Buitenland.

N.Amerika. Dr. Steffens over de voorgestelde revisie van de liturgie in de Reformed Church.

Een vriendelijke hand rond ons het gedrukte referaat dat Dr. Steffens voorlas in „Western Social Conference". Wij lazen het met groot genoegen, wijl daaruit op nieuw bleek, dat er mannen in genoemde kerk zijn, die waken dat Zion's muren niet worden omvergehaald!

Het zij ons vergund het een en ander uit het referaat van Dr. Steffens mede te deelen. Voorop stelt de geleerde schrijver, dat de sterke schriftuurlijke fundamenten voor ons kerkelijke leven in vervlogen eeuwen zijn gelegd. Het werk der reformatie moet voortgezet worden. Maar nu is het de vraag, of hetgeen door de Algemeene Synode aan de Classes wordt voorgelegd in zake eenige wijzigingen in de liturgie, een voortbouwen is op den schriftuurlijken grondslag der kerken. Hierop meent Dr. Steffens ontkennend te moeten antwoorden.

In de eerste plaats beantwoordt hij de vraag, hoe het komt, dat de quaestie van de revisie der liturgie in de Gereformeerde keik, die voor de meest conservatieve van Amerika gehouden wordt, aan de orde is gesteld? Het antwoord luidt: Vroeger ging men, als men in een of ander opzicht van zijne kerk afweek, eene nieuwe kerk stichten. Die tijd schijnt voorbij te zijn. In den tegenwoordigen tijd willen verschillende richtingen als wettig-bestaande in de verschillende kerken erkend worden. Vele mannen van invloed trachten daarom „radicalen en consertieven" in één kerkverband saam te houden. In de Gereformeerde kerk is nu de staart van de revisie-cycloon gekomen.

Wij onthouden ons nu van eene herziening onzer belijdenisschriften. Wij hebben eene liturgie, die wel niet behoort tot onze belijdenisschriften, maar wel tot onze constitutie en die geheel in overeenstemming is met de belijdenis schriften onzer Kerk. Als men de Roomsche liturgie leest en haar vergelijkt met de Catechismus Romanus, en men ziet de Anglicaansche liturgie en vergelijkt haar met de Westminstersche belijdenis, dan treft het dat het een op het ander zoo volkomen juist slaat. De liturgie is een levend deel van het kerkelijk leven. Maar de belijdenis is niet bestemd om in een hoek te worden geplaatst zonder dat men van haar notitie neemt!

Daarom is het een ijdel streven, indien men uit de liturgie schadelijke elementen zoekt weg te doen, die men in de belijdenisschriften handhaaft.

Daarna komt de schrijver tol de vraag of de voorgestelde wijzigingen kunnen aanvaard worden.

Het komt Dr. Steffens voor dat het comité voor de revisie der formulieren de leerstellige inhoud dier formulieren vergeleken heeft met de belijdenisschriften. Zoo heeft men voorgesteld het „geneigd tot alle kwaad" uit de for mulieren te laten vervallen, terwijl dezelfde uitdrukking behouden blijft in den Heidelberger Catechismus.

Voorts gaat Dr. Steffens na, hoe de revisie dienst moet doen óm radicalen en rechtzinnigen in een kerkverband saam te houden, en ten slotte noch de eene noch de andere partij zal kunnen bevredigen. Als men de uitdrukking: „in zonde ontvangen en geboren" wil vervangen door „zondig van natuur", zal hiermede noch de rechtzinnige noch de liberalist genoegen nemen.

Hij wijst er op dat, terwijl aan de eene zijde veel in de formulieren is weggelaten, aan den anderen kant er inleidende gebeden aan werden toegevoegd, waaruit blijkt dat ook Episcopaalsche invloeden zich in de Reformed Church hebben doen gelden. In de Gereformeerde kerk heeft men die gebeden niet noodig, want daarin is de bediening van het Sacrament een deel van de Godsdienstoefening die met gebed begonnen wordt. Wel is in sommige kerken van de Reformed Church de gewoonte van afzonderlijk doopen ingeslopen, doch het is tegen de belijdenis, van deze gewoonte een regel te maken, Ac^x zij alleen als eene uitzondering wordt toegelaten.

Men ergert zich er aan, dat de liturgische geschriften spreken van een verfoeien van zich zelven van wege zijne zonden, of van een toorn Gods die zich openbaart over alle goddeloosheid. Maar daarvoor mag men niet uit den weg gaan.

Ook zegt Dr. Steffens, dat de voorgestelde revisie de nawerking doet zien van de staatkundige en sociale conditiën waaronder men in de Vereenigde Staten leeft. Zoo wil men uit het formulier laten wegvallen de belofte, dat de vrouw aan den man gehoorzaamheid zal betoonen, en wil men alles laten vervallen wat getuigt van de sociale ongelijkheid, bewerende dat dit in. een republiek niet mag plaats hebben. Ook acht hij hel zeer bedenkelijk, dat mende uitdrukking „tranendal" wil weglaten.

Wij zouden dit artikel nog zeer moeten uitbreiden indien wij gingen mededeelen, hoe Dr. Steffens met de stukken aantoont, dat, al wil het comité voor de revisie de Gereformeerde leer niet veranderen of krachteloos maken, zij het toch doet. De fout ligt in de omstandigheid, dat de voorstanders der revisie rekenen met het feit, dat nieuwe leden aangenomen worden op een wat men noemt „betrouwbaar geloof in Christus", en men niet eischt dat zij een zekere kennis hebben van onze belijdenis, gelijk die bijvoorbeeld uitgedrukt is in het kort begrip. In plaats van de liturgie en later de belijdenisschriften aan eene revisie te onderwerpen, moest men de wijze, waarop leden inde gemeenschap der kerk opgenomen worden, veranderen.

Het behoeft wel niet gezegd dat wij ons in dit optreden van Dr. Steffens ten zeerste verblijden. Wij verwachten dan ook, dat zijn degelijk doorwrocht stuk krachtig zal medewerken om de voorgestelde veranderingen beslist te verwerpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen