De Theologische School te Kampen.

Het gouden jubileum der Theologische School te Kampen, dat de volgende week feestelijk herdacht zal worden, roept al onze kerken tot dankbare waardeering op voor de uitnemende gave, die God de Heere in deze school aan zijn kerk in Nederland schonk.

De Theologische School te Kampen is een der schoonste vruchten van de Afscheiding geweest. Klein, innerlijk verdeeld, arm aan wetenschappelijke mannen, als de eerste kerken der Afgescheidenen waren, kon het hoogere ideaal van de oprichting eener Gereformeerde Universiteit nog niet bij de vaderen der scheiding opkomen. Wat hen dreef was de gedachte, dat voor de opleiding der predikanten, een goede kweekschool onafwijsbare eisch was. Uit die practische behoefte is de school der kerken geboren. Ze trad nog niet op om op het breede gebied der wetenschap de banier der Gereformeerde beginselen weer tot eere te brengen. Maar wat ze wel wilde, was voor de kerk des Heeren een geslacht van dienaren des Woords te kweeken, dat door ernstige studie bekwaam was gemaakt voor de heilige taak die hen wachtte.

Die roeping heeft de school met eere vervuld.

Ze mag op haar gouden feest met trots zien op de schare van leerlingen, die van hare school zijn uitgegaan, en niet alleen in Nederland, maar ook in Amerika en in Afrika de kerk des Heeren hebben gediend. Het is een geslacht van zonen, dat met kinderlijken eerbied herdenkt, wat deze geestelijke moeder voor hen is geweest. En het onderwijs te Kampen genoten, heeft in vaak uitnemende kanselgave, in warme toewijding aan de gemeente, in bestiering der conscientiën, in geestelijke vertroosting en verkwikking voor de kerk des Heeren de rijkste vruchten afgeworpen. Het bene merita de Ecclesia geldt van haar ten volle.

Maar de Theologische School deed meer dan dat.

Tot de ure van haar oprichting is de inwendige geschiedenis der Christelijke Gereformeerde kerk grootendeels een lijdensgeschiedenis geweest. Door allerlei twisten verdeeld, in allerlei factiën uiteengescheurd, scheen het vaak alsof onder den vloek van het individualisme het werk der scheiding zou ten ondergaan. Eerst de school te Kampen heeft aan de Christelijke Gereformeerde kerk eenheid en vastheid geschonken. Daar werden de toongevende leiders bijeengebracht; daar leerde men elkander verdragen, verstaan en waardeeren; daar werd door de eenheid van het onderwijs een band om de kerken geslagen, waardoor de gemeenschap der heiligen opbloeien kon. Kampen werd het geestelijke Jerusalem, waardoor de verstrooide stammen tot één volk werden gemaakt. En Prof. Reitsma heeft volkomen gelijk, al laten wij natuurlijk de keuze der woorden voor zijne rekening, wanneer hij in zijn Geschiedenis der Hervorming en der Hervormde kerk schrijft: „De oprichting van het seminarie en de Synode te Middelburg waren de beide belangrijke feiten, die hechten samenhang hebl en gegeven aan de verstrooide en verdeelde groepjes der separatisten. Van dat tijdstip af, werd hun secte een bloeiend kerkgenootschap, dat nu door eigen volharding en inspanning tot een rustig en zelfstandig bestaan naast de Hervormde kerk gekomen is.”

En eindelijk, de Theologische School, al werd ze uit de practische behoefte aan opleiding van predikanten geboren, heeft ook op het gebied der wetenschap geen geringe lauweren verworven. Al schreef Prof. B. Ter Haar nog in 1869 van de School, dat „ontwikkeling en vooruitgang van de daar aangenomen beginselen zich nauwelijks lieten verwachten", en al haalde hij als profetie het woord van Hagenbach aan, dat het „altijd het lot eener zich geheel afsluitende en de beweging des tijds niet volgende partij is, dat zij allengskens in zich zelve versteent en verdort", de uitkomst heeft het tegendeel getoond. Wie de geschiedenis der school schrijft, zal juist omgekeerd moeten erkennen, dat vooral in de tweede kwart eeuw van haar bestaan een ontwikkeling en vooruitgang is gezien, , waardoor èn de eisch van een wetenschappelijke beoefening der theologie èn het zuiver houden van het Gereformeerde beginsel steeds meer tot hun recht kwamen. Een studiewerk als de Gereformeerde Dogmatiek van Prof. Bavinck, om slechts dit ééne te noemen, blijft voor de Theologische School te Kampen een eereteeken, dat menige Rijksuniversiteit haar benijden zal.

Ziende op dit vele goede, dat God in en door de school voor onze Gereformeerde Kerken gewrocht heeft, danken wij God, die haar aan onze kerken schonk. In haar is een rijk stuk van ons kerkelijk leven belichaamd. Met zwakke kracht begonnen, worstelend met veel tegenstand, aanvankelijk geminacht in de wetenschappelijke wereld, heeft ze, toen de Gereformeerde theologie aan geen Landshoogeschool meer geduld werd, gezorgd dat het erfdeel der vaderen aan een jonger geslacht werd overgeleverd. En al blijven wij betreuren, dat de zoo gewenschte eenheid van opleiding niet verkregen is geworden en Universiteit en School naast elkander moeten voortleven, op een feestdag als dezen worde elke wanklank vermeden en hulde gebracht aan wat de School te Kampen, door de goede gunste Gods over haar, aan zegen voor onze Kerken en voor ons vaderland heeft gebracht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen