Godsdienst en opvoeding.

In het referaat, dat Dr. Bouman op het Congres voor kinderbescherming te 's-Graenhagen hield over de geestelijke hygiene van et kind, spreekt hij zich ook uit over de beteekenis die de godsdienst voor de opoeding heeft.

Een belangrijke factor voor de geestelijke ygiëne v^n het kind ia voor mij gelegen in den godsdienst. Ook hier zijn het weer de gevolgen die gezien worden, wanneer, zooals vooral in de laatste helft van de vorige eeuw, het geloof meer en meer begint te verdwijnen, die maken, dat men ook aan het gebrek aan geloof zijn aandacht begint te schenken. Twee van de meest bekende neurologen: Moebius en Oppenheim, zijn van meening dat het geloof een sterke kracht is tegen die machten, die strijd voeren tegen het zenuwstelsel. Toch komt het mij voor, dat men op dit gebied wel moet onderscheiden. Wil men, zooals een Fransch neuroloog, De Fleury, dit voorstelde, het geloof alleen als een rem beschouwen, die zoolang nog moet dienst doen als het ontwikkelingspeil van het volk nog niet hoog genoeg is om te begrijpen, dat het zonder geloof toch ook wel gaat, dan zie ik weinig voordeelen van dit standpunt. Mannen als Littré, Taine en Renan, zoo zegt hij, waren niet weinig verbaasd, toen zij bemerkten, dat men in Frankrijk den godsdienst als onnutte verwierp en daarmede opvattingen verspreidde, die jaren van voorbereiding noodig hadden. Manslag en zelfmoord zouden in Frankrijk toegenomen zijn, en nu mag men wel ook denken aan het toenemend alcoholisme, maar dit verklaart niet alles, men moet ook rekening houden met het werpen van den godsdienst.

Wie meent dat de godsdienst alleen als rem gunstig zou werken, heelt weinig van den invloed van den godsdienst begrepen en is op het gebied der historie niet voldoende georiënteerd. Zou men denken eenigen invloed uit te oefenen voor den strijd des levens, dien het kind later zal doormaken, wanneer men met den godsdienst te werk gaat als met sprookjes? Alleen door eene innige en diepe overtuiging te wekken, die in de eerste plaats bij den opvoeder of onderwijzer zelf aanwezig moet zijn, door eene wereldbeschouwing te geven, die naast een ernstig pessimisme ook een heerlijk optimisme geeft, alleen daardoor kan ik heil verwachten van den factor godsdienst voor de geestelijke hygiëne van het kind.

Het heeft mij wel eens verbaasd, dat men zoo vaak bij de ontwikkelde menschen, die op de hoogte bleken te zijn van oudere en nieuwere litera'uur, een zeer geringe kennis aantrof van den Bijbel, wiens invloed op beschaving en cultuur toch zeker zeer belangrijk mag genoemd worden. Daarin vind ik ook de lessen, die mij in hooge mate gewichtig toeschijnen voor de ethische opvoeding van het kind. Het liefhebben van God en den naaste, de zin voor het goede, ware en schoone, de eerbied voor de gestelde machten, nederigheid en ootmoed, de beginselen worden ons door den bijbel geleerd en zijn van onberekenbare waarde waar het geldt den mensch geestelijk te vormen. Het gebrek aan altruïsme en eenvoud, het alleen gevoelen voor het materiëele, het ontevreden zijn met zijn lot, zijn altemaal factoren die eene ongunstige werking uitoefenen.

Natuurlijk gedoogde noch het onderwerp noch de plaats, dat de vraag welken invloed de godsdienst op de opvoeding van het kind oefent, anders dan zeer kort werd behandeld.

Toch zijn we dankbaar, dat Dr. Bouman ook in dezen kring er op wees, hoe droef de gevolgen zijn van de staatsschool, die het kind den Bijbel onthoudt.

Opvoeding zonder godsdienst kweekt materialisme.

En het materialisme is de voorbereider voor het socialisme.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen