In vriendelijken lichtglans

Amsterdam, 3 Januari 1908.

In vriendelijken lichtglans breekt het Nieuwejiar weer voor ons aan.

Door de goede gunste Gods bleef het overblijfsel der genade in ons vaderland nog bewaard, waar elders de afval steeds verder voortschreed.

De Statenverkiezingen van verieden voorjaar toonden op verrassende wijze, hoe de meerderheid van ons volk nog aan de christelijke volkstraditie gehecht bleef. Het zwakke liberale Kabinet, dat in zijn derde levensjaar reeds tot zijn tweede crisis kwam, zal wel heengaan, zonder door iemand begeerd te we~en. En met opgewekten moed gaan we de toekomst tegen, die vroeger of later weer een Christelijk ministerie ons brengen zal. Want de kracht van onze tegenstanders schuilt alleen in onze verdeeldheid. En wanneer al wat den Christus belijdt, maar saam ten strijde optrekt, dan is de overwinning zeker.

De hooge beteekenis, die in dien strijd onze volksschool heeft, wordt steeds beter verstaan. Niet dankbaar genoeg kan men daarom wezen, dat onze christelijke scholen zich langzaam maar gestadig uitbreiden en thans reeds een derde deel van de kinderen onzes volks christelijk onderwijs geniet. Zeer zeker zijn we daarmede nog lang niet, waar we wezen moeten. We willen, dat de Christelijke school regel, de neutrale school uitzondering worden sai. Al wat gedoopt i.s, hoort op de Christelijke School thuis. Maar voor hoe moeilijke vragen dit hooge doel ons ook stelt, we hebben vertrouwen in de leiding Gods, die tot dusverre wonderbaar hielp en bo.k verder den weg ons wijzé& zal.

Ook voor onze Gereformeerde Kerken gaan we in dat vertrouwen vol hoop de toekomst tegen. Het afgeloopen j^ar was een jaar van rustig en stil voortarbeiden. Hoe klein ook in kracht en aantal, onze kerken hebben in ons volksleven waarlijk een niet onbelangrijke positie gekregen. Van een secte, die buiten den stroom van het nationale leven staat, hebben onze kerken niets. En zonder te roemen in eigen kracht, wat niet oorbaar zou wezen, mag toch met dank voor God den Heere worden erkend, dat zijn zegen over ons is geweest. Moge de Synode, die dit jaar te Amsterdam saamkomt, de harten der broederen aog nauwer saam verbinden en tot rijken arbeid vqpr Gods Koninkrijk ia staat worden gesteld!

En niet minder verblijdt het ons, dat ook buiten de enge palen onzer kerkelijke erve de Gereformeerde beginselen veldwinnen. Al blijven we smart in de ziel omdragen over de scheidsmuren, die kerkelijke verdeeldheid optrok tusschen zonen van hetzelfde huis, we zien met dankbaarheid, dat in de Hervormde Kerk de actie van het gereformeerde leven doorgaat. En bij alle verschil van gevoelen over den weg, die tot reformatie der Kerk leiden moet, ligt toch in dat roepen om reformatie zelf een hoopvol teeken.

Dat naast die lichtstralen van Gods goedheid ook de donkere wolken niet ontbreken, weet ieder, die op de teekenen der tijden acht geeft. De scheiding tusschen wat vóór en tegen Christus kiest, gaat ook door ons volksleven heen. De macht van het ongeloof wordt steed.s stouter en driester openbaar in de wetenschap en in de kunst, in de hoogere kringen der geleerden en in de lagere volkslagen der arbeiders, voor wie het socialisme ten Evangelie werd. Maar hoe aangrijpend ernstig daardoor ook de worsteling worden mag, die in de toekomst ons wacht, we gaan niet met vreeze in het hart, maar met heiligen moed die worsteling tegen. Want het oude lied van Luther blijft ook on? 2 zegezang: Een vaste burcht is on.ze God!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen