Buitenland.

Engeland. Eene oplossing gevonden. Men beweert, dat de oplossing van de moeilijkheid waarin de Vrije Schotsche kerk zich bevindt, doordat haar zoovele miljoenen, zoovele kerkgebouwen, enz. enz. door de hoogste recht bank van Engeland werden toegewezen, welke zij voor haar dienst niet noodig heeft — eindelijk gevonden is. De vereenigde Vrije kerk, aan wie deze goederen bij rechterlijke uitspraak zijn ontzegd, zal de kapitalen en gebouwen terug krijgen, die de Vrije Schotsche kerk voor haar dienst niet gebruiken kan of niet noodig heeft, doordat de Vrije Schotsche kerk deze s, an den koning van Engeland ten geschenke aanbiedt. De koning van Engeland zal dit geschenk aanvaarden, om het weder over te dragen aan de vereenigde Vrije kerk — althans zoo zeggen sommigen, terwijl anderen beweren, dat den koning zal verzocht worden, de gelden te besteden zoo als hij meent, dat zij het best unnen gebruikt worden overeenkomstig hunne orspronkelijke bestemming.

Indien dit bericht juist i", hebben de broeers van de Vrije Schotsche kerk eene overinning op zich zelven behaald. Het gebeurt iet veel, ook niet als het kerkelijke 'aangele enheden geldt, dat men vrijwillig afstand doet an hetgeen men eenmaal in zijn hand heefi. e vereenigde Vrije kerk heeft althans, toen zij e hand legde op al het kerkegoed en daarbij anvankelijk gesteund werd door de rechtbanen, er niet aan gedacht, om de kleine groep an de Vrije Schotsche kerk een evenredig deel an het kerkegoed toe te kennen.

Wat daarvan zij, zeker is het, dat de Vrije chotsche kerk, al wordt zij aanvankelijk lechts door 24 predikanten gediend, zich sterk enoeg acht, om een der drie „colleges, " naelijk dat van Edinburgh, waarin de aanstaande redikanten opgeleid worden, te bezetten.

Den 3len November werd daarin de predikant lexander als hoogleeraar geïnstalleerd. Bij die elegenheid werden toespraken gehouden, waar it blijkt, dat de Vrije Schotsche kerk de rechtinnige leer omtrent de inspiratie van Gods oord en de praedes'inatie wil handhaven. ls docenten aan die inrichting fungeeren nog s. Kerr, Prof. Norton, de heer Fleming en de redikant John Urguhart uit Gambeslang. De aatste is uit de Baptistische kerk tot de Vrije chotsche kerk overgegaan, omdat deze kerk lleen nog, althans in Schotland, de inspiratie van Gods Woord van Genesis tot Openbaring asthoudt. Men is aanvankelijk begonnen met 12 studenten.^ De vereenigde Vrije keik heeft van de universiteit te Edinburgh lokalen ge kregen om daarin voorloopig colleges te geven.

Het spreekt wel van zelf dat er na het vonnis dat ten gunste van-de Vrije Schotsche kerk uitgesproken werd, eenige zaken zijn gebeurd, die getuigen, dat niet alle menschen in staat zijn geduld te oefenen, en te wachten tot het hun beurt is om rechten te laten gelden.

Voordat de eindbeslissing kracht van gewijsde ontvangen had, maakten zich jonge leden v^n de Vrije Schotsche Kerk te Spizort met geweld meester van het Kerkgebouw, zoodat de leden der Vereenigde Kerk genoodzaakt waren hunne Godsdienstoefeningen in de woning van den predikant te houden. Te Kinglassie heeft een hulpprediker, die tot de Vereenigde Presbyterianen behoorde, zich met een groot deel der gemeente aan de Vrije Schotsche Kerk aange sloten. Vóór het begin van een Godsdienstoefening betrad de predikant, die van den stap van zijn hulpprediker gehoord had, den kansel, en ontsloeg den hulpprediker uit zijn dienst, waartegen deze in de kerk protesteerde!

Dat de hartstochten wel nu en dan loskomen, blijkt uit de omstandigheid, dat, toen professor Alexander werd geïnstalleerd, de toespraken die daarbij gehouden werden, menigwerf werden onderbroken door sissen en door scheldwoorden als: dieven, roovers!

In het Parlement is een wetsvoorstel gedaan om te verklaren, dat de Vrije Schotsche Kerk alleen die gebouwen en fondsen zal bezitten, die tot het jaar 1900 aan de Vrije Schotsche Kerk behoorden; omtrent het overige bezit zou dan de staatssecretaris van Schotland volgens billijkheid uitspraak moeten doen. Het is echter de vraag, of het parlement de macht heeft, om alzoo de beslissingen van het hoogste rechterlijk college te niet te doen.

Het moet erkend worden, dat de vereenigde Vrije kerk al haar krachten inspant, om te trach ten de nadeelige gevolgen die het verlies van't kerkegoed mede zou kunnen brengen, zoo veel mogelijk te neutraliseeren Den 15den November werd eene groote vergadering van 1420 predikanten en 1320 ouderlingen gehouden, waarin met dankbaarheid werd geconstateerd, dat het vonnis van de hoogste rechtbank het gebed en de offervaardigheid deed herleven en waarin men besloot een beroep te doen op den rechtvaardigheidszin van het volk en van het parlement, om de kapitalen van de kerk terug te kri gen. In een schrijven aan de gemeenten werd het verwijt dat men in zake de leer willekeurig handelde, en de autoriteit der Heilige Schrift ondermijnde, welk verwijt door de Vrije Schotsche kerk gedaan was, voor ongegrond verklaard, en opgewekt om voor de kerk trouw te arbeiden. Wij houden het er voor, of liever het staat vast, dat de vereenigde kerk, als zij wil volhouden dat zij aan de Gereformeerde leer en met name aan de autoriteit der Schrift, gelijk de Gereformeerde belijdenis deze leert, vasthoudt, men te voren kan zeggen, dat haar dit niet zal gelukken; het tegendeel is te duidelijk en kan uit de verslagen der „General Assemblies" of Algemeene Synode bewezen worden. Trouwens, de hoogste rechtbank heeft het kerkegoed aan de Vrije Schotsche kerk toegewezen, juist omdat zij in tegenstelling met de vereenigde Presbyteriaansche kerk aan de belijdenis vasthield.

Ook hebben te gelijkertijd een driehonderd studenten en candidaten in de godgeleerdheid eene vergadering gehouden, waarin zij verklaar den aan de vereenigde Vrije kerk getrouw te willen blijven. Daarbij vergaderden een groot aantal vrouwen en wel in twee kerkgebouwen, omdat één de opgekomenen niet kon be vatten.

Aan den a.vond van denzelfien dag werden volksvergaderingen gehouden, die door 2000 personen bezocht zijn. Bij die gelegenheid werd, gelijk te denken is, menig scherp woord tegen de Vrije Schotsche Kerk gesproken. En toch heeft deze niets misdaan. Van stonden aan dat de vereeniging tusschen de Vrije Schotsche Kerk en de Vereenigde Presbyteriaanse ie Kerk tot stand kwam, heeft de kleine groep mannen, die met deze vereeniging niet mede kon gaan, volgehouden dat zij de wettige voort zetting der Vrije Schotsche Kerk waren. Zóó waren zij daarvan overtuigd, dat, toen het be sluit met overgroote meerderheid van stemmen in de General Assembly gewonnen was, zij in de zaal, waar vergaderd was, wilden blijven. Zij waren van oordeel dat de mannen, al vormden zij verreweg de meerderheid, die met deGeüni nieerde Presbyteriaansche Kerk zich vereenigd hadden, onder den naam van de Vereenigde Vrije Kerk, de Vrije Schotsche Kerk hadden vaarwel gezegd en daarom geen recht hadden in het lokaal van de Vrije Schotsche Ker!: te blijven vergaderen.

Om geen geweld te gebruiken, heeft men toen door een soort list de mannen die aan de Vrije Schotsche Kerk vasthielden, de vergaderzaal doen ontruimen.

De eenige misdaad van de broeders der Vrije Schotsche Kerk is, dat de hoogste Engelsche rechtbank hen in het gelijk gesteld heeft en daardoor heeft uitgesproken, dat de goederen in handen behooren te blijven van hen die de belijdenis der Kerk wenschen getrouw te blijven, en niet van hen die daarvan afwijken.

Frankrijk. Het ontwerp Combes over scheiding van Kerk en Staat.

De Fransche minister Combes heeft aan een parlementaire Commissie zijn wet; -ontwerp, om tot scheiding van Kerk en Staat te geraken, overhandigd. Het is weder opnieuw gebleken, dat menige staatsman, in plaats van te leiden, gedreven wordt: Waldeck Rousseau, Combes' voorganger, heeft tot kort voor zijn dood voleehouden, dat er eentnaal scheiding tusschen Kerk en Staat moest komen, maar dat de tijd er nog niet rijp voor was. Ook Combes heeft lang geaarzeld voordat hij die zaak op het regeeringsprogram plaatste; doch doordat de radicalen hem gingen dringen en persen, is hij eindelijk er toe gekomen om de anti-clericale politiek tot het uiterste te drijven. Hij beloofde daarbij met zachtheid en billijkheid, te werkte zullen gaan. Maar zelfs die belofte heeft hij niet kunnen houden.

Te voren vreesde men dat Combes' ontwerp in den geest zou zijn van den socialist Briand, die een plan uitgegeven heeft, volgens hetwelk hij meende dat de scheiding van Kerk en Staat moest plaats hebben; doch het blijkt nu, dat de minister Briand zoekt te overtreffen in het in boeien slaan van de Kerk.

Toen in 1789 de Staat alle kerkelijke goederen naastte, nam hij de verplichting op zich om de kerkelijke ambtsdragers te bezoldigen. Nu wil men van eene bezoldiging van pastoors en predikanten niets meer weten, en alleen verlangt men aan de thans dienstdoende geestelijken een pensioen toe te kennen, hetwelk volgens ouderdom en dienstjaren berekend wordt. Het hoogste pensioen dat uitgekeerd worden zal, is/45o en het laagste /125. De aartsbisschoppen, bisschoppen en opper rabijnen zullen per gratie ƒ600 pensioen krijgen.

Het voorstel der Commissie luidt, dat aan de kerken de vrije beschikking gelaten wordt over hare bezittingen, zoowel roerende als onroerende. Het ontwerp Combes luidt, dat aan de kerken hare bezittingen ontnomen worden; evenwel zullen die kerken de opbrengst hunner goederen gedurende een 10 tal jaren mogen gebruiken voor den eeredienst. Na die 10 jaren kan de Staat besluiten den kerken het vruchtgebruik dier goederen te laten houden, of haar dit te ontnemen. Het beheer van het kerkelijk goed staat gedurig onder het toezicht van den Staat; hij die in de kerkelijke administratie fouten begaat, of iets verzuimt, wordt met zöö zware straffen bedreigd, dat er haast geen menschen te vinden zullen zijn, die met het kerkelijk beheer willen belast worden.

Het geheele ontwerp ademt wantrouwen tegen de kerk, en is niet anders dan een poging, om de kerk gebonden over te leveren aan de macht van den souvereinen Staat. Jarenlang heeft men het ideaal gehad: „een vrije kerk in een vrijen Staat", maar nu het er op aankomt om dit ideaal te verwezenlijken, durft men de vrijheid niet aan en stelt alles in het werk om haar te belemmeren en te knechten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen