Te berijpen.

De Nieuwe Rotterdammer verheugt er zich van harte over, dat ook de Gereformeerde predikanten-conferentie te Leiden zoo eenparig afkeurde, dat domine's zich met de politiek bemoeien. Alleen Ds. Rudolph, zoo heet het, spartelde nog wat tegen, maar zijn pleidooi was een oratio pro domo, die weinig indruk maakte. De toongevende vocalen veroordeelden terecht dat politiek gedoe der predikanten, dat alleen op schade voor de gemeente uitloopt. Zelfs is de Nieuwe Rotterdammer, die anders heusch niet scheutig is met complimentjes voor doleerende en afgescheiden domine's, thans zoo in haar nopjes, dat er een streekje met de stroopkwast op over schiet.

Nu gelooven we niet, dat de indruk van de Nieuwe Rotterdammer juist is, alsof de Gereformeerde predikantenwereld op deze conferentie aan het woord was. Gewoonlijk zijn deze predikanten-conferenties niet al te druk bezocht. Bovendien kwamen hier alleen predikanten uit één provincie saam. En waar zulke conferenties geen besluiten nemen, zou het al zeer onjuist zijn uit het spreken van een paar woordvoerders af te leiden, dat heel de conferentie het met deze sprekers eens was. Het wie zwijgt stemt toe, geldt op zulke conferenties nooit.

Toch is te begrijgen, dat de Nieuwe Rotterdammer met groote ingenomenheid van deze discussies gewag maakte. Ze weet uitnemend goed, dat de Christelijke partijen niet vele woordvoerders rijk zijn en dat, wanneer de publieke opinie be-

werkt kon worden om den predikanten een slot op den mond te leggen, daarmede aan bet liberalisme geen geringe dienst zou bewezen zijn.

Dat allerlei liberale dominé's op Nut en Sociëteit politieke vertoogen houden, heeft de Nieuwe Rotterdammer nog nooit gehinderd. Dat ze bij politieke verkiezingen zich het vuur uit de sloffen liepen voor de liberale candidaten, heette een verdienstelijk werk. Zelfs werd niet zelden een woord van hulde gebracht aan predikanten als Dr. Bronsveld, die met een christelijk etiket voorzien, zich duchtig voor het liberalisme weerden. De politieke liefhebberij der dominé's was toen gansch in orde.

Maar nu er een nieuw geslacht van predikanten opstaat in de Hervormde Kerk en in de Gereformeerde Kerken, dat, ziende de namelooze schade, die het liberaüsme aan den christslijken volksgeest heeft toegebracht, ook op politiek gebied het liberalisrne weerstaat, nu acht de Nieuwe Rotterdammer plotseling dit politiseerea der dominé's uit den booze.

De Hervormde Synode krijgt een pluim, omdat ze aan mannen als Dr. de Visser het onmogelijk maakte in de Kamer zitting te nemen.

En de Gereformeerde predikanten conferentie wordt in de hoogte gestoken, omdat ze al te veel politiek bij de dominé's afkeurde.

Over de quaestie zelve laten we ons thans niet uit. Maar ligt er in dit vreugdebetoon der Nieuwe Rotterdammer geen wenk, dien we het best vertolken kunnen met het oud-hollandsch spreekwoord, dat van een vos, een boer en zijn ganzen spreekt?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen