Hoe veel bedenkelijks

Amsterdam, 24 April 1908.

Hoe veel bedenkelijks er ook schuilt in de zucht van ons geslacht om allerlei gfoote kleinheden en kleine grootheden bij hun ambtsjubileum te huldigen, toch zal zeker niemand het ons euvel duiden, wanneef vye openlijk een Vïoord van warme sympathie en oprechte hoogachting wijden aan Ds. B. van Schelven, die deze week herdenken mag, hoe hij vijf-en twintig jaar geleden Dienaar des Woords te Amsterdam werd.

Ds. van Schelven vertegenwoordigt in den nobelen zin des woords het type van den Gereformeerden Dienaar des Woords. Hij stamt rechtstreeks af van het geslacht der Planclussen en Triglands. In zijn omgang altijd zacht en vriendelijk; een scherp woord ontgleed nooit zijn pen noch zijn tong; met die rustige kalmte, die noch het marktgeschreeuw noch de schelle trompet mint, was hij toch een man van beginselen; een man, die nooit transigeerde, waar de strijd ging om de eere van het vaandel; een man, die daardoor op ons kerkelijk leven wel een zeer grootea invloed heeft uitgeoefend.

In de dagen der Doleantie was hij een der leiders van de kerkelijke beweging in Amsterdam, aans wiens mannelijke trouw niet weinig te danken was, dat het werk der reformatie slaagde. Hoe moeilijk het ook moge zijn in een gemeente als Amsterdam, waar zoovele nieuwe krachten optreden, vijf-en-twintig jaar lang de gemeente te boeien, de ernst van zijn prediking, de deugdelijkheid van zijn Schriftverklaring verzekerde hem een steeds dankbaar gehoor. Sober, gekuischt in zijn taal en voordracht, wars van alle valsch vernuft en oratorisch vuurwerk, wist hij de gemeente te boeien door de schatten van Gods Woord haar te ontsluiten.

Toch ligt nog meer dan in die homiletische gave, de beteekenis van zijn persoon in de zeldzaam gelukkige vereeniging van bedachtzame voorzichtigheid en trouw aan de beginselen, in de gave der kerkregeering hem geschonken. Amsterdams Kerkeraad heeft al die jaren dankbaar erkend, dat in Ds. van Schelven een uitnemende leider hem geschonken was. Al drong hij zich nooit op den voorgrond; al trachtte hij nimmer een school van volgelingen aan zijn ersoon te verbinden; hij wist door zijn t wei-overdachte adviezen vanzelf het vertrouwen te winnen, en men voelde, dat men veilig hem volgen kon.

Op onze Generale Synodes werd dan ook meermalen hem de voorzitterszetel ingeruimd, en hij bleek ook daar geboren praeses te zijn. De Synodes onder zijn leiding gehouden, te Middelburg en te Utrecht, kenmerkten zich door rustigen arbeid, door voortbouwen op het gelegde j fundament. Het ridderkruis door onze Koningin hem geschonken, bewees, hoe ook in de hoogste kringen zijn arbeid werd gewaardeerd.

En niet alleen voor het kerkelijk leven was zijn arbeid gezegend. Als presidentcurator der Vrije Universiteit heeft hij een toewijding en liefde voor onze Hoogeschool getoond, die zeldzaam mag genoemd worden. Dat hij tegelijk als Curator der Theologische School optrad en daar zelfs tot hoogleeraar benoemd werd, , toont mede hoe Ds. van chelven, al verbloemde hij zijn liefdevoor e Universiteit nimmer, toch nooit partijman n den slechten zin des woords is geweest, n het vertrouwen van allen wist te winnen door den adel van zijn karakter.

Aan waardeering van groote mannen, men heeft het terecht opgemerkt, is onze tijd niet rijk. Des te meer moge het daarom geoorloofd zijn, bij een feestdag als deze met dankbaarheid te erkennen de rijke gaven van hoofd en hart, onzen kerken in dezen Dienaar des Woords geschonken.

Moge God de Heere nog lang hem sparen en zijn arbeid zegenen voor onze Kerken en voor de School der wetenschap.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen