Het Neo-malthusianisme.

Op verzoek der Vereeniging tot bestrijding van het Neo-malthusianisme heeft de Generale Synode te Utrecht besloten, aan alle Dienaren des Woords op het hart te binden om tegen dezen gruwel van onzen tijd met ernst te waarschuwen, opdat geen Christen zich zou laten verleiden aan zulk een zonde mee te doen.

Ds. Klaarhamer heeft daarom een goed we-k gedaan met in de Utrechische Kerkbode deze zaak opzettelijk te bespreken, in verband met een vergadering der bovengenoemde Vereeniging, die dezer dagen te Utrecht gehouden werd:

Hij zegt er dit van:

Ziedaar den naam voor een vieze en onzede lijke zaak. Het nieuw malthusianisme leert een mensch, de wetenschap te misbruiken in dienst der zonde, het leert hem, zich te verzetten tegen Gods bestel, opdat hij te beter zal kunnen genieten van de begeerlijkheden des vleesches en van de grootschheid des levens.

Dat »le kinderea een erfdeel des Heeren zijn en des bulks vrucht eene belooning is'', acht het nieuwmalthusianisme en allen die ei zich mee afgeven, een leugen, want veel kinderen brengen niets dan zorgen, nemen 't mooie van 't leven weg, zijn maar oorzaak, dat er ie veel monden eten moeten en daarom elke mond te weinig krijgt. Veel kinderen schaden lichamelijken en huishoudelijken en socialen welstand, bevorderen maar het paupeiisme, maken den strijd om het bestaan zwaar, bsvorderen ontevredenheid en socialisme. En daarom, weg met die talrijke huisgezinnen.

„Uw huisvrouw zal wezen als een vruchtbare wijnstok aan de zijden van uw huis; uwe kinderen als olijfplanten rondom uw tafel", — deze belofte Gods als een zegen aan Zijn volk toe gezegd, acht de man of vrouw, die zich in deze strikken laat vangen, niets dan een ramp en een vloek, die zij zoeken af te wentelen.

En als Paulus schrijft van de vrouw: „zij zal zs^lig worden in kindereu te baren", dan lachen deze lieden hen uit en noemen dat dwaasheid.

Neen, twee kinderen op zijn meest en liefst geen enkel.

En om dit te bereiken, om God hierin de wet voor te schrijven en Hem zijn zeggenschap en bestel te ontnemen, predikt deze verderfelijke leer niet „onthouding". Ze zou dan ook weinig aanhangers en aanhangsters vinden. En al deed ze dit ook, dan nog zou het verzet en opstand tegen God zijn en zou zulk een ont houding nog een onzedelijke daad zijn.

Maar ze doet veel erger. Ze leert middelen kennen, om aan dtn wellust te voldoen, zoodat het vleesch niet behoeft gekruisigd te worden, en dat toch het kindertal niet vermeerderd wordt. En erger nog, want zij leert, al tracht zij dit te ontkennen, de bevruchte den weg kennen, om haar vrucht verderven. Zij leert de moeder, haar kind nog onder haar hart zijode te vermoorden.

En deze gruwel is te gevaarlijker, omdir zij sluipt in 't donker.

Wie weet er van? Wie kan deze misdaad, als hij gepleegd wordt, bewijzen?

En wat weet satan zijn tijd goed te kiezen. Is dit giuwelstuk niet net iets voor den geest dezer eeuw. Voor een geslacht, dat naar God niet vraagt en noch Hem noch zijn Woord kent, en dat geheel verduisterd en verward is in de consciende. Net iets voor een tijd, die op allerlei minier zoe'it, om door allerlei genieting dit leven mooi te maken, óók door de lasten te verminderen en de lusten veel te snaken; en onder die af te werpen „lasten" behoort dan v/el allereerst de gehoorzaamheid aan God en zijn wet en getuigenis.

Ook deze gruwel past bij die nieuwe mystiek, zich op allerlei wijze uitend in de nieuwere kunst, die zelve zonder God en zonder Gods wet en zonder hoop, een cultuurleven zoekt te scheppen voor den zedelijk verslapten, door zijn sentiment beheerschten mensch, die, omdat hij den weg des vredes niet kent, den weg der verdooving of der razernij zoekt.

En helaas de arme door eigen moedwil bedrogen vrouwen en mannen meenen zich vrij te maken van de wet Gods (al verstaan zij ook niet en al ontkennen zij ook, dat zij tegen God en zijn wet strijden), maar zij moeten ervaren, dat er geen ontkomen aan God is.

Want óók in dtze zonde, gelijk in die andere, gaat Gods regel door: , , dai zij de vergelding hunner dwaling, die daartoe behoorde, in zich zelven ontvangen”.

Onschadelijk en ongroaarlijk heeten deze raad gevingen en middelen. Maar vraag uw dokter er maar naar, en zoo hij wil, zal hij u kunnen verhalen van zoo menige vrouw, die het in smartelijk en schandelijk lijden moet ervaren, van een slang gebeten te zijn.

Neen waarlijk niet onschadelijk, niet gevaarloos. Maar verwoestende als een kanker de zedelijke kracht en het zedelijk leven, vretende als een kanker aan ons nationaal bestaan, gelijk helaa', al duidelijk merkbaar wordt in 't voortdurend verminderen der geboorten, en bedreigende het lichaam met ernstige krank heden.

En men denke niet, dat dit kwaad niet in christelijke, niet ook in gereformeerde kringen huist.

Die dit denkt, vergist zich helaas zeer.

Zijn dan de christelijke kringen zondeloosi Zijn dan allen, die in de christelijke kringen leven en daarbij gerekend worden, ook ivaarlijk „christen" in den zin van antwoord 32 der Catechismus? En is dan een christen een mensch die zijn zondige hart niet meer heeft ? Geldt soms van zijn. hart niet meer Jezus zeggen in Marcus 7 : 20—23 ? Is dan niet 't woord r Petrus 5 : 8 juist tot de Gemeente des Heeren gesproken? En heeft de „rechtvaardige Lot" oas Christenen niets te zeggen?

Hoe dwaas te meenen, dat de christelijke kringen voor eenige zonde veilig zouden zijn in den zin, dat deze of die zonde binnen haar nici komen kan.

Zulk een ijdele, ongegronde gerustheid is niet uit God. maar komt van den Satan voort. Want natuurlijk, een onbewaakte stad is lichtelijk te vermeesteren.

Neen, laat de prediking, laat het opzicht wakm óók tegen dezen gruwel, die helaas niet meer buiten staat.

Laat er zijn een acht nemen op elkander, tot opscherping der liefde en der goede werken. Laat er zijn een steunen van 't wankelende, een sterken van het zwakke, een terecht brengen van 't dwalende.

In dit woord spreekt een waarlijk profetische toon. Er, gloeit een heilige ijver in tegen deze verleiding van satan, die zich in gedaante van een. engel des lichts vertoont. En volkomen terecht wekt Ds Klaarhamer op om ook in eigen kring te waken. Indien het zout zouteloos ^vordt, waarmede zal het gezouten worden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen