Buitenland.
Engeland. De z.g. hoogere critiek in de Episcopaalsche kerk.
In de Engelsche staatskerk is niet alleeneen strooming die steeds meer Roomsche vormen in den eeredienst brengt, maar er zijn ook Episcopalen, die het recht der z.g. hoogere critiek verdedigen. Zoo hebben loi leeraars een manifest in dien geest opgesteld, en aan hunne medebroeders in de bediening verzonden.
Door de hoog-kerkelijken wordt dit manifest beschouwd als een aanval op het geloof der kerk, inzonderheid op deze twee punten: de geboorte van Christus uit de maagd Maria en zijne opstanding uit de dooden ten derden dage.
De onderteekenaars van dit manifest leggen vooral nadruk op deze vijf zaken:
a. Het is onwedersprekelijk dat ernstige, belangrijke vraagstukken op kerkelijk en godgeleerd terrein de geesten tegenwoordig bezig houden; ook de Engelsche geestelijken behooren het hunne er toe bij te dragen dat deze vraagstukken bevredigend worden opgelost.
b. De geestelijkheid heeft er behoefte aan, waar zij de critische vraagstukken van het Nieuwe Testament onder de oogen ziet, hierin aangemoedigd te worden door de hoofden der kerk.
c. De onderteekenaars zijn bevreesd, dat ordening tot leeraar zal geweigerd worden „aan mannen, die met geduld en eerbied de historische methode op de Evangeliën toepassen, " waardoor een groot aantal voor de kerkelijke beidening verloren zou gaan.
d. Het is hunne overtuiging, dat het niet zonder groote verantwoordelijkheid en gevaar is, wanneer iemand het geloof der zielen in de eerste plaats zou bouwen op wat door het Nieuwe Testament wordt meegedeeld, waarvan de historische waarheid eerst door wetenschappelijk onderzoek kan worden bepaald.
e. Zij gelooven, dat het geloof der kerk in de toekomst zal staan op het geestelijk fundament, waarvan de Christelijke ervaring en de belijdenis der kerk gelijkelijk getuigenis geven.
In de kerkelijke en wereldlijke pers van Engeland heeft dit manifest heel wat geschrijf uitgelokt. Er zijn voor-en tegenstanders. In de bespreking maakte iemand de opmerking, dat het uitgeven van dit manifest geheel onnoodig, ja tot op zekere hoogte kinderachtig was, wijl niemand en niets ter wereld, zelfs niet de gelofte der ordening, deze heeren in den weg staat om naar hartelust de bijbelsche éritiek te beoefenen en de waarheid te prediken, zooals zij die opvatten.
Zoo is het inderdaad: In de Episcopaalsche kerk is slechts eene hiërarchie in schijn, zonder macht. Een bisschop, die het in vele predikanten zijner diocese afkeurde, dat zij allerlei Roomsche vormen bij den eeredienst invoerden, bedreigde de predikanten, die zijne bisschoppelijke bevelen wederstreefden, dat hij, zoo lang zij zoo wederstreefden, geen voet in hunne kerken zoude zetten. Een ander middel om tucht uit te oefenen, wist hij niet toe te passen. Van daar dat Ritualisten niet kerkelijk behandeld werden, doch wel voor den wereldlijken rechter getrokken werden.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 13 augustus 1905
De Heraut | 2 Pagina's