Dr. Bähler.

Het proces over de leer, dat thans inde Hervormde Kerk aanhangig is, trekt ook onze aandacht.

Gelijk men weet, werd op de jongste Synode der Hervormde Kerk een klacht ingediend tegen Dr. Bahler, die openlijk het Boeddisme aanbeval.

De Synode verwees de zaak naar het classicaai bestuur van Heerenveen, dat nu den moed greep om Dr. Bahler ter verantwoording te roepen. Bij het schriftelijk verhoor bleek genoegzaam, dat de aanklacht volkomen juist was. Dr. Bahler mocht in vage termen antwoorden, dat hij nog wel in Christus geloofde, maar dit antwoord zelf toonde, dat hij dit in geen anderen zin dan de boeddhistisch getinte theosophie bedoelde en Christus en Boeddha ongeveer op een lijn plaatste.

Het Classicaai Bestuur heeft thans, gelijk Dr. Bahler zelf in het weekblad De Vrede meedeelt, hem „met eenparigheid van stemmen" aan het provinciaal Kerkbestuur van Friesland voorgedragen tot ontzetting uit zijn ambt.

Dr. Bahler gelooft zelf niet, dat het tot uitbanning komen zal:

„De Nederlandsch Hervormde Kerk, die geen blinde geloofsformulieren heelt en als

zoodanig noch orthodox, noch modern is, zi] kan mi] niet uitbannen. Dat ik m de Ned. Herv Kerk niet geduld mag worden, is het nersoonlijk gevoelen der orthodoxe heeren, die thans door den loop der omstandigheden, samen het classicaal bestuur van Heerenveen

„Genegenheid voor het Boeddhisme, geloof in" reïncarnatie en karma, en een mystieke, eeesteliike Chrislusheschouwmg zijn de gronden voor mijn afzetbaarheid, — indien we ten minste aannemen dat er niet leelijker drijfveeren achter zitten. Het is vreeselijk, de achting voor zijne tegenstanders te verliezen."

Onzerzijds zouden wij van harte er ons in verheugen, wanneer de Hervormde Kerk toonde, dat niet elke leer van haar kansels mag geleerd worden.

Of men echter zal durven doortasten ? Beginselen werken door, en wie hier a zegt zal straks ook b moeten zeggen.

Want een kerk, die een volslagen modernen predikant, die zelfs de meest fundamenteele waarheden van het Evangelie loochent, tot voorzitter van haar Synode kiest en dan een man als Dr. Bahler afzet, omdat hij naar het Boeddisme neigt, is met zich zelf in strijd.

Dat voelen de modernen uitnemend goed.

De tuchtzaak van Dr. Bahler heeft dan alleen zedelijke waarde, wanneer men niet één, die het al te erg maakte, afzet om de openbare meening te bevredigen, maar het vraagstuk principieel aan de orde stelt, of leervrijheid in Gods kerk geoorloofd is en de Synode tot een belissing over die vraag dwingt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen