Terugblik.

Amsterdam, 27 Oct. 1905.

Met dank aan God mag op de afgeloopen feestweek worden teruggezien.

De studenten en oud-studenten der Vrije Universiteit zetten de feestvreugde op waardige wijze in; en al heeft een niet gelukkig gesteld persverslag den indruk gegeven, alsof in navolging van wat aan andere Universiteiten gewoonte is, kracht werd gezocht, — die de feesten zelf bijwoonde weet, dat die indruk onjuist is en de opgewekte toon en hartelijke vreugde geen oogenblik de perken te buiten ging, door ons Gereformeerd beginsel ons gesteld.

De bijeenkomst van alle vrienden der Vrije Universiteit in het Concertgebouw kenmerkte zich door heilige bezieling en warme geestdrift. Het aangrijpende woord van Ds. Sillevis Smitt zette den rechten danktoon in. Prof. Fabius vergastte ons op een breed historisch pleidooi voor het goed recht der Vrije Universiteit, dat reeds in druk verscheen. Orgelspel en zang onder uitnemende directie luisterden de bijeenkomst op. En de blijde tijding, dat de ton er was, werd met daverend applaus vernomen.

En al werd het gemis van den aftredenden Rector, Prof. Biesterveld, bij de overdracht van het Rectoraat smartelijk gevoeld, Prof. Bavinck hield schier a 1' improviste een zoo keurige rede over de beteekenis der Christelijke beginselen voor de natuurwetenschap, dat ook voor dat gemis rijke vergoeding ons werd geboden.

Dat in deze week de beide oudste hoogleeraren aan onze Hoogeschool hun zilveren ambtsfeest vierden, gaf aanleiding aan hun leerlingen en oud-leerlingen, om Prof. Rutgers en Prof. Fabius een hulde te brengen, waarmede ieder van harte instemt, die de kostelijke gaven in deze hoogleeraren aan onze VrijeUnlversiteitgeschonken, waardeert.

Zoo gaat van dit feest een dankbare herinnering mede op het verdere levenspad onzg; Calvinistische Hoogeschool.

De liefde en toewijding van ons Gereformeerde volk voor haar is weer op de meest verrassende wijze gebleken. Gebleken door zoo talrijke opkomst uit alle deelen des lands. Gebleken door de bezieling en geestdrift, waarmede voor haar gebeden en gedankt werd. Gebleken ook uit de kostelijke feestgave, op haar zilveren feest ha ar gebracht

Voor die feestgave niet het minst wordt ons volk dank gebracht. Klein en groot hebben er toe bijgedragen. Arbeiders en werklieden hebben maandenlang van hun loon gespaard om van hun liefde blijk te geven. Rijkeren hebben diep in de beurs getast, om wat ontbrak aan te vullen. Niet door dwang, hard of zacht, maar door vrijwillige liefde is deze gave bijeengebracht. De heer Bijleveld had recht te zggen, dat voor geen Rijks-universiteit ooit zulk een geschenk door ons volk is gegeven. De tonne gouds op 19 October overhandigd, is het welsprekendste getuigenis, hoe warm de band is, die ons Gereformeerde volk aan de Vrije Universiteit verbindt.

Voor de stichters der Vrije Universiteit en degenen, die haar dienen als hoogleeraren, curatoren of directeuren, is dit feest een heerlijk getuigenis geweest van de liefde van ons volk. Zulk een getuigenis weegt rijkelijk op tegen veel smaad en verguizing van de tegenstanders. En het geeft moed om met kracht en toewijding voort te varen, zeker zijnde dat zoolang onze Hoogeschool aan hare beginselen trouw blijft, ze noch den zegen onzes Gods, noch de liefde van ons Calvinistisch volk derven zal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen