Al te kras.

Toen dat de die der we onlangs wezen op het gevaar, salarissen der onderwijzers weldra predikanten zouden gaan overtreffen, heeft men van verschillende zijde gemeend, dat deze klacht overdreven was.

Mogen we daarom een voorbeeld noemen, dat ons toevallig ter oore kwam.

In een klein stedeke, de naam doet niet ter zake, is, met het oog op de verhoogde rijkssubsidie, het salaris van den hoofdonderwijzer der Christelijke school gebracht op / 1550 per jaar.

De predikant der Gereformeerde kerk te dierzelfde plaatse ontvangt ƒ 1300.

Beide, de hoofdonderwijzer en de predikant, hebben daarvan een eigen woning te huren. En beide hebben te zorgen voor een gezin, maar de predikant heeft grooter gezin dan het hoofd der school.

Voeg hier nu nog bij, dat de plaats grootendeels modern is, en dezelfde kring van Gereformeerden èn de school èn de kerk onderhouden moet, en vraag dan u zelf af, of hier tot klagen geen recht is.

Vooral wanneer ge weet, dat de eigen inkomsten dezer school niet toereikende zijn, en daarom op verzoek van het schoolbestuur geregeld een extra collecte voor de school in de kerk wordt gehouden.

Is het nu niet al te dwaas, dat een kerk, die zelf haar dienaar maar ƒ 1300 tractement kan uitkeeren, nog collecteeren moet voor een school, waarvan de hoofdonderwijzer / 1550 salaris ontvangt.'

Hieruit ziet men nu in sprekende cijfers, tot welke wanverhoudingen het leidt, wanneer de rijkssubsidie eenvoudig gebruikt wordt, om de onder wij zerstractementen te verhoogen, in plaats van tot ontlasting der ouders te dienen.

Onze predikanten hebben tot dusverre met groote bescheidenheid over hun vaak sober tractement het stilzwijgen bewaard. In den wedloop om saiarisverbetering deden ze niet mede. Al kwam het water vaak tot aan en soms over de lippen, ze leden nog liever gebrek, dan de gemeente, die toch reeds zoo veel te geven had, lastig te vallen. Zoo is het gekomen, dat in een classis in Noord-Holland, de predikantstractementen op een plaats ƒ900 en op twee andere plaatsen maar/850bedragen, om tot dit eene voorbeeld ons te beperken. Natuurlijk lijden hieronder niet alleen de predikanten, maar ook de gemeenten. Dienaren des Woords, die van zulk een karig tractement met hun gezin rondkomen moeten, kunnen geen cent uitgeven voor studieboeken, en missen al wat hun geest verrijken kan. Indien de klacht soms gehoord wordt, dat de prediking zich zoo vaak binnen denzelfden gedachtenkring beweegt, en zoo schraal is van inhoud, dan schuilt niet zelden in geldgebrek de oorzaak. Slechts weinig geesten zijn zoo rijk, dat ze steeds van eigen kapitaal geven geven kunnen. Voor het meerendeel der predikanten zijn goede studieboeken onmisbaar, om frisch te blijven in hun bediening des Woords,

Mogen we daarom onze kerken opwekken om dit vraagstuk eens met ernst ter hand te nemen. Het is uitnemend, wanneer men voor allerlei doeleinden, school, zending enz, mildelijk bijdraagt. Maar de eigen Dienaar des Woords mag van die mildheid niet de dupe worden. Ook hier geldt de aposto lische regel, dat in de eerste plaats dient gezorgd te worden voor de eigen huisge nooten en pas daarna voor degenen die bui ten zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen