Gaarne verleenen we plaats

Gaarne verleenen we plaats aan onderstaand schrijven:

Hooggeachte Redacteur.

’n Maand of zes geleden stuurde ik aan den Redacteur van de Vragenbus ter beantwoording deze vraag in: Bestaat er principieel onderscheid tusschen Concerten zooals de Wereld ze geeft, en Christelijke muziekuitvoeringen, en zoo jï welk?

Nu echter nog steeds geen antwoord verscheen en m, i, zeer zeker de vraag niet van actueel belang is ontbloot, wenschte ik wel gaarne in een „ingezonden stuk" mijne gedachten dienaangaande uit te spreken. Ik hoop zoodoende Uw zeer gewaardeerd oordeel ten dezen uit te lokken. Niet dat verschillende Red. der Heraut zich over vragen van dergelijken aard niet hebben uitgelaten (ik denk slechts aan de „Christelijke Vrijheid" van Dr. H H. Kuyper en ook aan de bespreking van dans, comediebezoek en kaartspel in Het Calvinisme van Dr. A. Kuyper Snr.) maar zoo gezaghebbend oordeel over dit speciale onderdeel is mij niet bekend. Dat de vraag actueel is, behoeft geen betoog. Meer en meer begint men ook in onze kringen de schoonheid der gave Gods iu de muziek te waardeeren.

Dank zij de verschillende werken van Dr. A, Kuyper Snr., die • het verband bespraken, dat tusschen „het Calvinisme en de kunst" bestaat, is men teruggekomen van de gedachte, als zou een waarachtig vrome, alles wat naar kunst zweemt, angstvallig te mijden hebben. Alleenlijk, zoo werd ons geleerd, de kunst zij Godè geheiligd.

O. m. is dit dan ook de aanleiding geweest tot het oprichten van vele zangvereenigingen en muziekgezelschappen op algemeen Christelijken of specifiek Gereformeerden grondslag.

Nu heb ik er geen bezwaar tegen, dat men zich tot muziekgezelschappen vereenigt, zoo dit alleen ter gemeenschappelijke oefening in de muziek geschiedt. Dan toch doen we niet anders dan een gave QtQA% gemeenschappelijk ontwikkele? deze alzoo tot rijker ontplooiing brengend. Doch dat mag slechts eenig doel zijn. Organiseert men zanguitvoeringen louter of wel voornamelijk ter wille van de „pret", „om dan onze jongelui, die zoo weinig hebben, geen comedie, geen bals enz, , ook eens wat afleiding te bezorgen", dan gaat van het schijüschoone doel de schoone schijn af en ontstaat licht een bedenkelijke wereldgelijkvormigheid. Dit gevaar nu is niet denkbeeldig.

Wat ik zoo over muziek-en zanguitvoeringen, onder Christelijke vlag gegeven, van kennissen hoor, heeft althans meer den eens een heimwee wakker geroepen naar de tijden, waarin men misschien wel te veelin„Dooperschfemijdinghe" verviel, maar die gekenmerkt werden door een ingetogen praktijk, die aaet het strenge Calvi nistische beginsel geenszins vloekte.

En ook verleden week kwam „Bijltje", de bekende briefschrijver van de Standaard, verklaren dat het op de laatste uitvoering van de Christelijke Orat. Vereen, veel van een ijdelheidsvertooning had.

In hoeverre dit juist is, beoordeel niet ik. Ik vraag slechts, als deze voorstelling juist i? , hoe er dan nog Gereformeerden gevonden kunnen worden, die de vrijheid bezitten, naar zulk een uitvoering toe te gaan.

Ik hoop, hooggeachte Redacteur, met het verzoek tot opname van dit stuk niet te veel van Uwe gastvrijheid te vergen. Belangstellend zie ik Uive beschouwing over dit vraagstuk tegemoet.

Met betuiging van dank voor de opname, en verzekering van hoogachting

uw lezeres Mej, Tj. BREDEE.

Haariem.

We beginnen met onze verontschuldiging aan de geachte inzendster aan te' bieden voor onze niet-beantwoording van een vroeger toegezonden vraag.

Een vragenbus houdt onze redactie er niet op na. En wraar elke week ons toch tal van vragen worden toegezonden, is het slechts bij wijze van uitzondering, wanneer we die vragen beantwoorden.

Vergissen we ons niet, dan gold de ingezonden vraag bovendien een bepaald en concreet geval en daarover willen we publiek liever geen oordeel uitspreken.

Nu de inzendster de vraag op meer algemeen terrein overbrengt, willen we echter gaarne ons gevoelen zeggen.

Het geven van muziekuitvoeringen door christelijke gezelschappen vinden we op zich zelf niet verkeerd.

Het eenige doel behoeft daarbij niet te wezen de gemeenschappelijke beoefening der muziek. Want de muziek is een gave Gods, die niet alleen geschonken is om God te verheerlijken, maar ook om den mensch kunstgenot te bieden.

Ook om dat kunstgenot dus gezocht worden. mag de muziek

Maar wel dient bij dit kunstgenot tweeërlei in het oog te worden gehouden.

Vooreerst, dat van de muziek een sterke invloed uitgaat op het menschelijk gemoed. Die invloed kan ten goede, maar ook ten verkeerde werken. In de wereld der tonen werkt ook de vorst der duisternis. En Christelijke muziekvereenigingen hebben daarom wel toe te zien, welke stukken ze ter uitvoering brengen.

En in de tweede plaats stemmen we de geachte schrijfster toe, dat bij deze muziekuitvoeringen, vooral door Christelijke gezelschappen liefst alles vermeden moet worden wat in slechten zin aan wereldgelijkvormigheid detïken doet. Een muziekuitvoering, waarbij de muziek bijzaak wordten schittering van toilet hoofdtaak, bederft niet alleen den kunstsmaak, maar is ook in strijd met onze puriteinsche zede.

Tegen het misbruik komen ook wij dus op.

Maar het misbruik heft het gebruik niet op

En de muziek is ons een te rijke en te heerlijke [gavejGods, om haar gebruik ter wille van het misbruik ons te ontzeggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen