Uit de Pers.

Niet ten onrechte waarschuwt Ds. Landwehr in de Gereformeerde Kerkbode van Rotterdam, tegen al wat op reclame zou kunnen gelijken in de kerk des Heereu:

De reclame is eene plant, welke voornamelijk uit de nieuwe wereld n»ar onze streken is overgebracht.

Aanvankelijk leek die reclame wel goed en nuttig voor den handel; maar op den duur wordt de reclame een geeselroede, die steeds onbarmhartiger de menschen voortdrijft. Enkele voorbeelden mogen hier tot opheldering dienen Gij zijt een koopman. Gij hebt u laten overhalen om eene flinke advertentie in een blad te plaatsen, maar de volgende week zet uw buurman er een in, die veel grooter is en veel meer in het oog loopt. Nu moet ge vooruit, of ge wilt of niet, want anders heeft uw eerste advertentie geen effect.

Gij hebt misschien op aanraden een uithangbord laten maken, mooi in schitterende klenren, maar uw concnrrent laat er een maken driemaal zoo groot. Nu moet gij weder vooruit.

En zoo gaat het dagelijks.

Telkens moet er wat nieuws gevonden worden. De groothandelaren en de kleine kooplui, allen worden ze voortgedreven door den onbarmhartigen zweepslag der reclame, en soms prijst men die menschen gelukkig, die er nooit mede begonnen zijn.

Het is opmerkelijk, dat diezelfde zucht om reclame te maken ook op godsdienstig terrein zich laat gelden en, indien wij niet nu en dan die zucht ook bij broeders en zusters aantroffen, zouden wij er wellicht niet afzonderlijk op wijzen.

Wat toch hoort men ?

Dominee, is de prediking en is de geheele dienst tegenwoordig wel passend voor het teven ? Waarom altoos alleen de predikatie ? Waarom altooos die psalmen ? Laat er wat verandering komen! Dat is beter voor onze jongelui. Dat zal meer menschen trekken. Onze dienst is te stijf.

Wat men dan zou willen ?

Wel een stichtelijk woord, niet zoo'n lange preek.

Dan wat meer gezang.

Daarbij andere liederen en andere melodiën.

Misschien gaat deze of geene nog verder en eischt een choorgezang.

Het moet in een woord anders worden.

Ieder maakt reclame, alleen de Gereformeerden doen dit niet.

Wij achten het een groot voorrecht, dat de Gereformeerden daaraan niet meedoen.

Alle reclame op godsdienstig gebied is in strijd met de waardigheid en de volmaaktheid van Gods Woord.

Waar dat Woord recht bediend wordt daar behoeven wij er geen reclame voor. te maken.

Dat Woord zoekt zijn eigen weg door de harten en huizen, als wij het maar mogen uitleggen naar de meening des Geestes.

- Al dat roepen om reclame-middelen loopt op bittere teleurstelling uit.

Laten wij slechts naar Amerika zien.

Daar heeft men ook van alles in de kerken gebracht en, als de eene kerk weer wat nieuws gevonden had, dan zocht de andere kerk naar iets, dat nog meer de aandacht trok.

Zoo bleef men allerhande middelen beproeven,

maar alles ten koste van het Woord. Het Woord kwam op den achtergrond, en terwijl men beweerde, dat alles geschiedde om den invloed van het Woord grooter te maken, bleek maar'al te droevig dat er van het Woord schier geen invloed meer uitging.

Calvijn wist het wel, toen hij voor de samenkomsten der geloovigen niet anders wenschte dan eenvoudige kerken, zonder opschik, zonder schilderij of beeld. De heerlijkheid van het Woord moest in de kerk alles zijn.

De prediking daarom voorop.

Zij is de kern van den dienst.

Zij is het Woord Gods aan ons.

En dan het gebed, het psalmgezang.

Zij vormen ons woord tot God.

En zoo hebbe de dienst plaats.

Een wisselwerking van den Verbondsgod met zijn kinderen.

Maar daarom verre van ons alle reclame in den dienst van God.

God zal wel voor zijn eer en voor zijn werk zorgen, als wij maar getrouw bevonden worden.

Wij laten ons niet voortjagen door den zweepslag der reclame, wij wenschen alleen te luisteren naar den eisch onzes Gods. .

Tot de wet en tot de getuigenis! Indien zij niet spreken naar dit Woord, het zal zijn, dat ze geen dageraad zullen hebben.

Ieder zij daarom voorzichtig!

Deze waarschuwing is zeker niet overbodig. Want al komt het hier genoemde kwaad, Gode zij dank, in onze kerken nog zeer weinig voor, toch zijn er genoeg die wel dezen kant uit zou den willen, wanneer de publieke opinie het maar gedoogde.

Gelukkig dat ons Gereformeerde volk in Nederland nog te veel met den geest van Calvijn doortrokken is, om in deze reclamemiddelen van het Leger des Heils en het Amerikaansche Methodisise behagen te scheppen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen