Buitenland.

Frankrijk. Zij die de staatkundige bladen volgen, weten hoe in Frankrijk het ministerie Combes alles op de spits drijft, om gedaan te krijgen dat de staat het monopolie van het onderwijs bekomen zal. De toeleg is, de scholen van geestelijke congregatiën, ook die welke door den staat erkend zijn, te sluiten, opdat de staat in de gelegenheid zij van zijnentwege het opkomend geslacht in atheïstischen geest op te voeden Eveneens is de toeleg der regeering om het Concordaat, krachtens hetwelk de bedienaren van den Godsdienst door den Staat bezoldigd worden, op te heffen. Doch de regeering is van oordeel dat alles niet op eenmaal kan geschieden, en daarom heeft zij voor dit jaar aan de Kamer van afgevaardigden voorgesteld het budget van eeredienst weder toe te staan. Het regeeringsvoorstel werd met 312 tegen 203 stemmen aangenomen. Wij houden het er voor, dat wanneer, jclijk te verwachten is, de Roomsche geestelijkheid zich schrap gaat zetten, meer dan tot hiertoe het geval was, om de bijzondere Roomsche scholen voor sluiting te bewaren, de regeering daaruit aanleiding zal nemen, de bedienaren van den Godsdienst van hun Staatstractement te berooven. Wanneer het daarbij gelaten werd, zouden wij daarom niet treuren. Wij houden het voor een gewenschten toestand, als de kerken genoodzaakt worden niet van Staatsgeld, maar van dat harer leden te leven. Doch het is te vreezen, dat het op den duur met de kerken gaan zal, gelijk men met de scholen doen wil. De revolutionairen van allerlei gading zullen nier rusten voordat ook de kerken gesloten zijn en die gebouwen voor het houden van vergaderingen geopend worden. Het atheïstische publiek begint zich reeds te ergeren aan kruizen, die op het een of ander monument geplaatst zijn. De kruizen op de kerken vinden zeker evenmin genade in hunne oogen, wanneer, gelijk de wensch der Fransche radikalen is, de kerkgebouwen aan de kerken zullen ontnomen zijn, door ze tot staatseigendom te verklaren.

Het maandschrift de „Revue chrétienne", dat voor 50 jaren door Ed. de Pressensé als orgaan der Vermittelungstheologie in I'rankrijk opgericht is, werd na den dood van zijn oprichter geredigeerd door den predikant Frank Puaux. Het tijdschrift sloeg toen wel geen anderen weg in, maar bewoog zich toch meer naar links. Van Januari af zal het tijdschrift een anderen hoofdredacteur krijgen in den persoon van professor John Viénot, van de Parijsche Theologische faculteit.

Daar deze faculteit in tegenoverstelling met die van Montauban, de moderne richting uitgaat, staat te vreezen, dat ook de „Revue chrétienne" tegen de bedoeling van den stichter, de zaak van het modemisme zal gaan dienen. En dat juist in een tijd waarin zij, die afstammelingea zijn der Gereformeerde Hugenoten, zoozeer da dure roeping hebben, om het licht van God

Woord te laten schijnen, en zulk een zegen konden wezen, door als bederfwerend zout te zijn. Doch als het zout smakeloos wordt, waarmede zal dan gezouten worden ?

N.-Amerika. Plan tot vereeniging der P r esby t eriaansche kerkende Cumberlanders.

De commissiën van de Presbyteriaansche en de Cumberlandsche Presbyteriaansche kerken hebben de hoofden eens bijeen gestoken om een plan van kerkelijke vereeniging te bespreken. Zooals bekend is, is de Cumberlandsche Pres byteriaansche kerk beslist Remonstrantsch in hare belijdenis. Hoewel de commissiën nog geen afgerond plan hebben ontworpen, zijn toongevende bladen van beide kerken van oordeel, dat men een schrede nader tot elkander is gekomen.

The Interior verklaart o. a. dat de beide commissies overtuigd zijn van de mogelijkheid eener vereeniging, en zegt daarom niet ten onrechte dat wat kan, ook ten uitvoer moet gebracht worden. Voor ons is het echter de vraag of een ineensmelting van de twee genoemde kerken mogelijk is, zoolang de officieele belijdenis der Gereformeerde kerk blijft, gelijk zij thans is. De gunstige uitkomst van de vergadering dezer commissiën brengt The Interior er toe om eene vereeniging met nog andere kerken te verwachten.

Het blad zegt: ))Indien het tot eene samengroeiing komt tusschen de Presb. en de Cum berland Presb. kerken, dan zullen ook de Zindelijke Presb. zich erbij voegen, en wij hopen, dat ook de twee Gereformeerde kerken (bedoeld, zijn zeker de Dutch Reformed en de Duitsche Gereformeerde) zich zullen aansluiten. Wat de Zuidelijke Presb. betreft, is het bemoedigend op te merken, dat The Southern Presbyterian, ^iXL blad van South Carolina, begonnen is de hereeniging van de Presb. kerk in Noord en Zuid te bepleiten."

Voorloopig zal daarvan niets kunnen komen. Officieel belijdt de Presbyteriaansche kerk van N, - Amerika nog altijd de Westminstersche confessie, en daarom zal het niet gaan eene vereeniging tot stand te brengen met eene kerk, die deze belijdenis uitdrukkelijk verwerpt. Wel heeft de herzienings quaestie in genoemde kerk getoond, dat vele predikanten en leden geneigd zijn de scherpe punten der Westminstersche belijdenis af te breken; die aldus toenadering getoond hebben tot datgeen wat de belijdenis der Cumberlandsche Presbyterianen uitmaakt. Maar de herziening der belijdenis, hoe lang ooi: reeds aan de orde, is toch nog niet doorge dreven, en het schijnt dat men huiverig is om daartoe over te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen