden. Bij anderen sluimerden er nog goede gedachten en begeerten, maar de kennis was verloren, vooral van de Gereformeerde leer. Gods Geest die ons lot den arbeid riep, heeft ook ons als Traktaatgenootschap, een zendingsveld gewezen en gegeven, en nog niet van dat Zendingsveld weggenomen.

Op een feestzang oefent men niet gaarne critiek, en wij zullen daarom met Ds. Littooy niet gaan twisten over de vraag, of het woord zending-en zendingsveld voor den arbeid onder een gedoopte, maar van Christus afgevallene, bevolking juist is.

Liever spreken wij openlijk onze blijdschap uit, dat het goede zaad, door Philippus gestrooid, door God den Heere rijkelijk is gezegend en ons Gereformeerd tractaatgenootschap tot op heden stand houdt, hulpe van God verkregen hebbende.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen