Misverstand.

Amsterdam 2 Febr. 1906.

Orize opmerking, dat de jongste hoogleeraarsbenoemicg door Amsterdam's gemeenteraad wei duidelijk toonde, hoe gevaarlijk het is, waanneer men aan een college, dat geheel bulten de Universiteit staat, de benoeming der hoogleeraren over^ laat, omdat dan niet de wetenschappelijke bekwaamheid, maar de politieke gezindheid den doorslag geeft, heeft critiek uitgelokt van de zijde van den Wachter.

Volgens Ds. Westerhuis, die deze critiek ten beste gaf, zoii naar ons oordeel bij de benoeming der professoren alleen de wetenschappelijke bekwaamheid moeten beslissen en de vraag naar hun beginsel zelfs niet ter sprake mogen komen. Natuurlijk geeft dit aanleiding om ach en wee te roepen over onze redactie, die toont het belang der confessie achter te stellen bij de wetenschappelijke geschiktheid.

Nu begrijpen we het doel van deze critiek niet recht. Indien onze redactie niet jarenlang gestreden had voor een Universiteit op Gereformeerden grondslag en steeds de overtuiging had uitgesproken, dat de hoogleeraren aan dien grondslag moeten gebonden worden, dan zou ons woord tot misverstand aanleiding hebben kunnen geven. Maar waar Ds. Westerhuis uitnemend goed het standpunt onzer redactie kent, gaat het toch niet aan ons een gevoelen toe te dichten, èiX steeds verbis et factis, met woorden en daden, door ons bestreden is geworden.

Indien DJ. Westerhuis ons vraagt, wat dan het doel van onze opmerking was, zoo willen we hem gaarne nader inlichten.

De stedelijke Universiteit van Amsterdam staat op neutralen grondslag. Aan eenige confessie of beginsel is geen der hoogleeraren gebonden. Bij de benoeming van een hoogleeraar behoort hier dus alleen de wetenschappelijke geschiktheid den doorslag te geven.

Intusschen is de beslissing over deze benoeming opgedragen aan een college, dat niet is saamgesteld uit wetenschappelijke mannen, met de wetenschap als zoodanig niets uitstaande heeft, maar gekozen is om onze goede stad Amsterdam te regeeren. Het gevolg daarvan is, dat bij de jongste benoeming volstrekt niet de wetenschappelijke bekwaamheid, maar de politieke kleur van den professor besliste. In het jongste nummer van de Kroniek wordt ronduit erkend, dat de heer Verrijn Stuart, die de faculteit had voorgedragen, wetenschappelijk veel hooger stond aangeschreven dan de thans benoemde hoogleeraar. Indien de gemeenteraad van 's Gravenhage een keus had moeten doen, zoo schreef de redactie, dan zou zeker de heer Verrijn l Stuart benoemd zijn. De politieke samen stelling van den Gemeenteraad besliste dus over een zuiver wetenschappelijke benoeming

Wil men hieruit nu een conclusie trekken voor ons eigen universitair leven, dan gaat de parallel slechts ten deele op.

De Vrije Universiteit staat niet op neutralen, maar op confessioneelen grondslag. Aan haar kan niemand benoemd worden, die niet met den grondslag instemt Bij de benoeming van een hoogleeeraar is de keuze dus beperkt tot degenen, die met haar de wetenschap in Gereformeerden zin willen beoefenen. Over dat punt bestaat over en weer geen verschil van inzicht.

Draagt men nu de benoeming van een hoogleeraar op aan een college, dat geheel buiten de Universiteit staat en gekozen is met een geheel ander doel, b.v. aan de Synode, dan loopt men, evenals bij Amsterdam's gemeenteraad, gevaar, dat onder de beschikbare Gereformeerde mannen niet in de eerste plaats met de wetenschappelijke bekwaamheid, maar met gansch andere factoren za! worden gerekend. Dat dit gevaar niet denkbeeldig of uit de lucht gegre-^ pen is, heeft de historie van vroeger dagen genoegzaam geleerd. Een predikant b.v., die roep heeft van groote godzaligheid en uitnemende preekgave, zal in zulk een kring allicht meer de aandacht trekken dan een predikant, die in zijn pastorie zich hoofdzakelijk op de studie heeft toegelegd, ook al zijn beiden op het punt der rechtzinnigheid evenzeer te vertrouwen.

We meenen met é.tz^ nadere toelichting dit misverstand voldoende uit den weg geruimd te hebben. Ds. Westerhuis zal thans zelf erkennen, dat zijn critiek niet juist was.

Natuurlijk is hiermede over de vraag, hoe de benoeming der professoren in de theologie het best" geregeld kan worden, nog niet het laatste woord gezegd. Evenzeer als er waarborg moet wezen voor de wetenschappelijke bekwaamheid, moet er ook waarborg zijn voor de zuiverheid van belijdenis.

Maar nu de Utrechlsche Synode een commissie benoemde, om dit vraagstuk opzettelijk te overwegen, willen we op den arbeid dier commissie niet vooruitloopen.

We h'ibben een goed vertrouwen in deze mannenbroeders, dat ze met een welbeslagen rapport ten ijs zullen komen, en wachten hun advies met belangstelling af.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen