In The Banner komt

In The Banner komt een niet onaardige parabel voor, die ook voor onze Kerken wel tot leering mag strekken.

Vier spinnen, zoo verhaalt ze, besloten een reis te doen om iets van de wereld te leeren kennen. Op hun tocht kwamen ze ook bij een schoon gebouwde kerk in een Christelijke stad. Hier beviel het haar zoo goed, dat ze besloten er te blijven en ieder zocht een geschikt plekje om daar haar webbe te spinnen. Na enkele dagen kwa men ze bij elkaar om haar ervaringen mee te deden.

Met mij ging het slecht, zei de eerste spin. Ik weefde mijn net in een hoek vas dea preekstoel. Maar gisteren kwam de koster met een stoffer en veegde het weg. Mij ging het niet beter, zei de tv/eede spin. Ik hing mijn webbe op aan eea dik boek bij de voorlezersbank, maar een man met lang zwart kleed kwam en vernielde mijn werk.

Hetzelfde overkwam mij, zei de derde. Ik spon mijn webbe over het doopvont. Gisterea moest een kind gedoopt en mijn vvebbs werd stukgescheurd.

Ik was wijzer dan gij allen, zei de vierde. Ik spande mijn webbe uit over de opening van de bus, die bij de deur geplaatst is, om de contributies van het predikantstractement te ontvangen. Vele lieden gingen voorbij, maar niet een vond het zelfs de moeite waard om naar mijn werk te zien. Het is nog ongedeerd, en ge kunt er staat op maken, dat het nog lang zoo blijven zal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen